nowo zdiagnozowany szpiczak mnogi

Nowo zdiagnozowany szpiczak mnogi (newly diagnosed multiple myeloma, NDMM) to termin określający pacjentów z rozpoznaniem szpiczaka mnogiego, którzy nie otrzymali jeszcze żadnego leczenia przeciwnowotworowego. Jest to stadium choroby wymagające precyzyjnej diagnostyki i starannego planowania strategii terapeutycznej.

Diagnostyka nowo zdiagnozowanego szpiczaka mnogiego obejmuje badania laboratoryjne krwi i moczu (m.in. elektroforezę białek, oznaczenie wolnych łańcuchów lekkich), badania obrazowe (m.in. MRI całego ciała, PET-CT), biopsję szpiku kostnego z oceną cytogenetyczną oraz określenie zaawansowania choroby według kryteriów ISS (International Staging System) i R-ISS (Revised-ISS).

Leczenie nowo zdiagnozowanego szpiczaka mnogiego zależy od kwalifikacji pacjenta do procedury przeszczepienia autologicznych komórek krwiotwórczych (auto-HSCT). U pacjentów kwalifikujących się do przeszczepu standardem jest indukcja remisji schematami opartymi na inhibitorach proteasomu (bortezomib, karfilzomib) w połączeniu z lekami immunomodulującymi (lenalidomid) i steroidami, następnie mobilizacja i kolekcja komórek macierzystych, wysokodawkowa chemioterapia z auto-HSCT oraz leczenie konsolidujące i podtrzymujące.

U pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepu stosuje się schematy oparte na bortezomibie, lenalidomidzie lub daratumumabie w połączeniu ze steroidami. Celem terapii jest uzyskanie jak najgłębszej odpowiedzi, co przekłada się na dłuższy czas wolny od progresji choroby i dłuższe przeżycie całkowite.

Nowoczesne podejście do nowo zdiagnozowanego szpiczaka mnogiego obejmuje również ocenę choroby resztkowej (minimal residual disease, MRD) po zakończeniu leczenia, co pozwala na dostosowanie intensywności terapii podtrzymującej i monitorowanie skuteczności leczenia na poziomie molekularnym.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bortezomib Adamed 3,5 mg

Bortezomib Adamed 3,5 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, jest inhibitorem proteasomu stosowanym w leczeniu szpiczaka mnogiego oraz chłoniaka z komórek płaszcza u dorosłych. Lek podaje się dożylnie (1 mg/ml po rekonstytucji) lub podskórnie (2,5 mg/ml po rekonstytucji). W terapii szpiczaka mnogiego Bortezomib Adamed jest wskazany zarówno u pacjentów z progresją choroby po wcześniejszych liniach leczenia, jak i u chorych z nowo rozpoznanym schorzeniem. W leczeniu progresji stosuje się monoterapię lub skojarzenia z pegylowaną liposomalną doksorubicyną bądź deksametazonem. U pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia komórek macierzystych stosuje się schemat z melfalanem i prednizonem, natomiast u kwalifikujących się do transplantacji – schematy indukcyjne z deksametazonem lub trójlekowe z deksametazonem i talidomidem, co pozwala na uzyskanie głębokiej remisji przed procedurą.
bortezomib, chemioterapia wysokodawkowa, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, kwas boronowy, melfalan, monoterapia, nowo zdiagnozowany szpiczak mnogi, pegylowana liposomalna doksorubicyna, podanie dożylne, podanie podskórne, progresja szpiczaka mnogiego, przeszczepienie hematopoetycznych komórek macierzystych, rytuksymab, schemat VR-CAP, szpiczak mnogi, talidomid, terapia indukcyjna
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bortezomib Eugia 3,5 mg

Bortezomib Eugia w dawce 3,5 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań jest wskazany w leczeniu dorosłych pacjentów z progresją szpiczaka mnogiego po co najmniej jednym wcześniejszym programie leczenia, zarówno u osób po przeszczepieniu hematopoetycznych komórek macierzystych, jak i tych niekwalifikujących się do transplantacji. Lek może być stosowany w monoterapii lub w skojarzeniu z pegylowaną liposomalną doksorubicyną bądź deksametazonem, a wybór schematu zależy od stanu klinicznego pacjenta, odpowiedzi na wcześniejsze leczenie oraz chorób współistniejących. W terapii nowo zdiagnozowanego szpiczaka mnogiego bortezomib stosuje się u pacjentów niekwalifikujących się do wysokodawkowej chemioterapii z przeszczepieniem w połączeniu z melfalanem i prednizonem, natomiast u kwalifikujących się do transplantacji w schemacie indukcyjnym z deksametazonem, z opcją dodania talidomidu. Ponadto, lek jest stosowany w leczeniu wcześniej nieleczonego chłoniaka z komórek płaszcza u pacjentów niekwalifikujących się do przeszczepienia, w skojarzeniu z rytuksymabem, cyklofosfamidem, doksorubicyną i prednizonem (schemat R-CAP z bortezomibem).
bortezomib, chemioterapia dużymi dawkami cytostatyków, chłoniak nieziarniczy, chłoniak z komórek płaszcza, cyklofosfamid, deksametazon, doksorubicyna, ester kwasu boronowego, leczenie indukcyjne, melfalan, monoterapia, neuropatia obwodowa, nowo zdiagnozowany szpiczak mnogi, pegylowana liposomalna doksorubicyna, prednizon, progresja szpiczaka mnogiego, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, przeszczepienie hematopoetycznych komórek macierzystych, rytuksymab, schemat skojarzony, talidomid, terapia indukcyjna

nowo zdiagnozowany szpiczak mnogi

Powiązane wpisy

Wskazania do stosowania – Bortezomib Adamed 3,5 mg

Wskazania do stosowania – Bortezomib Eugia 3,5 mg