immunoglobulina klasy A

Immunoglobulina klasy A (IgA) jest jednym z pięciu głównych typów przeciwciał obecnych w organizmie człowieka. Stanowi około 15% wszystkich immunoglobulin w surowicy krwi, jednak jej największe stężenie występuje w wydzielinach błon śluzowych, takich jak ślina, łzy, wydzielina oskrzelowa oraz w przewodzie pokarmowym.

IgA występuje w dwóch formach: monomeru w surowicy oraz dimeru (sekrecyjnego IgA – sIgA) w wydzielinach. Sekrecyjna IgA pełni kluczową rolę w odporności błon śluzowych, stanowiąc pierwszą linię obrony przeciwko patogenom, które próbują przedostać się przez powierzchnie śluzówkowe. Przeciwciała te neutralizują wirusy i bakterie, zapobiegając ich przyłączaniu do komórek nabłonkowych i wnikaniu do organizmu.

Niedobór IgA jest najczęstszym niedoborem odporności humoralnej, występującym u około 1:400-1:800 osób populacji europejskiej. Może być bezobjawowy lub prowadzić do nawracających infekcji układu oddechowego, przewodu pokarmowego oraz zwiększać ryzyko chorób autoimmunologicznych. Diagnostyka obejmuje oznaczanie stężenia IgA w surowicy, przy czym wartości poniżej 0,05 g/l wskazują na całkowity niedobór.

W praktyce klinicznej oznaczanie IgA ma znaczenie w diagnostyce niedoborów odporności, chorób autoimmunologicznych (np. celiakii, gdzie występują przeciwciała przeciwko transglutaminazie tkankowej w klasie IgA), a także w monitorowaniu chorób, w których dochodzi do nadmiernej produkcji tej immunoglobuliny, jak szpiczak mnogi IgA.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl