roztwór do żywienia pozajelitowego

Roztwór do żywienia pozajelitowego to preparat odżywczy podawany drogą dożylną pacjentom, którzy nie mogą przyjmować pokarmów doustnie lub gdy przewód pokarmowy nie funkcjonuje prawidłowo. Zawiera precyzyjnie skomponowaną mieszaninę składników odżywczych: aminokwasów, glukozy, tłuszczów, elektrolitów, witamin i pierwiastków śladowych.

Stosowanie żywienia pozajelitowego jest wskazane w przypadkach niewydolności przewodu pokarmowego, zespołu krótkiego jelita, niedrożności jelit, ciężkiego niedożywienia, chorób zapalnych jelit, a także w okresie okołooperacyjnym u pacjentów wysokiego ryzyka. Roztwory mogą być standardowe lub indywidualnie dostosowane do potrzeb metabolicznych pacjenta.

Preparaty do żywienia pozajelitowego dzielą się na jednokomorowe (pojedyncze składniki) oraz wielokomorowe (kompletne mieszaniny). Podawane są przez cewnik centralny lub obwodowy, zależnie od osmolarności roztworu i stanu naczyń pacjenta. Stosowanie tych preparatów wymaga ścisłego monitorowania parametrów biochemicznych i stanu klinicznego pacjenta, ze względu na ryzyko powikłań metabolicznych i infekcyjnych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl