napad padaczkowy typu grand mal

Napad padaczkowy typu grand mal, znany również jako napad toniczno-kloniczny, stanowi najcięższą i najbardziej dramatyczną formę napadu padaczkowego. Charakteryzuje się nagłą utratą przytomności, sztywnością całego ciała (faza toniczna), a następnie gwałtownymi, rytmicznymi skurczami mięśni (faza kloniczna). Napadom często towarzyszy bezdech, sinica, wydzielanie piany z ust oraz niekontrolowane oddanie moczu.

Mechanizm napadu typu grand mal polega na nieprawidłowych, nadmiernie zsynchronizowanych wyładowaniach elektrycznych w obu półkulach mózgu. Może on występować jako objaw padaczki uogólnionej idiopatycznej lub być wtórny do zmian organicznych w mózgu, zaburzeń metabolicznych, infekcji, urazów czy zatruć. W okresie ponapadowym (stadium postiktalne) pacjent pozostaje nieprzytomny przez kilka do kilkunastu minut, a po odzyskaniu świadomości odczuwa zmęczenie, senność i dezorientację.

Postępowanie w trakcie napadu grand mal obejmuje zabezpieczenie pacjenta przed urazem, ułożenie w pozycji bezpiecznej oraz zapewnienie drożności dróg oddechowych. Farmakoterapia obejmuje leki przeciwpadaczkowe dobrane indywidualnie, najczęściej walproiniany, karbamazepinę, lamotryginę lub lewetiracetam. W przypadku stanu padaczkowego (napady trwające powyżej 5 minut lub występujące seryjnie bez odzyskiwania przytomności) konieczne jest natychmiastowe podanie benzodiazepin, a w dalszej kolejności leków przeciwpadaczkowych dożylnie.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl