ekstrasystolia nadkomorowa
Ekstrasystolia nadkomorowa to zjawisko polegające na występowaniu przedwczesnych pobudzeń pochodzących z obszaru powyżej komór serca, najczęściej z przedsionków lub węzła przedsionkowo-komorowego. Charakteryzuje się przedwczesnym skurczem serca, po którym zazwyczaj następuje tzw. przerwa wyrównawcza.
W zapisie EKG ekstrasystolia nadkomorowa objawia się jako przedwczesne pobudzenie z prawidłowym lub zmienionym załamkiem P oraz wąskim zespołem QRS (chyba że występuje aberracja przewodzenia śródkomorowego). Przedwczesne pobudzenia nadkomorowe (PBNA) mogą występować pojedynczo, w parach lub seriach, czasem inicjując napady tachyarytmii nadkomorowych.
Przyczynami ekstrasystolii nadkomorowej mogą być: stres, zmęczenie, nadużywanie kofeiny, alkoholu, nikotyny, zaburzenia elektrolitowe, niedotlenienie, choroby serca (w tym wady zastawkowe, choroba wieńcowa, niewydolność serca) oraz choroby ogólnoustrojowe. U wielu pacjentów ekstrasystolia nadkomorowa nie powoduje objawów i jest wykrywana przypadkowo podczas rutynowego EKG.
Leczenie ekstrasystolii nadkomorowej zależy od jej nasilenia, przyczyny i objawów klinicznych. W przypadku bezobjawowego przebiegu zwykle nie wymaga leczenia, poza eliminacją czynników wyzwalających. W objawowych przypadkach stosuje się leki antyarytmiczne (beta-blokery, blokery kanału wapniowego, propafenon), a w wybranych przypadkach rozważa się ablację przezskórną ogniska arytmogennego.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Ivabradine Genoptim 5 mg
Iwabradyna, stosowana w celu obniżenia częstości akcji serca, wykazuje istotne działania niepożądane, z których najczęstsze to zaburzenia widzenia (14,5% pacjentów) oraz bradykardia (3,3%). Zaburzenia widzenia manifestują się jako przemijające fosfeny, aureole, efekt stroboskopowy lub kalejdoskopowy, a także zwielokrotnione obrazy, najczęściej pojawiające się w pierwszych dwóch miesiącach terapii i ustępujące u 77,5% pacjentów bez konieczności przerwania leczenia. Bradykardia, szczególnie w początkowym okresie leczenia (2-3 miesiące), może prowadzić do znacznego obniżenia częstości rytmu serca do ≤40 uderzeń na minutę u 0,5% pacjentów, co wymaga monitorowania i odpowiedniego zarządzania terapią. Ponadto, iwabradyna zwiększa ryzyko migotania przedsionków, z częstością występowania 4,86% w porównaniu do 4,08% w grupie kontrolnej (współczynnik ryzyka 1,26; 95% CI [1,15-1,39]), co potwierdzają dane z badań klinicznych fazy II/III oraz badania SIGNIFY.
astenia, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, diplopia, duszność, efekt stroboskopowy, ekstrasystolia komorowa, ekstrasystolia nadkomorowa, eozynofilia, fosfeny, hiperurykemia, hipotensja, iwabradyna, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, niestabilne ciśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, rumień, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia widzenia, zaparcie, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Propranolol Aurovitas 40 mg
Propranolol Aurovitas, dostępny w tabletkach powlekanych o dawkach 10 mg i 40 mg, jest nieselektywnym beta-adrenolitykiem o szerokim spektrum zastosowań klinicznych. W kardiologii znajduje zastosowanie w leczeniu dławicy piersiowej (wysiłkowej, niestabilnej, naczynioskurczowej), nadciśnienia tętniczego (w monoterapii i terapii skojarzonej), profilaktyce wtórnej po zawale mięśnia sercowego oraz w kardiomiopatii przerostowej zawężającej. Ponadto, propranolol jest skuteczny w kontroli nadkomorowych i komorowych zaburzeń rytmu serca, zwłaszcza tych indukowanych wysiłkiem, stresem lub niedokrwieniem. W endokrynologii stosowany jest w leczeniu objawów nadczynności tarczycy i tyreotoksykozy, a także w przygotowaniu do operacji guza chromochłonnego nadnerczy, zawsze po wcześniejszym włączeniu alfa-adrenolityków. Dodatkowo, lek znajduje zastosowanie w terapii drżenia samoistnego, profilaktyce migreny oraz zapobieganiu krwawieniom z żylaków przełyku u pacjentów z nadciśnieniem wrotnym.
alfa-adrenolityk, arytmia komorowa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, chlorowodorek propranololu, choroba niedokrwienna serca, cukrzyca, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, dławica naczynioskurczowa, dławica niestabilna, dławica piersiowa, dławica wysiłkowa, drżenie samoistne, ekstrasystolia komorowa, ekstrasystolia nadkomorowa, guz chromochłonny nadnerczy, kardiomiopatia przerostowa zawężająca, komorowe zaburzenia rytmu serca, krwawienie z górnego odcinka przewodu pokarmowego, migotanie przedsionków, migrena, nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie wrotne, nadczynność tarczycy, nadkomorowe zaburzenia rytmu serca, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, przełom tarczycowy, trzepotanie przedsionków, tyreotoksykoza, zaburzenia krążenia obwodowego, zawał serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, żylaki przełyku - Leksykon leków
Działania niepożądane – Iwabradyna Synthon 5 mg
Iwabradyna Synthon (chlorowodorek iwabradyny) w dawce 5 mg wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych ściśle powiązany z mechanizmem blokowania kanałów f węzła zatokowego. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to zaburzenia widzenia (14,5%) manifestujące się jako przemijające fosfeny, wrażenie silnego światła, aureole, efekt stroboskopowy lub kalejdoskopowy oraz zwielokrotnione obrazy, które zwykle pojawiają się w ciągu pierwszych dwóch miesięcy terapii i ustępują w trakcie leczenia u 77,5% pacjentów. Bradykardia występuje u 3,3% pacjentów, z ciężką bradykardią (≤40 uderzeń/min) u 0,5%, szczególnie w pierwszych 2-3 miesiącach terapii, co wymaga monitorowania, zwłaszcza u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego i stosujących inne leki zwalniające rytm serca. Ponadto, iwabradyna zwiększa ryzyko migotania przedsionków (4,86% vs. 4,08% w grupie kontrolnej; HR 1,26, 95% CI [1,15-1,39]) oraz epizodów przemijającego nadciśnienia tętniczego (7,1% vs. 6,1% placebo), które nie wpływają na skuteczność leczenia.
blok przedsionkowo-komorowy, blok przedsionkowo-komorowy pierwszego stopnia, bradykardia, ciężka bradykardia, diplopia, duszność, ekstrasystolia komorowa, ekstrasystolia nadkomorowa, eozynofilia, farmakoterapia, fosfeny, hiperkreatynemia, hiperurykemia, hipotensja, kurcze mięśniowe, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie widzenia, zawroty błędnikowe, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Bixebra 7,5 mg
Iwabradyna, substancja czynna leku Bixebra, wykazuje charakterystyczny profil działań niepożądanych ściśle powiązanych z jej mechanizmem farmakologicznym. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są zaburzenia widzenia (fotyzm) występujące u 14,5% pacjentów oraz bradykardia u 3,3%, z ciężką bradykardią (HR ≤ 40/min) u 0,5%. Zaburzenia widzenia manifestują się jako przemijające wrażenia świetlne, takie jak aureole, efekt stroboskopowy czy zwielokrotnione obrazy, najczęściej w pierwszych dwóch miesiącach terapii, z ustępowaniem u 77,5% pacjentów bez konieczności przerwania leczenia. Bradykardia pojawia się głównie w ciągu pierwszych 2-3 miesięcy terapii. Istotne jest także zwiększone ryzyko migotania przedsionków (AF), które w badaniu SIGNIFY występowało u 5,3% pacjentów na iwabradynie vs 3,8% w grupie placebo, z HR 1,26 (95% CI 1,15-1,39). Ponadto, w badaniu SHIFT odnotowano przemijające epizody niekontrolowanego ciśnienia tętniczego u 7,1% pacjentów leczonych iwabradyną w porównaniu do 6,1% w grupie placebo.
astenia, aureola, biegunka, blok przedsionkowo-komorowy, ból brzucha, ból głowy, bradykardia, dekompozycja obrazu, diplopia, duszność, efekt stroboskopowy, ekstrasystolia komorowa, ekstrasystolia nadkomorowa, eozynofilia, fotyzm, hiperkreatynemia, hiperurykemia, hipotensja, iwabradyna, kołatanie serca, kurcz mięśni, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omdlenie, pokrzywka, przetrwałe wrażenie wzrokowe, rumień, świąd, wydłużenie odstępu QT, wysypka, zaburzenie widzenia, zaparcie, zawroty błędnikowe, zawroty głowy, zespół chorego węzła zatokowego - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tabex 1,5 mg
Podczas kwalifikacji pacjenta do terapii lekiem Tabex zawierającym cytyzynę w dawce 1,5 mg w postaci tabletek powlekanych, kluczowe jest wykluczenie bezwzględnych przeciwwskazań. Należą do nich nadwrażliwość na cytyzynę lub substancje pomocnicze, niestabilna dławica piersiowa, świeżo przebyty zawał mięśnia sercowego (STEMI lub NSTEMI), klinicznie istotne zaburzenia rytmu serca (tachyarytmie nadkomorowe, komorowe zaburzenia rytmu, bloki przedsionkowo-komorowe wyższego stopnia), a także niedawno przebyty udar mózgu (zarówno niedokrwienny, jak i krwotoczny). Ponadto, stosowanie leku jest bezwzględnie przeciwwskazane w okresie ciąży i karmienia piersią ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa oraz potencjalne ryzyko teratogenne i wpływ na niemowlę.
arytmia serca, blok przedsionkowo-komorowy, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, cytyzyna, dławica piersiowa, ekstrasystolia komorowa, ekstrasystolia nadkomorowa, komorowe zaburzenia rytmu, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość, niewydolność serca, ostry zespół wieńcowy, padaczka, przemijające niedokrwienie mózgu, psychoza, tachyarytmia nadkomorowa, tachykardia zatokowa, udar krwotoczny, udar mózgu, udar niedokrwienny, uzależnienie od nikotyny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia psychiczne, zaburzenia rytmu serca, zawał mięśnia sercowego