sprzęganie z glikolem
Sprzęganie z glikolem to proces biochemiczny polegający na łączeniu związków chemicznych z cząsteczkami glikolu w celu zwiększenia ich rozpuszczalności w wodzie i ułatwienia ich wydalania z organizmu. Jest to jedna z głównych dróg detoksykacji związków, szczególnie istotna w metabolizmie leków i ksenobiotyków.
W procesie tym uczestniczy grupa enzymów określanych jako transferazy glukuronylowe (UDP-glukuronylotransferazy), które katalizują przeniesienie kwasu glukuronowego z UDP-glukuronidu na cząsteczkę substratu. Produktem tej reakcji jest glukuronid, który dzięki zwiększonej polarności może być łatwiej wydalany z moczem lub żółcią.
Sprzęganie z glikolem ma szczególne znaczenie w farmakologii i toksykologii, ponieważ odgrywa kluczową rolę w eliminacji wielu leków, w tym niesteroidowych leków przeciwzapalnych, opioidów, benzodiazepin i steroidów. Zaburzenia w tym procesie mogą prowadzić do kumulacji leków w organizmie i nasilenia ich działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Produkt leczniczy Laboratoria PolfaŁódź Przeziębienie i Grypa o smaku cytrynowym zawiera trzy substancje czynne: kwas acetylosalicylowy (500 mg), kwas askorbowy (300 mg) oraz wapń w postaci 1,55 g wapnia laktoglukonianu (200 mg jonów wapnia). Kwas acetylosalicylowy charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z żołądka, dwunastnicy i jelita cienkiego, a jego dystrybucja obejmuje większość tkanek i płynów ustrojowych, w tym przenikanie przez barierę łożyskową, do mleka matki oraz barierę krew-mózg. Wiąże się w 50-80% z albuminami osocza, co może prowadzić do interakcji lekowych poprzez wypieranie innych leków. Metabolizowany jest głównie do kwasu salicylowego i w mniejszym stopniu do kwasu gentyzynowego, z okresem półtrwania 2-4 godziny przy standardowych dawkach, wydłużającym się do 15-20 godzin przy dawkach większych. Eliminacja następuje głównie przez nerki, głównie w postaci metabolitów, z możliwością przyspieszenia wydalania przez alkalizację moczu.
acetylacja lizyny, albuminy, alkalizacja moczu, bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, białka osocza, cewki nerkowe, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, kwas dehydroaskorbowy, kwas gentyzynowy, kwas glukuronowy, kwas salicylowy, kwas szczawiowy, laktoglukonian wapnia, okres półtrwania, płyny ustrojowe, reakcja nadwrażliwości, sprzęganie z glikolem, tkanka mózgowa, wchłanialność z przewodu pokarmowego, wchłanianie zwrotne, witamina C -
Leksykon leków
Preparat Ascalcin Plus zawiera kwas acetylosalicylowy (500 mg), kwas askorbowy (300 mg) oraz laktoglukonian wapnia (1,55 g, dostarczający 200 mg wapnia), które cechuje dobra wchłanialność z przewodu pokarmowego i szybka dostępność biologiczna. Kwas acetylosalicylowy jest szybko i niemal całkowicie wchłaniany z żołądka, dwunastnicy i jelita cienkiego, z wiązaniem do białek osocza na poziomie 50-80%, co może wpływać na interakcje lekowe. Przenika do większości tkanek, w tym przez łożysko, do mleka matki oraz przez barierę krew-mózg. Metabolizowany jest do kwasu gentyzynowego (5%) i kwasu salicylowego, z okresem półtrwania 2-4 godziny przy standardowych dawkach, wydłużającym się do 15-20 godzin przy dawkach większych. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z wydalaniem około 50% dawki w ciągu 24 godzin, co stwarza ryzyko kumulacji, a alkalizacja moczu zwiększa wydalanie czterokrotnie.
acetylacja lizyny, albuminy osocza, alkalizacja moczu, bariera krew-mózg, bariera łożyskowa, błona śluzowa przewodu pokarmowego, cewki nerkowe, dostępność biologiczna, działanie drażniące, eliminacja leku, funkcje fizjologiczne, jony wapnia, kwas acetylosalicylowy, kwas askorbowy, kwas dehydroaskorbowy, kwas gentyzynowy, kwas glukuronowy, kwas salicylowy, kwas szczawiowy, laktoglukonian wapnia, okres półtrwania, płyny ustrojowe, płyny wewnątrzkomórkowe, powinowactwo do białek, przenikanie do tkanek, przewód pokarmowy, reakcja nadwrażliwości, sprzęganie z glikolem, środek alkalizujący, tkanka kostna, wchłanialność z przewodu pokarmowego, wchłanianie zwrotne, witamina C
