czynnik etiologiczny malarii
Czynnikiem etiologicznym malarii są pierwotniaki z rodzaju Plasmodium, należące do typu Apicomplexa. Najważniejsze gatunki wywołujące malarię u ludzi to: Plasmodium falciparum (powodujący najbardziej niebezpieczną postać malarii złośliwej), Plasmodium vivax, Plasmodium ovale, Plasmodium malariae oraz rzadziej Plasmodium knowlesi.
Zarażenie następuje przez ukłucie samicy komara z rodzaju Anopheles, która podczas pobierania krwi wprowadza do organizmu człowieka sporozoity pasożyta. Cykl rozwojowy zarodźca obejmuje fazę wątrobową (schizogonia wątrobowa) oraz erytrocytarną (schizogonia krwinkowa), z charakterystycznymi napadami gorączki występującymi podczas synchronicznego rozpadu zarażonych erytrocytów.
Poszczególne gatunki Plasmodium różnią się patogennością, obrazem klinicznym oraz występowaniem geograficznym. P. falciparum jest odpowiedzialny za około 90% zgonów z powodu malarii, głównie w Afryce Subsaharyjskiej. P. vivax ma najszerszy zasięg geograficzny i może powodować nawroty choroby dzięki hipnozoitom pozostającym w wątrobie. Diagnostyka malarii opiera się na badaniu mikroskopowym rozmazu krwi oraz szybkich testach immunochromatograficznych wykrywających antygeny pasożyta.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Proguanil – Wskazania do stosowania
Proguanil w połączeniu z atowakwonem, dostępny m.in. w preparacie Falcimar (100 mg proguanilu chlorowodorku i 250 mg atowakwonu na tabletkę powlekaną), wykazuje działanie schizontobójcze na formy Plasmodium falciparum obecne zarówno we krwi, jak i w wątrobie. Preparat ten jest wskazany do profilaktyki malarii u dorosłych i dzieci o masie ciała powyżej 40 kg oraz do leczenia ostrej, niepowikłanej malarii u pacjentów o masie ciała co najmniej 11 kg. Szczególnie istotne jest jego zastosowanie w obszarach, gdzie występują szczepy P. falciparum oporne na inne leki przeciwmalaryczne, dzięki skuteczności wobec zarówno wrażliwych, jak i opornych form pasożyta.
atowakwon, chemioprofilaktyka, czynnik etiologiczny malarii, działanie schizontobójcze, endemiczne występowanie malarii, lek przeciwmalaryczny, lekooporność, oporność na leki przeciwmalaryczne, ostra niepowikłana malaria, Plasmodium falciparum, profilaktyka malarii, proguanil chlorowodorek, Światowa Organizacja Zdrowia - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Falcimar 250 mg + 100 mg
Falcimar to lek złożony zawierający atowakwon (250 mg) oraz proguanilu chlorowodorek (100 mg) w formie tabletek powlekanych, wykazujący działanie schizontobójcze na schizonty krwinkowe i wątrobowe Plasmodium falciparum. Preparat jest wskazany do profilaktyki malarii u dorosłych i dzieci powyżej 40 kg masy ciała oraz do leczenia ostrej, niepowikłanej malarii u pacjentów o masie ciała co najmniej 11 kg. Szczególnie istotne jest jego zastosowanie w regionach z występowaniem szczepów P. falciparum opornych na inne leki przeciwmalaryczne, co czyni Falcimar cennym narzędziem terapeutycznym w walce z lekoopornością. Charakterystyczne tabletki mają kolor różowobrązowy do brązowego, z oznaczeniami „404” i „G”.
atowakwon, chlorochina, czynnik etiologiczny malarii, działanie schizontobójcze, lek przeciwmalaryczny, meflochina, ostra niepowikłana malaria, Plasmodium falciparum, pochodna artemizyniny, profilaktyka malarii, proguanilu chlorowodorek, schizont wątrobowy, Światowa Organizacja Zdrowia, szczep lekooporny, tabletka powlekana