roztwór aminokwasów

Roztwór aminokwasów to preparat medyczny zawierający mieszaninę aminokwasów egzogennych i endogennych, stosowany w żywieniu pozajelitowym. Preparaty te są kluczowym elementem terapii żywieniowej u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować odpowiedniej ilości białka drogą doustną lub enteralną.

Współczesne roztwory aminokwasów zawierają zazwyczaj wszystkie aminokwasy niezbędne oraz większość aminokwasów względnie niezbędnych w proporcjach dostosowanych do potrzeb metabolicznych organizmu. Dostępne są preparaty standardowe oraz specjalistyczne, dedykowane pacjentom z niewydolnością wątroby, nerek, w stanach katabolicznych czy dla populacji pediatrycznej.

Zastosowanie roztworów aminokwasów w praktyce klinicznej wymaga monitorowania parametrów biochemicznych, w tym stężenia mocznika, kreatyniny oraz elektrolitów. Optymalne dawkowanie zależy od stanu klinicznego pacjenta, jego zapotrzebowania białkowego i funkcji narządów. Typowe dawki dla dorosłych wynoszą 1,0-2,0 g aminokwasów/kg m.c./dobę, a w stanach hiperkatabolicznych mogą być zwiększone do 2,5 g/kg/dobę.

Roztwory aminokwasów stanowią integralną część mieszanin do żywienia pozajelitowego, które mogą być podawane jako preparaty typu all-in-one (zawierające również emulsje tłuszczowe i roztwory glukozy) lub oddzielnie. Właściwy dobór preparatu i jego dawkowanie są kluczowe dla utrzymania równowagi azotowej oraz wsparcia procesów anabolicznych u pacjentów w stanie krytycznym.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Działania niepożądane – Vamin 18 Electrolyte-Free –

Vamin 18 Electrolyte-Free to roztwór do infuzji zawierający pełny profil aminokwasów (114 g/l) o wysokiej osmolalności 1130 mOsm/kg wody, stosowany w żywieniu pozajelitowym. Podczas terapii mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak rzadko nudności, przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (transaminaz), reakcje nadwrażliwości o różnym nasileniu, w tym anafilaksja, oraz zakrzepowe zapalenie żył, szczególnie przy podawaniu do żył obwodowych. Wzrost enzymów wątrobowych może mieć etiologię związaną z chorobą podstawową lub składem terapii, dlatego zaleca się regularne monitorowanie parametrów wątrobowych. Nudności można ograniczyć poprzez modyfikację szybkości wlewu, a reakcje alergiczne wymagają natychmiastowego przerwania infuzji i leczenia objawowego.
aminokwasy, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, Intralipid, monitorowanie działań niepożądanych, nudność, osmolalność, przewód pokarmowy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, roztwór hipertoniczny, śródbłonek naczyniowy, transaminaza, wymioty, zakrzep, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie żył, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Omegaflex special –

Omegaflex special to trójkomorowa emulsja do żywienia pozajelitowego, zawierająca aminokwasy, glukozę, tłuszcze (w tym triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości, oczyszczony olej sojowy oraz kwasy omega-3) oraz elektrolity. Preparat dostępny jest w objętościach 625 ml, 1000 ml, 1250 ml i 1875 ml, dostarczając odpowiednio od 35,0 do 105,1 g aminokwasów, 5 do 15 g azotu, 90 do 270 g węglowodanów, 25 do 75 g tłuszczów oraz kaloryczność od około 738 do 2213 kcal. Ze względu na obecność kwasów omega-3, preparat może wspierać rozwój układu nerwowego płodu, jednak obecność fitoestrogenów z oleju sojowego wymaga ostrożności. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży, karmiących piersią oraz planujących ciążę są ograniczone, a badania przedkliniczne nie dostarczają wystarczających informacji o wpływie na reprodukcję i płodność.
aminokwas, ciąża, elektrolit, emulsja tłuszczowa, fitoestrogen, karmienie piersią, kwasy omega-3, laktacja, metabolit, niedożywienie, olej sojowy, Omegaflex, parametr biochemiczny, płodność, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, rozwój układu nerwowego, triglicerydy nasycone, worek trójkomorowy, zaburzenia przewodu pokarmowego, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
L-ornityna – Wskazania do stosowania

L-ornityna, obecna w postaci chlorowodorku w preparatach do żywienia pozajelitowego Aminomel 10E (2,42 g/1000 ml) oraz Aminomel 12,5E (3,02 g/1000 ml), pełni kluczową rolę w metabolizmie białek i cyklu mocznikowym. Preparaty te charakteryzują się osmolarnością odpowiednio 1145 mOsm/l i 1430 mOsm/l, pH 6,0–6,3 oraz wartością energetyczną 400 kcal/l i 500 kcal/l. L-ornityna wspomaga detoksykację amoniaku, co jest szczególnie istotne u pacjentów z nasilonym katabolizmem białkowym, np. po ciężkich urazach, dużych zabiegach operacyjnych oraz w ostrych i przewlekłych chorobach wymagających żywienia pozajelitowego. Wskazane jest stosowanie tych preparatów w ramach kompleksowej terapii żywieniowej, łącząc je z roztworami węglowodanów dla zapewnienia odpowiedniego bilansu energetycznego.
aminokwas, chlorowodorek L-ornityny, cykl mocznikowy, detoksykacja amoniaku, gojenie ran, katabolizm białkowy, L-ornityna, niedobór białka, osmolarność, potrzeba metaboliczna, prolina, przemiana metaboliczna, roztwór aminokwasów, roztwór węglowodanów, synteza białka, terapia żywieniowa, uraz mnogi, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Izoleucyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Izoleucyna, jako aminokwas egzogenny, jest składnikiem wielu preparatów do żywienia pozajelitowego, jednak dane kliniczne dotyczące jej stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią są ograniczone. Brak jest dedykowanych badań oceniających bezpieczeństwo i toksyczność izoleucyny w tych grupach, co skutkuje zaleceniem ostrożności i indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Przykładowo, preparaty takie jak Aminoplasmal 15% czy Aminoplasmal Hepa 10% (zawierający 8,80 g izoleucyny/1000 ml) mogą być stosowane w ciąży jedynie w sytuacjach klinicznie uzasadnionych. Z kolei produkty Nutriflex peri, Nutriflex Plus i Nutriflex special są przeciwwskazane w ciąży, chyba że stan pacjentki wymaga żywienia pozajelitowego. W okresie laktacji aminokwasy przenikają do mleka, jednak w dawkach terapeutycznych nie przewiduje się istotnego wpływu na noworodka, choć karmienie piersią podczas żywienia pozajelitowego jest generalnie niewskazane, z wyjątkiem preparatu Aminoven Infant 10%, dla którego brak jest dowodów ryzyka.
aminokwas egzogenny, Aminoplasmal, aminoplasmal hepa, Aminoplasmal Paed, Aminoven Infant, dializa otrzewnowa, Finomel, izoleucyna, karmienie piersią, niewydolność wątroby, Numeta, Nutriflex, Nutriflex special, Nutrineal, roztwór aminokwasów, roztwór do żywienia pozajelitowego, wcześniak, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Działania niepożądane – Vaminolact –

Vaminolact to roztwór do infuzji zawierający 65,3 g/l aminokwasów, w tym 31,9 g/l aminokwasów niezbędnych (cysteina, histydyna, tyrozyna). W trakcie terapii mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak rzadko nudności, przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych oraz reakcje nadwrażliwości o nieokreślonej częstości. Zwiększona aktywność enzymów wątrobowych jest zwykle przejściowa i może być związana z chorobą podstawową pacjenta lub składem żywienia pozajelitowego. Reakcje nadwrażliwości mogą manifestować się wysypką, świądem czy dusznością, co wymaga natychmiastowego przerwania infuzji i leczenia objawowego. Podawanie Vaminolactu do żył obwodowych niesie ryzyko zakrzepowego zapalenia żyły, które można ograniczyć przez jednoczesne podawanie Intralipidu oraz preferowanie dostępu centralnego przy długotrwałej terapii.
dostęp centralny, działanie niepożądane, enzymy wątrobowe, farmakovigilance, Intralipid, lek przeciwwymiotny, monitorowanie działań niepożądanych, niezbędne aminokwasy, nudność, parametry wątrobowe, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, roztwór aminokwasów, roztwór hipertoniczny, układ pokarmowy, Vaminolact, zakrzep, zakrzepowe zapalenie żyły, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Finomel –

Produkt leczniczy Finomel, emulsja do infuzji o osmolarności około 1440 mOsm/l i pH około 6,0, zawiera kompleksową mieszankę składników odżywczych: aminokwasy (55-92 g), glukozę (138-231 g), tłuszcze (44-73 g) oraz elektrolity, dostarczanych w objętościach od 1085 ml do 1820 ml. Składniki te, podawane dożylnie w kontrolowanych warunkach klinicznych, nie wykazują wpływu na funkcje psychomotoryczne, co potwierdza nieistotny wpływ Finomelu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. W praktyce klinicznej oznacza to, że pacjenci leczeni tym preparatem nie wymagają specjalnych ostrzeżeń dotyczących ograniczeń w wykonywaniu czynności wymagających wzmożonej uwagi.
aminokwas, działanie psychoaktywne, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, funkcja psychomotoryczna, infuzja dożylna, kwas omega-3, olej sojowy, olej z oliwek, osmolarność, preparat żywieniowy, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, trigliceryd, trójkomorowy worek, zdolność psychomotoryczna, żywienie pozajelitowe, żywienie pozajelitowe domowe
Leksykon leków
Skład i postać leku – Nutriflex Plus

Nutriflex plus to dwukomorowy zestaw do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający precyzyjnie zbilansowaną mieszankę aminokwasów egzogennych (izoleucyna 2,82 g/1000 ml, leucyna 3,76 g/1000 ml, lizyna 2,73 g/1000 ml, metionina 2,35 g/1000 ml, fenyloalanina 4,21 g/1000 ml, treonina 2,18 g/1000 ml, tryptofan 0,68 g/1000 ml, walina 3,12 g/1000 ml) oraz endogennych (m.in. arginina 3,24 g/1000 ml, histydyna 1,50 g/1000 ml, alanina 5,82 g/1000 ml). Preparat zawiera także elektrolity: sód 37,2 mmol/1000 ml, potas 25,0 mmol/1000 ml, magnez 5,7 mmol/1000 ml, wapń 3,6 mmol/1000 ml, fosforany 20,0 mmol/1000 ml, octany 22,9 mmol/1000 ml i chlorki 35,5 mmol/1000 ml oraz glukozę jednowodną jako źródło energii węglowodanowej (150 g/1000 ml). Całkowita wartość energetyczna wynosi 3313 kJ (792 kcal) na 1000 ml, z czego 803 kJ (192 kcal) pochodzi z aminokwasów, a 2510 kJ (600 kcal) z węglowodanów. Produkt dostępny jest w opakowaniach 1000 ml i 2000 ml, o osmolarności 1400 mOsm/l i pH 4,8–6,0, w dwuwarstwowych woreczkach z separacją roztworów do momentu ich aseptycznego zmieszania.
alanina, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, chlorowodorek histydyny, chlorowodorek lizyny, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glicyna, izoleucyna, kwas asparaginowy, kwas cytrynowy, kwas glutaminowy, leucyna, metionina, osmolarność teoretyczna, pochłaniacz tlenu, prolina, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, seryna, substancja pomocnicza, treonina, tryptofan, walina, woda do wstrzykiwań, worek dwukomorowy, zawartość aminokwasów, zawartość azotu, zawartość węglowodanów
Leksykon substancji czynnych
L-metionina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

L-metionina, egzogenny aminokwas siarkowy, jest składnikiem wielu preparatów do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel 10E (4,68 g/1000 ml), Aminomel 12,5E (5,85 g/1000 ml), Aminosteril N-Hepa 8% (1,10 g/1000 ml), Vamin 18 Electrolyte-Free (5,6 g/1000 ml) oraz Vaminolact (1,3 g/1000 ml). Aktualne dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania L-metioniny u kobiet w ciąży i karmiących piersią są ograniczone. Charakterystyki produktów wskazują na brak wystarczających danych dla Aminomel 10E i 12,5E oraz Aminosteril N-Hepa 8%, choć badania porównywalnych roztworów aminokwasów nie wykazały istotnego ryzyka. Dla Vamin 18 Electrolyte-Free brak jest specyficznych badań reprodukcyjnych, jednak dostępne dane sugerują bezpieczeństwo stosowania roztworów aminokwasów w ciąży. W przypadku Vaminolact brak jest danych dotyczących wpływu na płodność, ciążę i laktację, co może wskazywać na ograniczenia w jego stosowaniu u tych grup pacjentek.
aminokwas, aminokwas siarkowy, Aminomel, Aminosteril N-Hepa, charakterystyka produktu leczniczego, ciąża, funkcja metaboliczna, funkcja reprodukcyjna, laktacja, płodność, roztwór aminokwasów, rozwój płodu, stan kliniczny, Vamin, Vaminolact, wpływ na reprodukcję, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Sery – Właściwości farmakokinetyczne

Seryna jest kluczowym aminokwasem obecnym w preparatach do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminoplasmal Paed 10%, Multimel N6-900E, Olimel Peri N4E oraz SmofKabiven extra Nitrogen, gdzie jej stężenia są dostosowane do specyficznych potrzeb metabolicznych pacjentów, w tym populacji pediatrycznej i dorosłych. Podawanie seryny dożylnie zapewnia 100% biodostępność, omijając efekt pierwszego przejścia przez wątrobę, co umożliwia bezpośredni wzrost stężenia aminokwasu w krążeniu ogólnoustrojowym. Farmakokinetyka seryny w żywieniu pozajelitowym jest zbliżona do tej z diety, jednak różni się drogą podania i może być modyfikowana przez obecność innych składników mieszaniny, takich jak emulsje tłuszczowe o różnym klirensie (np. olej z oliwek, triglicerydy MCT, olej rybi). Seryna pełni istotne funkcje fizjologiczne, uczestnicząc w syntezie białek oraz jako prekursor związków biologicznie czynnych, a jej transport przez łożysko jest kluczowy dla rozwoju płodu.
biodostępność, efekt pierwszego przejścia, emulsja tłuszczowa, homeostaza aminokwasów, infuzja żywieniowa, krążenie ogólnoustrojowe, roztwór aminokwasów, seryna, transport łożyskowy, triglicerydy LCT, triglicerydy MCT, układ żyły wrotnej, wlew dożylny, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Octan magnezu – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Octan magnezu czterowodny jest kluczowym elektrolitem w preparacie Nutriflex Lipid peri, stosowanym do żywienia pozajelitowego w warunkach szpitalnych. Zawartość magnezu w preparacie wynosi od 3,0 mmol (0,644 g w 1250 ml) do 6,0 mmol (1,288 g w 2500 ml), co odpowiada dawkom terapeutycznym zapewniającym prawidłowe funkcjonowanie komórek nerwowych i mięśniowych. Preparat podawany jest w formie zestawu dwóch roztworów i emulsji do infuzji dożylnej, a jego stosowanie nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn, co jest potwierdzone w oficjalnej charakterystyce produktu (punkt 4.7). Wynika to zarówno z farmakologicznego profilu octanu magnezu, jak i z faktu, że pacjenci wymagający żywienia pozajelitowego zwykle nie są zdolni do wykonywania tych czynności ze względu na stan kliniczny.
charakterystyka produktu leczniczego, elektrolit, emulsja do infuzji, infuzja dożylna, jon magnezu, Nutriflex Lipid peri, objawy neurologiczne, octan magnezu czterowodny, parametry elektrolitowe, roztwór aminokwasów, składnik elektrolitowy, stężenie magnezu, suplementacja magnezu, układ nerwowy, upośledzenie zdolności psychomotorycznych, zaburzenie elektrolitowe, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Cysteina – Wskazania do stosowania

Cysteina, będąca aminokwasem endogennym, jest kluczowym składnikiem żywienia pozajelitowego, szczególnie w formie N-acetylocysteiny, która po podaniu przekształca się do cysteiny. Zalecana jest u pacjentów, u których żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane, zwłaszcza u osób z ostrą lub przewlekłą niewydolnością nerek poddawanych hemodializie lub hemofiltracji. Preparaty takie jak Aminomel Nephro i Nephrotect zawierają 0,40 g cysteiny na 1000 ml i są dedykowane tej grupie pacjentów. U wcześniaków, noworodków i małych dzieci cysteina jest traktowana jako aminokwas częściowo egzogenny ze względu na niedojrzałość enzymatyczną, a preparaty takie jak Aminoplasmal Paed 10% (0,52 mg cysteiny/ml) czy Numeta G13%E Preterm (0,18 g na 300 ml) są stosowane w żywieniu pozajelitowym tych pacjentów.
aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, cysteina, dializa, hemodializa, hemofiltracja, L-cysteina, N-acetylocysteina, niewydolność nerek, ostra niewydolność nerek, proces metaboliczny, profil aminokwasów, roztwór aminokwasów, układ enzymatyczny, wcześniactwo, wcześniak, zapotrzebowanie na aminokwasy, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
L-seryna – Wskazania do stosowania

L-seryna, aminokwas endogenny, jest kluczowym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, dostosowanych do różnych stanów klinicznych pacjentów. Wskazania do jej stosowania obejmują pacjentów po ciężkich urazach, z ostrymi i przewlekłymi chorobami, po dużych zabiegach operacyjnych oraz z niewydolnością wątroby, w tym z encefalopatią wątrobową. W populacji pediatrycznej preparaty zawierające L-serynę są specjalnie skomponowane, uwzględniając specyficzne potrzeby metaboliczne dzieci. L-seryna jest podawana w różnych stężeniach, np. Aminomel 10E zawiera 4,30 g/1000 ml, Aminomel 12,5E – 5,38 g/1000 ml, Aminosteril N-Hepa 8% – 2,24 g/1000 ml, Vamin 18 Electrolyte-Free – 4,5 g/1000 ml, a Vaminolact dla pacjentów pediatrycznych – 3,8 g/1000 ml. Preparaty te różnią się także całkowitą zawartością aminokwasów (od 65,3 do 125 g/l), zawartością azotu (od 9,3 do 19,5 g/l) oraz wartością energetyczną (od 240 do 500 kcal/l), co umożliwia indywidualizację terapii żywieniowej.
aminokwas endogenny, aminokwas niezbędny, choroba przewlekła, encefalopatia wątrobowa, katabolizm białek, L-seryna, niedobór białka, niewydolność wątroby, pacjent pediatryczny, potrzeba metaboliczna, preparat do żywienia pozajelitowego, proces anaboliczny, roztwór aminokwasów, stan kliniczny, synteza białek ustrojowych, terapia żywieniowa, uraz mnogi, zaburzenie metabolizmu aminokwasów, zwiększone zapotrzebowanie, żywienie dojelitowe, żywienie pozajelitowe, żywienie pozajelitowe pediatryczne
Leksykon leków
Skład i postać leku – Numeta G16%E –

NUMETA G16%E to sterylna emulsja do infuzji w trójkomorowym worku, zawierająca 50% roztwór glukozy (155 ml), 5,9% pediatryczny roztwór aminokwasów z elektrolitami (221 ml) oraz 12,5% emulsję tłuszczową (124 ml). Worek umożliwia elastyczne dostosowanie składu – podanie z lipidami (worek trójkomorowy, 500 ml) lub bez lipidów (worek dwukomorowy, 376 ml). Aminokwasy (13 g) i elektrolity (m.in. Na 11,6-12,0 mmol, K 11,4 mmol, Ca 3,1 mmol, Mg 1,6 mmol, fosforany 3,2-4,4 mmol) pozostają stałe niezależnie od aktywacji. Glukoza dostarcza 77,5 g, a lipidy (w formie trójkomorowej) 15,5 g mieszaniny oleju z oliwek i sojowego, co przekłada się na całkowitą wartość energetyczną 362 kcal (W2K) lub 517 kcal (W3K). Produkt zawiera substancje pomocnicze zapewniające stabilność i odpowiednie pH, a także jest dostarczany w worku bez PCW z ochroną przed tlenem i światłem, co jest szczególnie istotne u noworodków i dzieci poniżej 2 lat.
alanina, aminokwas, ampicylina, arginina, azot, ceftriakson, chlorek, cysteina, elektrolit, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, fenytoina, fosfolipidy z jaja kurzego, fosforan, furosemid, glicerol, glicyna, histydyna, izoleucyna, jabłczan, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, kwas L-jabłkowy, kwas solny, leucyna, lizyna jednowodna, magnezu octan, metionina, octan, olej sojowy, olej z oliwek, ornityny chlorowodorek, osmolarność, pierwiastek śladowy, potasu octan, prolina, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, seryna, sodu chlorek, sodu glicerofosforan, sodu oleinian, sodu wodorotlenek, sól wapniowa ceftriaksonu, tauryna, treonina, tryptofan, tyrozyna, walina, wapnia chlorek, woda do wstrzykiwań, żywienie parenteralne
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aminoplasmal Paed 10%

Aminoplasmal Paed 10% to roztwór do infuzji zawierający 10% aminokwasów, przeznaczony do żywienia pozajelitowego pacjentów pediatrycznych, wymagający szczególnej ostrożności klinicznej. Preparat powinien być stosowany z uwzględnieniem indywidualnej oceny korzyści i ryzyka, zwłaszcza u dzieci z zaburzeniami metabolizmu aminokwasów oraz u wcześniaków i niemowląt do 2 lat, ze względu na konieczność ochrony roztworu przed światłem, które może powodować powstawanie nadtlenków i produktów rozpadu. Osmolarność preparatu wynosi 790 mOsm/l, co wymaga uwzględnienia u pacjentów z podwyższoną osmolarnością surowicy. Przed rozpoczęciem terapii należy wyrównać zaburzenia równowagi elektrolitowej i płynowej, w tym hiponatremię, hipokaliemię oraz odwodnienie hipotoniczne. W trakcie leczenia konieczne jest systematyczne monitorowanie elektrolitów, glikemii, równowagi kwasowo-zasadowej, funkcji nerek i wątroby oraz parametrów morfologii krwi i krzepnięcia przy długotrwałym stosowaniu.
acetylocysteina, acetylotyrozyna, alanina, Aminoplasmal Paed, arginina, czynniki krzepnięcia, dializa otrzewnowa, elektrolity w surowicy, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, glicyna, hemodiafiltracja, hemodializa, hemofiltracja, hipokaliemia, hiponatremia, histydyna, izoleucyna, kreatynina, kwas asparaginowy, kwas glutaminowy, leczenie nerkozastępcze, leucyna, lizyna, metionina, morfologia krwi, nadtlenki, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niezbędny kwas tłuszczowy, odwodnienie hipotoniczne, osmolarność surowicy, pierwiastek śladowy, prolina, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór aminokwasów, seryna, tauryna, treonina, tryptofan, walina, witamina rozpuszczalna w wodzie, zaburzenie metabolizmu aminokwasów, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Skład i postać leku – Lipoflex special –

Lipoflex special to emulsja do infuzji dożylnej, dostarczana w trzykomorowym worku umożliwiającym sterylne zmieszanie roztworów glukozy (z fosforanami i cynkiem), emulsji tłuszczowej oraz kompleksowego roztworu aminokwasów z elektrolitami bezpośrednio przed podaniem. Produkt dostępny jest w objętościach 625 ml, 1000 ml, 1250 ml i 1875 ml, zawierając odpowiednio: 35-105,1 g aminokwasów, 90-270 g węglowodanów, 25-75 g tłuszczów oraz zrównoważony profil elektrolitowy (np. sód 33,5-100,5 mmol, potas 23,5-70,5 mmol). Wartość energetyczna wynosi od 740 do 2215 kcal na porcję, z energią pochodzącą z tłuszczów, węglowodanów i aminokwasów. Produkt charakteryzuje się osmolalnością 2115 mOsm/kg i pH 5,0-6,0, co zapewnia bezpieczeństwo podania dożylnego. Worek wyposażony jest w system portów umożliwiający aseptyczne dodanie substancji dodatkowych, a także zawiera wskaźnik tlenu i pochłaniacz tlenu dla ochrony składników wrażliwych na utlenianie.
aminokwasy z elektrolitami, emulsja olej w wodzie, emulsja tłuszczowa, energia niebiałkowa, fosfolipidy jaja kurzego, homeostaza elektrolitowa, infuzja dożylna, osmolalność, osmolarność teoretyczna, peroksydacja, pierwiastki śladowe, potrzeby metaboliczne, rozdzielanie faz, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, terapia żywieniowa, triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych, trzykomorowy worek, wartość energetyczna, zasady aseptyki, zestaw infuzyjny, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Octan potasu – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Octan potasu jest składnikiem preparatu Nutriflex Lipid peri stosowanego w żywieniu pozajelitowym, dostarczającym jony potasu niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. W zależności od objętości infuzji (1250 ml, 1875 ml, 2500 ml) preparat zawiera odpowiednio 2,943 g, 4,415 g lub 5,886 g octanu potasu, co odpowiada 30, 45 lub 60 mmol potasu. Dane kliniczne dotyczące stosowania tego preparatu u kobiet w ciąży są ograniczone, dlatego decyzja o jego zastosowaniu powinna opierać się na dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, uwzględniając stan kliniczny pacjentki oraz dostępne alternatywy terapeutyczne. Konieczne jest także regularne monitorowanie parametrów biochemicznych, w tym stężenia elektrolitów, równowagi kwasowo-zasadowej, funkcji nerek oraz gospodarki wodno-elektrolitowej.
charakterystyka produktu leczniczego, elektrolit w surowicy krwi, emulsja do infuzji, funkcja nerek, gospodarka wodno-elektrolitowa, jon potasu, Nutriflex Lipid peri, octan potasu, parametr biochemiczny, parametr życiowy, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór aminokwasów, stężenie elektrolitów, stosunek korzyści do ryzyka, worek do infuzji, zaburzenie elektrolitowe, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Multimel N6-900E

Multimel N6-900 E to kompleksowy preparat do infuzji w postaci emulsji, zawierający emulsję tłuszczową (około 80% oleju z oliwek i 20% oleju sojowego), roztwór aminokwasów oraz roztwór glukozy, pakowany w trójkomorowe worki. Przeprowadzone badania przedkliniczne składników wykazały brak specyficznej toksyczności roztworu aminokwasów i glukozy, co potwierdza ich bezpieczeństwo kliniczne. Emulsja tłuszczowa, mimo że nie badana jako gotowy produkt, wykazała typowe dla tej grupy preparatów zmiany toksyczne przy podawaniu dużych dawek, takie jak stłuszczenie wątroby, małopłytkowość oraz podwyższone stężenie cholesterolu w surowicy.
cholesterol, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, hepatocyt, komponent tłuszczowy, krzepnięcie krwi, małopłytkowość, olej sojowy, olej z oliwek, płytki krwi, profil lipidowy, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, stłuszczenie wątroby, surowica krwi, trójkomorowy worek, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – SmofKabiven Low Osmo Peripheral –

SmofKabiven Low Osmo Peripheral, emulsja do infuzji, nie była poddana odrębnym badaniom przedklinicznym, jednak profil bezpieczeństwa opiera się na danych dotyczących poszczególnych składników oraz produktu o podobnym składzie (SmofKabiven Peripheral). Badania farmakologiczne, toksykologiczne i genotoksyczne składników takich jak SMOFlipid, roztwory aminokwasów i glukozy oraz glicerofosforan sodu nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka. W badaniach na królikach nie stwierdzono działania teratogennego ani embriotoksycznego, a składniki stosowane w stężeniach fizjologicznych nie wykazują negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze, płodność ani rozwój zarodka.
działanie anafilaktyczne, działanie embriotoksyczne, działanie teratogenne, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, genotoksyczność, glicerofosforan sodu, infuzja dożylna, leczenie substytucyjne, nadwrażliwość na składniki, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie podskórne, reakcja anafilaktyczna, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, SMOFlipid, test maksymalizacji, toksyczność po podaniu wielokrotnym, tolerancja miejscowa, uszkodzenie embriotoksyczne
Leksykon substancji czynnych
L-histydyna – Wskazania do stosowania

L-histydyna, aminokwas endogenny, jest kluczowym składnikiem preparatów do żywienia pozajelitowego, stosowanych w stanach zwiększonego zapotrzebowania na aminokwasy, takich jak ciężkie urazy, choroby ostre i przewlekłe oraz duże zabiegi operacyjne z niedoborem białka. Preparaty te, takie jak Aminomel 10E (3,30 g/l L-histydyny), Aminomel 12,5E (4,13 g/l), Aminosteril N-Hepa 8% (2,80 g/l, dedykowany niewydolności wątroby), Vamin 18 Electrolyte-Free (6,8 g/l, dla pacjentów z ograniczeniem płynów) oraz Vaminolact (2,1 g/l, dla pacjentów pediatrycznych), dostarczają niezbędnych aminokwasów do syntezy białek. W przewlekłej chorobie nerek z GFR <25 ml/min stosuje się Ketosteril zawierający 38 mg L-histydyny na tabletkę, w połączeniu z dietą o ograniczonej podaży białka (≤40 g/dobę). W żywieniu pozajelitowym roztwory aminokwasów z L-histydyną powinny być łączone z roztworami węglowodanów w celu pokrycia zapotrzebowania energetycznego.
aminokwas endogenny, encefalopatia wątrobowa, filtracja kłębuszkowa, L-histydyna, niedobór białka, niewydolność wątroby, pierwiastek śladowy, podaż elektrolitów, prekursor histaminy, proces metaboliczny, przewlekła choroba nerek, regulacja pH krwi, roztwór aminokwasów, roztwór węglowodanów, stan katabolizmu, synteza białka, synteza hemoglobiny, uraz mnogi, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
N-acetylo-L-cysteina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

N-acetylo-L-cysteina jest składnikiem roztworu aminokwasów AMINOSTERIL N-HEPA 8%, zawierającego 0,70 g N-acetylo-L-cysteiny (odpowiadającej 0,52 g L-cysteiny) na 1000 ml roztworu do infuzji, stosowanego w terapii żywieniowej. Aktualnie brak jest szczegółowych danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania tego preparatu u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią. Dane z badań porównywalnych roztworów aminokwasów nie wykazują podwyższonego ryzyka ani dla kobiet ciężarnych, ani dla kobiet w okresie laktacji. Nie ma również dostępnych informacji dotyczących wpływu N-acetylo-L-cysteiny na płodność, jednak na podstawie danych z podobnych preparatów nie stwierdzono ryzyka w tym zakresie.
alternatywna terapia, Aminosteril N-Hepa 8%, badanie kliniczne, ciąża, karmienie piersią, korzyść terapeutyczna, L-cysteina, laktacja, N-acetylo-L-cysteina, pacjentka ciężarna, płodność, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, ryzyko terapeutyczne, stan kliniczny, stosunek korzyści do ryzyka, terapia żywieniowa
Leksykon leków
Skład i postać leku – Peditrace –

Peditrace to koncentrat mikroelementów przeznaczony do żywienia pozajelitowego, zawierający precyzyjnie określone ilości pierwiastków śladowych w 1 ml: Zn 250 μg (3,82 μmol), Cu 20 μg (0,315 μmol), Mn 1 μg (18,2 nmol), Se 2 μg (25,3 nmol), F 57 μg (3,00 μmol) oraz I 1 μg (7,88 nmol). Dodatkowo produkt zawiera jony sodu (70 μg, 3,05 μmol) i potasu (0,31 μg, 7,88 nmol). Osmolalność roztworu wynosi 38 mOsm/kg, a pH to 2,0, co należy uwzględnić przy mieszaniu z innymi preparatami do żywienia pozajelitowego. Produkt wymaga rozcieńczenia przed podaniem i jest dostępny w fiolkach po 10 ml (opakowanie 10 fiolek). Minimalistyczny skład pomocniczy (kwas solny i woda do wstrzykiwań) ogranicza ryzyko interakcji i działań niepożądanych.
aseptyka, chlorek cynku, chlorek manganu czterowodny, chlorek miedzi dwuwodny, fluorek sodu, jodek potasu, jon sodu, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kontaminacja mikrobiologiczna, kwas solny, mikroelement, osmolalność, pierwiastek śladowy, roztwór aminokwasów, selenin sodu bezwodny, skażenie mikrobiologiczne, stabilność farmaceutyczna, woda do wstrzykiwań, zgodność farmaceutyczna, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Skład i postać leku – Pediaven G20 –

Pediaven G20 to dwukomorowy roztwór do infuzji, zawierający 500 ml aminokwasów oraz 500 ml glukozy, które po zmieszaniu tworzą 1000 ml roztworu o osmolarności około 1400 mOsm/l i pH 4,8–5,5. Preparat dostarcza pełne spektrum aminokwasów (20 g/1000 ml) oraz 200 g glukozy (200 g glukozy bezwodnej), zapewniając łącznie 880 kcal energii, w tym 800 kcal energii pozabiałkowej. Zawiera także zbilansowane elektrolity i mikroelementy, m.in. sód 30 mmol, potas 25 mmol, wapń 6 mmol, magnez 4 mmol, fosforany 8 mmol oraz pierwiastki śladowe takie jak chrom (20 µg), kobalt (150 µg), miedź (255 µg), żelazo (500 µg), fluor (500 µg), jod (50 µg), mangan (100 µg), molibden (50 µg), selen (35 µg) i cynk (2000 µg). Preparat jest przeznaczony do jednorazowego użycia, a przed podaniem należy zmieszać zawartość obu komór worka, zachowując aseptykę i chroniąc roztwór przed światłem, szczególnie u dzieci poniżej 2 lat.
acetylocysteina, aminokwas, azot całkowity, ceftriakson, chlorek chromu, chlorek kobaltu, chlorek manganu, chlorek potasu, chlorek sodu, elektrolit, emulsja tłuszczowa, energia całkowita, energia pozabiałkowa, fluorek sodu, folia polimerowa, fosforan dipotasu, glukonian wapnia, glukoza jednowodna, jodek potasu, kation dwuwartościowy, kwas glutaminowy, kwas octowy lodowaty, kwas solny, mleczan magnezu, molibdenian amonu, niezgodność farmaceutyczna, octan cynku, osmolarność, pierwiastek śladowy, pochłaniacz tlenu, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, siarczan miedzi, siarczan żelaza, sól wapniowa, substancja pomocnicza, wartość odżywcza, warunek aseptyczny, właściwość fizykochemiczna, woda do wstrzykiwań, worek dwukomorowy
Leksykon leków
Przedawkowanie – SmofKabiven EF

Przedawkowanie emulsji do infuzji SmofKabiven EF, zawierającej aminokwasy (25-125 g), glukozę (63-313 g) oraz emulsję tłuszczową (19-94 g), może prowadzić do poważnych zaburzeń metabolicznych i fizjologicznych, w tym hiperlipidemii, hiperglikemii, kwasicy metabolicznej, przewodnienia oraz zaburzeń gospodarki elektrolitowej. Preparat charakteryzuje się osmolalnością około 1600 mOsm/kg wody i osmolarnością około 1300 mOsm/l, co przy nadmiernej podaży może nasilać hiperosmolalność i przeciążenie układu krążenia. Objawy przedawkowania są zróżnicowane i zależą od dominującego składnika: zespół przedawkowania tłuszczu objawia się m.in. gorączką, infiltracją tłuszczową wątroby, trombocytopenią i koagulopatią; przedawkowanie aminokwasów manifestuje się kwasicą metaboliczną i hiperamonemią; natomiast nadmiar glukozy prowadzi do hiperglikemii, glikozurii i śpiączki hiperglikemiczno-hiperosmolarnej.
dawka insuliny, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, funkcja życiowa, glikozuria, gospodarka wodno-elektrolitowa, hemodializa, hemofiltracja, hemoliza, hiperamonemia, hiperglikemia, hiperlipidemia, hiperosmolalność, infiltracja tłuszczowa wątroby, infuzja roztworu glukozy, interwencja medyczna, koagulopatia, kwasica metaboliczna, odwodnienie hiperosmolarne, osmolalność, osmolalność osocza, osmolarność, parametr biochemiczny, przewodnienie, roztwór aminokwasów, śpiączka hiperglikemiczno-hiperosmolarna, splenomegalia, technika nerkozastępcza, trombocytopenia, układ krążenia, układ oddechowy, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zespół przedawkowania tłuszczu
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – ClinOleic 20% –

ClinOleic 20% to emulsja do infuzji zawierająca 20 g/100 ml mieszaniny oczyszczonego oleju z oliwek i oleju sojowego, stosowana jako źródło tłuszczów w żywieniu pozajelitowym. Preparat dostarcza 200 kcal (0,836 MJ) na 100 ml oraz 4 g niezbędnych kwasów tłuszczowych, co jest istotne w przypadku pacjentów z niemożnością lub niewystarczalnością żywienia doustnego i dojelitowego, np. przy ciężkich zaburzeniach połykania, niedrożności przewodu pokarmowego, zespole krótkiego jelita, ciężkim niedożywieniu czy zwiększonym zapotrzebowaniu energetycznym (np. oparzenia, sepsa). Preparat charakteryzuje się osmolarnością 270 mOsm/l i pH 6-8, co czyni go niemal izotonicznym względem osocza, umożliwiając podawanie zarówno do żył centralnych, jak i obwodowych. Gęstość emulsji wynosi 0,986, zbliżona do gęstości osocza, co minimalizuje ryzyko uszkodzenia naczyń podczas infuzji.
całkowite żywienie pozajelitowe, ciężkie niedożywienie, emulsja do infuzji, niedrożność jelit, niedrożność przewodu pokarmowego, niewydolność jelit, niezbędne kwasy tłuszczowe, oddział intensywnej terapii, olej sojowy oczyszczony, olej z oliwek oczyszczony, przetoka przewodu pokarmowego, rozległe oparzenia, roztwór aminokwasów, sepsa, zaburzenie połykania, zaburzenie świadomości, zapalenie jelit, zapalenie trzustki, zespół krótkiego jelita, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Kwas octowy – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Kwas octowy, obecny w różnych produktach leczniczych, wykazuje zróżnicowany wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn w zależności od drogi podania i ekspozycji systemowej. Preparaty parenteralne, takie jak Aminomix 1 Novum zawierający 4,50 g kwasu octowego w roztworze do infuzji, stosowane są głównie w warunkach szpitalnych, gdzie pacjent nie prowadzi pojazdów, co eliminuje konieczność ostrzeżeń dotyczących zdolności psychomotorycznych. Produkty do stosowania zewnętrznego, takie jak Artemisol (2-3,2% kwasu octowego, 80% stężenie kwasu octowego w nalewce, zawartość etanolu 60-65% V/V) oraz Delacet (4 g kwasu octowego na 100 g produktu, 80% stężenie kwasu octowego, etanol 59-65% v/v), nie wykazują negatywnego wpływu na funkcje psychomotoryczne ze względu na minimalną ekspozycję ogólnoustrojową. Podobnie Solcogyn, roztwór do stosowania na szyjkę macicy zawierający 20,4 mg/ml kwasu octowego 99% (w/w), nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów z powodu ograniczonego wchłaniania miejscowego.
charakterystyka produktu leczniczego, droga podania, działanie ogólnoustrojowe, ekspozycja ogólnoustrojowa, ekspozycja systemowa, funkcja poznawcza, funkcja psychomotoryczna, interakcja lekowa, kwas octowy lodowaty, nalewka piołunowo-wrotyczowa, preparat parenteralny, produkt leczniczy, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, stosowanie zewnętrzne, wchłanianie ogólnoustrojowe, zdolność psychomotoryczna, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
L-fenyloalanina – Wskazania do stosowania

L-fenyloalanina, aminokwas egzogenny, jest kluczowym składnikiem roztworów do żywienia pozajelitowego, stosowanym u pacjentów dorosłych i pediatrycznych w różnych stanach klinicznych. Preparaty takie jak Aminomel 10E (5,40 g/1000 ml), Aminomel 12,5E (6,75 g/1000 ml), Aminosteril N-Hepa 8% (0,88 g/1000 ml), Vamin 18 Electrolyte-Free (7,90 g/1000 ml) oraz Vaminolact (2,70 g/1000 ml) zawierają różne stężenia L-fenyloalaniny, dostosowane do specyficznych potrzeb metabolicznych pacjentów. Szczególnie istotne jest stosowanie preparatów o obniżonej zawartości L-fenyloalaniny, jak Aminosteril N-Hepa 8%, u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby i encefalopatią wątrobową, aby uniknąć nasilenia objawów związanych z zaburzeniami metabolizmu aminokwasów aromatycznych. Wskazania do stosowania obejmują ciężkie urazy, stany po dużych zabiegach operacyjnych, choroby przewlekłe wymagające żywienia pozajelitowego oraz sytuacje z ograniczeniem podaży płynów i zwiększonym zapotrzebowaniem na aminokwasy.
aminokwas aromatyczny, aminokwas egzogenny, bilans azotowy, choroba przewlekła, encefalopatia wątrobowa, fenyloalanina, funkcja narządów, niedobór białka, niewydolność wątroby, pacjent pediatryczny, profil aminokwasów, roztwór aminokwasów, stan odżywienia, synteza białka, uraz mnogi, zapotrzebowanie energetyczne, zapotrzebowanie metaboliczne, żywienie dojelitowe, żywienie doustne, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Kwas jabłkowy – Wskazania do stosowania

Kwas jabłkowy (acidum malicum) jest składnikiem roztworów infuzyjnych o zrównoważonym składzie jonowym, wykorzystywanych w różnych wskazaniach klinicznych, takich jak odwodnienie izotoniczne z kwasicą metaboliczną (Sterofundin ISO, 0,67 g/1000 ml, 5,0 mmol/l jabłczanów), hipowolemia po nagłej utracie krwi (Tetraspan 60 mg/ml, 0,67 g/1000 ml, 5,0 mmol/l L-jabłczanów) oraz żywienie pozajelitowe niemowląt i dzieci (Aminoven Infant 10%, 2,62 g/1000 ml). W preparatach tych kwas jabłkowy pełni funkcję metabolizującego się anionu buforującego, który wspomaga korekcję lub zapobieganie kwasicy metabolicznej, a jego metabolizm zachodzi w wielu tkankach, co stanowi przewagę nad mleczanami wymagającymi prawidłowej funkcji wątroby. Roztwory zawierają również inne elektrolity (sód, potas, wapń, magnez, chlorki) i mają pH w zakresie 5,1-6,4 oraz osmolarność od 296 do 885 mOsm/l, co zapewnia ich kompatybilność z płynem pozakomórkowym.
bufor fizjologiczny, całkowite żywienie pozajelitowe, cykl Krebsa, gospodarka wodno-elektrolitowa, hipowolemia, hydroksyetyloskrobia, krystaloidy, kwas jabłkowy, kwasica metaboliczna, L-jabłczan, mleczan, niedotlenienie tkanek, octan sodu, odwodnienie izotoniczne, płyn pozakomórkowy, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór aminokwasów, roztwór infuzyjny, stan hipowolemiczny, stan wstrząsowy, wodorowęglan, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Clinimix N9G15E –

Produkt leczniczy CLINIMIX N9G15E to dwukomorowy roztwór do infuzji zawierający 15 g L-aminokwasów (w tym 8 niezbędnych), glukozę oraz elektrolity, przeznaczony do żywienia pozajelitowego. Po zmieszaniu komór, roztwór dostarcza w zależności od objętości (1-2 l) od 28 do 55 g aminokwasów, 75-150 g glukozy, oraz elektrolity w ilościach: sód 35-70 mmol, potas 30-60 mmol, magnez 2,5-5 mmol, wapń 2,3-4,5 mmol, octan 50-100 mmol, chlorek 40-80 mmol i fosforan 15-30 mmol. Całkowita wartość energetyczna wynosi od 410 do 820 kcal, z czego energia pochodząca z glukozy to 300-600 kcal, a osmolarność roztworu wynosi 845 mOsm/l przy pH 6. Produkt nie posiada pełnych danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży i karmiących piersią, a także brakuje badań oceniających wpływ na płodność u obu płci.
aminokwasy i glukoza, aminokwasy niezbędne, elektrolity, L-aminokwasy, leczenie żywieniowe, osmolarność, parametry biochemiczne, potrzeby metaboliczne, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, rozwój płodu, stosunek korzyści do ryzyka, synteza białka, wymagania metaboliczne, zdolność reprodukcyjna, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
L-arginina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

L-arginina, jako endogenny aminokwas uczestniczący w kluczowych procesach metabolicznych ssaków, takich jak cykl mocznikowy oraz synteza tlenku azotu i poliamin, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa. W preparatach leczniczych stosowanych do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel 10E (9,66 g/l), Aminomel 12,5E (12,08 g/l), Aminosteril N-Hepa 8% (10,72 g/l), Vamin 18 Electrolyte-Free (11,3 g/l) oraz Vaminolact (4,1 g/l), L-arginina jest obecna w stężeniach odpowiadających fizjologicznym potrzebom organizmu. Ze względu na jej naturalną obecność i rolę w metabolizmie, konwencjonalne badania bezpieczeństwa nie są wymagane, co potwierdzają dane z charakterystyk produktów leczniczych.
aminokwas, aminokwas endogenny, badanie niekliniczne, badanie przedkliniczne, cykl mocznikowy, dawka terapeutyczna, działanie toksyczne, L-arginina, metabolizm ssaków, mieszanina aminokwasowa, profil bezpieczeństwa, roztwór aminokwasów, synteza tlenku azotu, związek biologicznie czynny, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Miedzi siarczan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Preparat Pediaven NN1 jest roztworem do infuzji stosowanym w żywieniu pozajelitowym, zawierającym miedzi siarczan pięciowodny w ilości 0,23 mg na 250 ml roztworu (co odpowiada 57,5 µg czystej miedzi) oraz 0,92 mg na 1000 ml roztworu (230 µg czystej miedzi). Po zmieszaniu roztwór charakteryzuje się osmolarnością około 715 mOsm/l oraz pH w zakresie 4,8-5,5. Pediaven NN1 dostarcza również glukozę (25 g/250 ml, 100 g/1000 ml), aminokwasy (3,75 g/250 ml, 15 g/1000 ml) oraz azot całkowity (0,54 g/250 ml, 2,14 g/1000 ml), zapewniając odpowiednią podaż składników odżywczych i energii (115 kcal/250 ml, 460 kcal/1000 ml). W Charakterystyce Produktu Leczniczego (ChPL) sekcja dotycząca wpływu na płodność, ciążę i laktację jest oznaczona jako „Nie dotyczy”, co wynika z profilu produktu i jego zastosowania w żywieniu pozajelitowym.
aminokwasy, azot całkowity, charakterystyka produktu leczniczego, ChPL, dwukomorowy worek, energia całkowita, karmienie piersią, miedzi siarczan pięciowodny, osmolarność, Pediaven NN1, roztwór aminokwasów, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, składniki odżywcze, stosunek korzyści do ryzyka, wpływ na płodność, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Lizyna bezwodna – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Ocena bezpieczeństwa stosowania lizyny bezwodnej jako składnika produktów do żywienia pozajelitowego, takich jak Kabiven Peripheral, opiera się głównie na danych przedklinicznych dotyczących poszczególnych komponentów preparatu, a nie na badaniach izolowanego aminokwasu. Kabiven Peripheral zawiera lizynę bezwodną w formie lizyny chlorowodorku w ilościach odpowiednio 5,6 g (2400 ml), 4,5 g (1920 ml) oraz 3,4 g (1440 ml) na opakowanie. Badania niekliniczne dotyczące emulsji tłuszczowych (Intralipid), roztworów aminokwasów oraz roztworów glukozy wykazały dobrą tolerancję i bezpieczeństwo tych składników, co pozwala na wnioskowanie o korzystnym profilu bezpieczeństwa całego preparatu.
aminokwas, badania przedkliniczne, egzogenny aminokwas, emulsja tłuszczowa, Intralipid, Kabiven Peripheral, lizyna bezwodna, lizyna chlorowodorek, produkt leczniczy, profil bezpieczeństwa, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Potasu chlorek – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Chlorek potasu (KCl), będący naturalnym składnikiem fizjologicznym osocza, wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa w dawkach terapeutycznych stosowanych w różnych preparatach leczniczych, takich jak roztwory do hemofiltracji (np. Prismasol z KCl w stężeniach 2 mmol/l lub 4 mmol/l), płyny do żywienia pozajelitowego (np. SmofKabiven) oraz emulsje do infuzji (np. Multimel N4-550 E, Olimel N12E). Badania przedkliniczne nie wykazały istotnej toksyczności, działania teratogennego, embriotoksycznego ani negatywnego wpływu na zdolności rozrodcze, nawet przy stosowaniu dawek toksycznych dla matki w modelach zwierzęcych. W badaniach miejscowej tolerancji u królików obserwowano jedynie przemijające, słabo nasilone reakcje zapalne po podaniu dotętniczym, okołożylno-podskórnym lub domięśniowym, które ustępowały samoistnie. Brak jest specyficznych badań toksykologicznych poświęconych wyłącznie chlorkowi potasu, co wynika z jego powszechnego występowania i roli jako elektrolitu fizjologicznego.
chlorek potasu, działanie embriotoksyczne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, działanie toksyczne, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fosforan potasu, genotoksyczność, hemodializa, hemofiltracja, infuzja dożylna, makrogol, martwica tkanek, Multimel, Olimel, Phoxilium, podanie domięśniowe, podanie dotętnicze, podanie okołożylne, podanie podskórne, Prismasol, reakcja zapalna, roztwór aminokwasów, roztwór do hemofiltracji, roztwór infuzyjny, SmofKabiven, stan kliniczny, stężenie fizjologiczne, stężenie mmol/l, toksyczność ostra, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczność przewlekła, tolerancja miejscowa, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Tyrozyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Tyrozyna, aminokwas obecny w preparatach do żywienia pozajelitowego i dializy otrzewnowej, wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w ciąży, planujących ciążę oraz karmiących piersią. Dostępne dane kliniczne są ograniczone, a większość preparatów, takich jak Aminoplasmal 15%, Aminoplasmal B. Braun 10% i inne, nie posiada badań na zwierzętach dotyczących wpływu na reprodukcję. Wyjątkiem jest Aminoven Infant 10%, gdzie badania porównywalnych roztworów aminokwasów nie wykazały ryzyka w ciąży. Stosowanie tych preparatów powinno być rozważane wyłącznie wtedy, gdy korzyści medyczne przewyższają potencjalne ryzyko, a inne opcje terapeutyczne są niewystarczające. W przypadku karmienia piersią, aminokwasy przenikają do mleka, jednak nie przewiduje się istotnego wpływu na niemowlęta przy dawkach leczniczych, choć odżywianie pozajelitowe z tyrozyną jest przeciwwskazaniem do karmienia piersią.
aminokwas, dawka lecznicza, dializa otrzewnowa, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, ginekolog-położnik, karmienie piersią, neonatolog, niewydolność nerek, noworodek urodzony przedwcześnie, roztwór aminokwasów, roztwór do dializy otrzewnowej, tyrozyna, żywienie kliniczne, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Przedawkowanie – Lipoflex peri –

Przedawkowanie emulsji do infuzji Lipoflex peri, zawierającej od 32 g do 80 g aminokwasów, 64 g do 160 g glukozy oraz 40 g do 100 g tłuszczów, niesie ryzyko poważnych powikłań klinicznych. Nadmiar płynów i elektrolitów (Na, K, Mg, Ca, Zn, Cl, octany, fosforany) może prowadzić do przewodnienia, zaburzeń równowagi elektrolitowej oraz obrzęku płuc, co w konsekwencji może skutkować niewydolnością krążenia i oddechową. Przedawkowanie aminokwasów manifestuje się utratą aminokwasów przez nerki, nudnościami, wymiotami oraz dreszczami, wskazującymi na reakcję ogólnoustrojową. Nadmiar glukozy wywołuje hiperglikemię, glikozurię, odwodnienie, hiperosmolalność oraz może prowadzić do śpiączki hiperglikemicznej i hiperosmolarnej, stanowiącej bezpośrednie zagrożenie życia. Przeładowanie tłuszczami może skutkować zespołem przeładowania tłuszczami, z zaburzeniami funkcji wątroby, płuc, układu krwiotwórczego i immunologicznego.
arytmia, diureza osmotyczna, emulsja tłuszczowa, glikozuria, hiperglikemia, hiperosmolalność, hipoksemia, hipotensja, hipowolemia, niewydolność oddechowa, obrzęk płuc, olej sojowy, przewodnienie, równowaga elektrolitowa, roztwór aminokwasów, śpiączka hiperglikemiczna, triglicerydy kwasów tłuszczowych, wydalanie aminokwasów, zaburzenie metaboliczne, zaburzenie równowagi aminokwasów, zespół przeładowania tłuszczami, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Olimel Peri N4E

Olimel Peri N4E to trójkomorowy roztwór do żywienia pozajelitowego o kodzie ATC B05 BA10, zaprojektowany do kompleksowego dostarczania makroskładników i elektrolitów, zapewniając prawidłowy bilans azotowo-energetyczny. Preparat zawiera emulsję tłuszczową (80% oleju z oliwek, 20% oleju sojowego) z profilem kwasów tłuszczowych: 15% NKT, 65% MNKT, 20% NNKT oraz stosunkiem fosfolipidów do triglicerydów 0,06. Roztwór aminokwasów obejmuje 17 L-aminokwasów, w tym 8 niezbędnych, z udziałem aminokwasów niezbędnych na poziomie 44,8% i stosunkiem aminokwasów niezbędnych do azotu całkowitego 2,8%. Glukoza stanowi źródło szybko dostępnej energii. Preparat dostępny jest w objętościach 1000-2500 ml, dostarczając od 700 do 1750 kcal, z tłuszczami 30-75 g, aminokwasami 25,3-63,3 g, azotem 4-10 g i glukozą 75-187,5 g. Stosunek energii niebiałkowej do azotu wynosi 150 kcal/g, a energia z glukozy i tłuszczów jest zbilansowana 50/50, co odpowiada 43% kalorii z tłuszczów.
alfa-tokoferol, aminokwasy o rozgałęzionych łańcuchach, bilans azotowo-energetyczny, bilans energetyczny, elektrolity, emulsja tłuszczowa, homeostaza organizmu, kwas tłuszczowy, L-aminokwas, mononienasycone kwasy tłuszczowe, nasycone kwasy tłuszczowe, osmolarność, peroksydacja tłuszczów, profil aminokwasowy, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, synteza białek ustrojowych, trójkomorowy worek, wartość energetyczna niebiałkowa, wielonienasycone niezbędne kwasy tłuszczowe, żyły obwodowe, żywienie parenteralne, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
L-histydyna – Właściwości farmakodynamiczne

L-histydyna jest kluczowym aminokwasem w metabolizmie białek, stanowiącym składnik roztworów do żywienia pozajelitowego, takich jak Aminomel 10E (3,30 g/1000 ml), Aminomel 12,5E (4,13 g/1000 ml), Aminosteril N-Hepa 8% (2,80 g/1000 ml), Ketosteril (38 mg/tabletkę), Vamin 18 Electrolyte-Free (6,8 g/1000 ml) oraz Vaminolact (2,1 g/1000 ml). L-histydyna uczestniczy w syntezie białek ustrojowych oraz procesach biochemicznych, a jej podaż w żywieniu pozajelitowym jest dostosowana do specyficznych potrzeb klinicznych pacjentów, w tym osób z niewydolnością wątroby czy przewlekłą chorobą nerek. Preparat Ketosteril, zawierający L-histydynę, umożliwia ograniczenie podaży azotu poprzez mechanizm transaminacji keto- i hydroksyanalogów, co zmniejsza produkcję mocznika i jest korzystne w terapii nefrologicznej. W przypadku niewydolności wątroby, Aminosteril N-Hepa 8% pomaga przeciwdziałać zaburzeniom równowagi aminokwasowej i zmniejsza ryzyko encefalopatii wątrobowej.
Optymalne wykorzystanie L-histydyny wymaga jednoczesnego podania wysokoenergetycznych substratów, takich jak glukoza i tłuszcze, co zapobiega katabolizmowi aminokwasów i sprzyja ich wykorzystaniu do syntezy białek ustrojowych. Preparaty zawierające L-histydynę, zwłaszcza te oparte na składzie mleka kobiecego (Vaminolact), są stosowane także w żywieniu niemowląt i dzieci, dostarczając niezbędnych aminokwasów do prawidłowego wzrostu i rozwoju. W praktyce klinicznej ważne jest dostosowanie stężenia L-histydyny w roztworach do indywidualnych potrzeb pacjenta oraz monitorowanie podaży energii, aby zapewnić efektywność terapii żywieniowej i minimalizować ryzyko powikłań metabolicznych.
aminokwas, białka ustrojowe, efekt termogenny, elektrolity, encefalopatia wątrobowa, infuzja, katabolizm, L-histydyna, metabolizm białek, niewydolność wątroby, podaż azotu, procesy biochemiczne, przewlekła choroba nerek, roztwór aminokwasów, śpiączka wątrobowa, stan odżywienia, stężenie amoniaku, synteza białek, terapia żywieniowa, transaminacja, wytwarzanie mocznika, zaburzenia równowagi aminokwasów, żywienie parenteralne, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Lipofundin MCT/LCT 10% 10%

Lipofundin MCT/LCT 10% to emulsja do infuzji będąca źródłem kalorii i niezbędnych kwasów tłuszczowych (NNKT) stosowana w żywieniu pozajelitowym. Preparat zawiera 50 g/1000 ml oleju sojowego oraz 50 g/1000 ml triglicerydów średniołańcuchowych (MCT), które charakteryzują się szybszym metabolizmem niż długołańcuchowe kwasy tłuszczowe. Wartość energetyczna emulsji wynosi 4330 kJ/l (1035 kcal/l). Lipofundin dostarcza istotne ilości kwasu linolowego (24,0-29,0 g/1000 ml) i α-linolenowego (2,5-5,5 g/1000 ml), niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu, których niedobór może prowadzić do zaburzeń metabolicznych. Preparat ma osmolarność 345 mOsm/l i pH w zakresie 6,5-8,8, co zapewnia kompatybilność z podawaniem dożylnym.
całkowite żywienie pozajelitowe, choroby przewodu pokarmowego, ciężkie oparzenia, emulsja oleju w wodzie, kwas linolowy, kwas α-linolenowy, niewydolność jelit, niezbędne kwasy tłuszczowe, okres okołooperacyjny, olej sojowy oczyszczony, osmolarność, roztwór aminokwasów, stan kataboliczny, triglicerydy nasycone, triglicerydy średniołańcuchowe, zaburzenia metaboliczne, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
Seryina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne dane dotyczące bezpieczeństwa seryny, aminokwasu obecnego w preparatach żywienia pozajelitowego takich jak Multimel, Olimel i SmofKabiven, nie wykazały specyficznej toksyczności tego składnika. Badania obejmowały oceny toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności oraz wpływu na rozród i rozwój płodu, w tym testy na królikach, które nie potwierdziły działania teratogennego ani embriotoksycznego. Zawartość seryny w preparatach waha się od 1,10 g do 8,1 g na opakowanie, a stosowanie w stężeniach fizjologicznych nie wpływa negatywnie na płodność ani zdolności rozrodcze. Warto podkreślić, że większość obserwowanych działań niepożądanych wiązała się z obecnością emulsji tłuszczowych, a nie z samą seryną.
embriotoksyczność, emulsja tłuszczowa, genotoksyczność, hipercholesterolemia, małopłytkowość, martwica tkanek, miejscowa tolerancja, potencjał alergiczny, reakcja anafilaktyczna, reakcja zapalna, roztwór aminokwasów, seryna, stłuszczenie wątroby, terapia pozajelitowa, terapia substytucyjna, teratogenność, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uczulenie skórne, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Primene 10%

Primene 10% to hipertoniczny roztwór aminokwasów (osmolarność 780 mOsm/l, chlorki 19 mmol/l) stosowany w żywieniu pozajelitowym, wymagający szczególnej ostrożności klinicznej. Podawanie może wiązać się z ryzykiem reakcji anafilaktycznych, tworzenia osadów fosforanu wapnia w naczyniach płucnych (nawet przy braku fosforanów w roztworze), a także zakażeń i sepsy związanych z cewnikami dożylnymi. Należy monitorować obecność osadów w zestawie infuzyjnym i u pacjenta, a w przypadku objawów niewydolności oddechowej infuzję należy przerwać. U pacjentów ciężko niedożywionych istnieje ryzyko zespołu ponownego odżywienia, dlatego zaleca się powolne zwiększanie podaży składników odżywczych oraz kontrolę stanu klinicznego. Podawanie roztworu do żyły obwodowej może powodować podrażnienia i zakrzepicę naczyń.
amoniak we krwi, cholestaza, choroba wątroby, drgawki, hiperamonemia, kamica żółciowa, marskość wątroby, monitorowanie pacjenta, niewydolność oddechowa, osad w naczyniach płucnych, reakcja anafilaktyczna, równowaga kwasowo-zasadowa, równowaga wodno-elektrolitowa, roztwór aminokwasów, roztwór hipertoniczny, sepsa, stłuszczenie wątroby, technika aseptyczna, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie metaboliczne, zapalenie pęcherzyka żółciowego, zespół ponownego odżywienia, żywienie pozajelitowe
Leksykon substancji czynnych
L-lizyna – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

L-lizyna, będąca niezbędnym aminokwasem stosowanym w różnych produktach leczniczych, w tym w żywieniu pozajelitowym, wymaga ostrożnej oceny przy stosowaniu u kobiet w ciąży i karmiących piersią. Dane kliniczne dla preparatów takich jak Copaxone (zawierający L-lizynę jako składnik octanu glatirameru) wskazują na brak ryzyka teratogennego w oparciu o 300-1000 zastosowań w ciąży. W przypadku KETOSTERIL (75 mg L-lizyny/tabletkę) oraz preparatów do żywienia pozajelitowego (Aminomel 10E: 10,02 g L-lizyny/1000 ml, Aminomel 12,5E: 12,53 g/1000 ml, AMINOSTERIL N-HEPA 8%: 6,88 g/1000 ml, Vamin 18 Electrolyte-Free: 9,0 g/1000 ml) brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa w ciąży, choć badania na zwierzętach i dane z porównywalnych roztworów aminokwasów nie wykazują istotnego ryzyka. Zaleca się indywidualną ocenę stosunku korzyści do ryzyka oraz ostrożność, zwłaszcza przy stosowaniu KETOSTERIL i preparatów do żywienia pozajelitowego.
aminokwas niezbędny, Aminomel, Copaxone, karmienie piersią, Ketosteril, lek modyfikujący przebieg choroby, lizyna, nefropatia, niedobór żywieniowy, ocena indywidualna, octan glatirameru, octan lizyny, rejestracja leku, roztwór aminokwasów, stwardnienie rozsiane, Vamin, wada rozwojowa, właściwości fizykochemiczne, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Aminoven Infant 10% –

Aminoven Infant 10% to roztwór do infuzji aminokwasów o pełnej biodostępności (100%), zapewniający całkowite wchłanianie aminokwasów i ich włączenie do osoczowej puli wolnych aminokwasów. Transport aminokwasów odbywa się wielokierunkowo między przestrzenią wewnątrznaczyniową, śródmiąższową i wewnątrzkomórkową, regulowanym przez indywidualne zapotrzebowanie organizmu, które zależy od wieku pacjenta, stanu odżywienia oraz obecności zaburzeń metabolicznych. Preparat zawiera zbilansowany zestaw aminokwasów egzogennych i endogennych, m.in. L-leucynę (13,00 g/l), L-lizynę (8,51 g/l), L-waliny (9,00 g/l) oraz taurynę (0,40 g/l), co odpowiada specyficznym potrzebom dzieci. Osmolarność roztworu wynosi 885 mOsm/l, pH mieści się w zakresie 5,5–6,0, a kwasowość to 27–40 mmol NaOH/l, co wpływa na jego tolerancję i farmakokinetykę.
acetylocysteina, acetylotyrozyna, alanina, aminokwas, aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, arginina, biodostępność, biologiczny okres półtrwania, fenyloalanina, glicyna, histydyna, homeostaza aminokwasowa, infuzja, izoleucyna, kwas jabłkowy, kwasowość, leucyna, metabolizm aminokwasów, metionina, nerki, octan lizyny, osmolarność, płyn śródmiąższowy, prolina, przestrzeń wewnątrzkomórkowa, przestrzeń wewnątrznaczyniowa, pula osoczowa, roztwór aminokwasów, seryna, sytuacja metaboliczna, tauryna, transport aminokwasów, treonina, tryptofan, walina, wątroba, wolne aminokwasy, zaburzenie metaboliczne
Leksykon leków
Skład i postać leku – Olimel N9E

OLIMEL N9E to trójkomorowa emulsja do infuzji dożylnej, zawierająca roztwór glukozy z wapniem, emulsję tłuszczową (80% oleju z oliwek, 20% oleju sojowego) oraz roztwór aminokwasów z elektrolitami. Dostępna jest w trzech pojemnościach: 1000 ml, 1500 ml i 2000 ml, zawierających odpowiednio 110 g, 165 g i 220 g glukozy; 40 g, 60 g i 80 g tłuszczów; oraz 56,9 g, 85,4 g i 113,9 g aminokwasów. Profil aminokwasowy obejmuje m.in. alaninę, argininę, lizynę, metioninę i tryptofan, a elektrolity takie jak sód (35-70 mmol), potas (30-60 mmol), magnez (4-8 mmol), wapń (3,5-7 mmol) i fosforany (15-30 mmol) są obecne w zrównoważonych ilościach. Produkt charakteryzuje się pH 6,4, osmolarnością 1310 mOsm/l oraz wartością energetyczną od 1070 do 2140 kcal w zależności od objętości, z tłuszczami stanowiącymi 37% całkowitej kaloryczności i stosunkiem energii glukoza/tłuszcze 52/48.
aminokwasy, elektrolity, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fosfolipidy z jaja kurzego, glukoza jednowodna, infuzja dożylna, kopolimery poliolefiniczne, kwas octowy lodowaty, kwas solny, magnezu chlorek, niezbędne kwasy tłuszczowe, octan lizyny, octan polietylenowinylu, oczyszczony olej sojowy, oczyszczony olej z oliwek, osmolarność, potasu chlorek, pseudoaglutynacja, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy z wapniem, sodu glicerofosforan, sodu octan trójwodny, wapnia chlorek, wartość energetyczna, wartość odżywcza, węglowodany, woda do wstrzykiwań, wytrącenie osadu
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Clinimix N17G35E –

Produkt leczniczy CLINIMIX N17G35E to dwukomorowy roztwór dożylny zawierający 15 L-aminokwasów (w tym 8 niezbędnych, stanowiących 41,3% całkowitej puli aminokwasów) oraz glukozę i elektrolity (Na, K, Mg, Ca, Cl, octany, fosforany). Aminokwasy mają stosunek niezbędnych do całkowitego azotu 2,83, a aminokwasy rozgałęzione stanowią 19%. Po podaniu dożylnym składniki ulegają typowym procesom farmakokinetycznym: aminokwasy są transportowane do tkanek, gdzie uczestniczą w syntezie białek lub metabolizowane jako źródło energii, natomiast glukoza szybko dystrybuowana i metabolizowana (glikoliza, cykl Krebsa), z nadmiarem magazynowanym jako glikogen. Elektrolity podlegają fizjologicznym mechanizmom regulacyjnym, głównie nerkowym, zapewniając homeostazę.
aminokwas niezbędny, aminokwas o łańcuchu rozgałęzionym, aminokwasy z elektrolitami, CLINIMIX, cykl Krebsa, cykl mocznikowy, dwutlenek węgla, elektrolity, glikogen, homeostaza elektrolitowa, L-aminokwas, metabolizm, osmolarność, pH, podanie dożylne, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, synteza białek ustrojowych, synteza białka, transaminacja, żywienie dożylne
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Numeta G16%E –

Numeta G16%E to kompleksowy roztwór do żywienia pozajelitowego dedykowany pacjentom pediatrycznym, sklasyfikowany w grupie ATC B05BA10. Preparat dostarczany jest w trójkomorowym worku zawierającym 155 ml 50% roztworu glukozy, 221 ml 5,9% pediatrycznego roztworu aminokwasów z elektrolitami oraz 124 ml 12,5% emulsji tłuszczowej. Zawiera 20 L-aminokwasów (w tym 8 niezbędnych, stanowiących 47,5% całkowitej zawartości aminokwasów) o łącznej masie 13,0 g, a także 15,5 g lipidów pochodzących głównie z oleju z oliwek (80%) i oleju sojowego (20%). Glukoza dostarczana jest w ilości 77,5 g, stanowiąc podstawowe źródło energii. Kompleks elektrolitów w worku trójkomorowym (500 ml) obejmuje m.in. sód 12,0 mmol, potas 11,4 mmol, magnez 1,6 mmol, wapń 3,1 mmol oraz fosforany 4,4 mmol, co zapewnia utrzymanie homeostazy elektrolitowej i kwasowo-zasadowej. Preparat charakteryzuje się pH około 5,5 oraz osmolarnością około 1230 mOsm/l, co ma znaczenie przy doborze drogi podania.
aminokwasy BCAA, aminokwasy niezbędne, aminokwasy o rozgałęzionych łańcuchach, bilans azotowo-energetyczny, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, gospodarka wodna, homeostaza elektrolitowa, L-aminokwasy, metabolizm energetyczny, mononienasycone kwasy tłuszczowe, nasycone kwasy tłuszczowe, niezbędne kwasy tłuszczowe, oczyszczony olej sojowy, oczyszczony olej z oliwek, osmolarność emulsji, peroksydacja lipidów, potencjał błonowy, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, stres oksydacyjny, transmisja nerwowa, wartość energetyczna niebiałkowa, wielonienasycone kwasy tłuszczowe, worek trójkomorowy, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Multimel N4-550E komora z 10% emulsją tłuszczową (co odpowiada 10 g/100 ml) (200 ml) – 20,00 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 4,56 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,53 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,27 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,06 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,32 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,61 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,60 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,88 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,23 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,50 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,10 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,92 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,40 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,09 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,28 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,98 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 2,14 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 1,19 g + komora z 5,5 % roztworem aminokwasów (co odpowiada 5,5 g/100 ml) (400 ml) – 0,45 g + komora z 20% roztworem glukozy (co odpowiada 20 g/100 ml) (400 ml) – 88,00 g + komora z 20% roztworem glukozy (co odpowiada 20 g/100 ml) (400 ml) – 0,30 g

W analizie bezpieczeństwa przedklinicznego produktu leczniczego Multimel N4-550 E nie przeprowadzono dedykowanych badań dla gotowego trójkomorowego worka, a dostępne dane dotyczą poszczególnych składników preparatu badanych oddzielnie. Roztwory aminokwasów i glukozy, stanowiące komponenty preparatu, wykazały brak specyficznej toksyczności w różnych konfiguracjach jakościowych i stężeniach, co potwierdza ich akceptowalny profil bezpieczeństwa. Natomiast emulsja tłuszczowa, bazująca na mieszaninie oczyszczonego oleju z oliwek (około 80%) i oleju sojowego (około 20%), wykazała w badaniach przedklinicznych zmiany patofizjologiczne typowe dla wysokich dawek emulsji tłuszczowych, takie jak stłuszczenie wątroby, małopłytkowość oraz podwyższone stężenie cholesterolu, które jednak obserwowano przy dawkach znacznie przekraczających kliniczne zastosowanie.
choroba układu sercowo-naczyniowego, działanie niepożądane, emulsja tłuszczowa, hipercholesterolemia, infuzja dożylna, komórki wątrobowe, krzepnięcie krwi, małopłytkowość, olej sojowy, olej z oliwek, płytki krwi, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, stłuszczenie wątroby, toksyczność przedkliniczna, trójkomorowy worek
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Olimel N5E

Produkt OLIMEL N5E, będący trójkomorową emulsją do infuzji zawierającą glukozę (172,5-287,5 g), aminokwasy oraz emulsję tłuszczową (60-100 g tłuszczów), jest przeciwwskazany u pacjentów pediatrycznych poniżej 2 roku życia, w tym wcześniaków i noworodków, ze względu na ich specyficzną fizjologię i metabolizm. Ponadto, preparat nie powinien być stosowany u osób z nadwrażliwością na składniki takie jak fosfolipidy jaja kurzego, olej sojowy (około 20% mieszaniny tłuszczowej), białka orzeszków ziemnych oraz kukurydzę, ze względu na ryzyko reakcji alergicznych, w tym anafilaksji. Przeciwwskazania obejmują także wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, ciężką hiperlipidemię, ciężkie zaburzenia metabolizmu tłuszczów z hipertriglicerydemią oraz ciężką hiperglikemię, co wynika z wysokiej zawartości lipidów i glukozy w preparacie.
emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fosfolipidy jaja, gospodarka kwasowo-zasadowa, hiperglikemia, hiperlipidemia, hiperosmolarność, hipertriglicerydemia, metabolizm tłuszczów, nadwrażliwość na składniki, olej sojowy, pacjent pediatryczny, patologiczne stężenie elektrolitów, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, wywiad alergologiczny, zaburzenia funkcji nerek, zaburzenia funkcji wątroby, zaburzenia metabolizmu aminokwasów, zaburzenia tolerancji glukozy
Leksykon substancji czynnych
Seryna – Właściwości farmakokinetyczne

Seryna podawana dożylnie w ramach żywienia pozajelitowego cechuje się 100% biodostępnością, co umożliwia jej natychmiastową dystrybucję do osoczowej puli wolnych aminokwasów, przestrzeni śródmiąższowej oraz do wnętrza komórek różnych tkanek. Jej stężenie w surowicy i tkankach jest ściśle regulowane, a powolna infuzja zbilansowanych roztworów aminokwasów (np. Aminomix 1 Novum, Aminoven Infant 10%) pozwala na utrzymanie homeostazy aminokwasowej bez istotnych zaburzeń profilu osoczowego. Okres półtrwania seryny w surowicy wynosi 10–30 minut u pacjentów z prawidłową funkcją nerek, jednak u chorych z niewydolnością nerek może ulec wydłużeniu. Metabolizm seryny obejmuje transaminację, utlenianie do CO2, glukoneogenezę oraz syntezę mocznika, a jej metabolity są głównie wydalane w postaci mocznika, przy minimalnym wydalaniu seryny niezmienionej z moczem.
aminokwas endogenny, biologiczny okres półtrwania, glukoneogeneza, homeostaza aminokwasów, homeostaza białkowa, infuzja dożylna, krążenie ogólnoustrojowe, metabolizm i eliminacja, niewydolność nerek, okres półtrwania, profil aminokwasów, przestrzeń wewnątrzkomórkowa, pula aminokwasów, pula wolnych aminokwasów, roztwór aminokwasów, stężenie wolnych aminokwasów, synteza mocznika, szlak metaboliczny, transaminacja, układ wrotny, utlenianie, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie czynności wątroby, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Skład i postać leku – Olimel N7E

OLIMEL N7E to trójkomorowy preparat do żywienia pozajelitowego w postaci emulsji do infuzji, dostępny w opakowaniach o pojemności 1000 ml, 1500 ml i 2000 ml. Po zmieszaniu trzech roztworów (glukozy 35%, aminokwasów 11,1% oraz emulsji tłuszczowej 20%) powstaje jednorodna emulsja o pH 6,4 i osmolarności 1360 mOsm/l. Preparat dostarcza odpowiednio 40 g, 60 g i 80 g tłuszczów (głównie olej z oliwek 80% i olej sojowy 20%), 44,3 g, 66,4 g i 88,6 g aminokwasów (azot: 7,0 g, 10,5 g, 14,0 g) oraz glukozę w ilościach 140 g, 210 g i 280 g (odpowiednio 154 g, 231 g i 308 g glukozy jednowodnej). Zawartość elektrolitów jest zbilansowana i wynosi m.in. 35-70 mmol sodu, 30-60 mmol potasu, 3,5-7,0 mmol wapnia i 15-30 mmol fosforanów, dostarczanych w formie soli takich jak sodu octan, potasu chlorek czy wapnia chlorek. Wartość energetyczna całkowita wynosi około 1140 kcal, 1710 kcal i 2270 kcal, z tłuszczami stanowiącymi 35% kalorii, a stosunek energii niebiałkowej do azotu wynosi 137 kcal/g.
aminokwasy egzogenne, aminokwasy endogenne, chlorek magnezu, chlorek potasu, chlorek wapnia, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fosfolipidy jaja, fosforany nieorganiczne, fosforany organiczne, glicerofosforan sodu, glukoza jednowodna, kopolimery poliolefinowe, octan polietylenowinylu, octan sodu trójwodny, osad wapnia fosforanu, osmolarność, pierwiastki śladowe, pseudoaglutynacja, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, warunki aseptyczne, wytrącanie osadu, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Przeciwwskazania – Numeta G16%E –

Numeta G16%E to złożony produkt leczniczy w postaci emulsji do infuzji, dostępny w trójkomorowym worku zawierającym roztwór glukozy, pediatryczny roztwór aminokwasów z elektrolitami oraz emulsję tłuszczową. Produkt może być podawany z lipidami (aktywacja trzech komór) lub bez lipidów (aktywacja dwóch komór). Przeciwwskazania różnią się w zależności od sposobu podania: przy podawaniu bez lipidów (aminokwasy i glukoza) przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość na białka jaja, soi, orzeszków ziemnych, wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów, patologicznie podwyższone stężenia elektrolitów (Na, K, Mg, Ca, P), ciężką hiperglikemię (glukoza 77,5 g w dwukomorowym worku) oraz jednoczesne podawanie ceftriaksonu u noworodków (≤ 28 dni). Przy podawaniu pełnego składu (trzy komory) dochodzi dodatkowe przeciwwskazanie w postaci ciężkiej hiperlipidemii lub zaburzeń metabolizmu lipidów (lipidy 15,5 g, w tym 80% oleju z oliwek i 20% oleju sojowego).
ceftriakson, elektrolity w osoczu, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, hiperglikemia, hiperlipidemia, hipertriglicerydemia, izoleucyna, leucyna, metionina, nadwrażliwość, olej sojowy oczyszczony, olej z oliwek oczyszczony, osad soli wapniowej, ostre zapalenie trzustki, reakcja alergiczna, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, trójkomorowy worek, walina, wartość energetyczna, zaburzenie gospodarki węglowodanowej, zaburzenie metabolizmu aminokwasów, żywienie pozajelitowe
Leksykon leków
Skład i postać leku – Finomel Peri –

Finomel Peri to emulsja do infuzji przeznaczona do żywienia pozajelitowego, dostępna w trójkomorowych plastikowych workach o pojemnościach 1085 ml, 1450 ml i 2020 ml. Produkt zawiera 13% roztwór glukozy, 10% roztwór aminokwasów z elektrolitami oraz 20% emulsję tłuszczową, które po zmieszaniu tworzą jednorodną emulsję o osmolarności około 850 mOsm/l i pH około 6,0. Składniki odżywcze obejmują m.in. 5,6–10,5 g azotu, 77–143 g glukozy, 32–60 g tłuszczów oraz zbilansowany profil elektrolitów (np. sód 27,4–50,9 mmol, potas 20,6–38,2 mmol). Emulsja zawiera oleje rybi, oliwkowy, sojowy oraz triglicerydy o średniej długości łańcucha, a także kompleks aminokwasów i elektrolitów, co pozwala na optymalne żywienie pacjentów wymagających dożylnego podawania składników odżywczych.
alfa-tokoferol, badanie zgodności, emulsja do infuzji, emulsja tłuszczowa, fosfolipidy jajeczne, kwas octowy, kwas solny, lizyna chlorowodorek, magnezu siarczan, niezgodność farmaceutyczna, olej rybi omega-3, osmolarność, pierwiastki śladowe, preparat wielowitaminowy, profil elektrolitowy, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, sodu glicerofosforan, stężenie, triglicerydy kwasów tłuszczowych, wartość energetyczna niebiałkowa, zator powietrzny, żywienie pozajelitowe