farmakokinetyka zolpidemu
Farmakokinetyka zolpidemu obejmuje jego szybkie wchłanianie po podaniu doustnym, z osiągnięciem maksymalnego stężenia w osoczu w ciągu 0,5-3 godzin. Biodostępność leku wynosi około 70%, a spożycie pokarmu może wydłużyć czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego. Zolpidem wiąże się z białkami osocza w około 92%.
Lek jest metabolizowany głównie w wątrobie przez enzymy cytochromu P450, przede wszystkim przez izoenzym CYP3A4, a w mniejszym stopniu przez CYP1A2 i CYP2D6. Metabolity zolpidemu są farmakologicznie nieaktywne i wydalane głównie z moczem (56%) oraz kałem (37%). Okres półtrwania zolpidemu wynosi około 2-3 godzin.
U osób starszych, pacjentów z niewydolnością wątroby oraz u kobiet obserwuje się wyższe stężenia zolpidemu w osoczu, co może prowadzić do nasilenia działania leku. U tych grup pacjentów zaleca się zmniejszenie dawki początkowej. Niewydolność nerek nie wpływa znacząco na farmakokinetykę zolpidemu, jednak u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek zaleca się ostrożność podczas stosowania leku.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Winian zolpidemu, podawany doustnie w dawce 10 mg, charakteryzuje się biodostępnością na poziomie 70% oraz szybkim osiąganiem maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) w czasie 30 minut do 3 godzin. Farmakokinetyka leku jest liniowa w zakresie dawek terapeutycznych, a substancja czynna wiąże się z białkami osocza w około 92%. Objętość dystrybucji u dorosłych wynosi 0,54 ± 0,02 l/kg, a okres półtrwania eliminacyjnego średnio 2,4 godziny (zakres 0,7-3,5 h). Zolpidem jest metabolizowany w wątrobie do nieaktywnych metabolitów, które są wydalane głównie z moczem (56%) i kałem (37%). Nie wykazuje indukcji enzymów wątrobowych, co jest istotne przy kojarzeniu z innymi lekami.
biodostępność zolpidemu, dializa, eliminacja leku, enzym wątrobowy, farmakokinetyka liniowa, farmakokinetyka zolpidemu, faza eliminacji, klirens leku, metabolit nieaktywny, metabolizm wątrobowy, niewydolność nerek, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, wiązanie z białkami, winian zolpidemu, właściwości farmakokinetyczne, zaburzenie czynności wątroby, zmniejszenie klirensu -
Leksykon leków
Zolpidem Vitabalans w dawce 10 mg charakteryzuje się liniową farmakokinetyką w zakresie dawek terapeutycznych, z biodostępnością około 70% i maksymalnym stężeniem w osoczu (Cmax) osiąganym po 0,5-3 godzinach. Stężenia terapeutyczne mieszczą się w zakresie 80-200 ng/ml. Lek wykazuje wysokie wiązanie z białkami osocza (~92%) oraz objętość dystrybucji u dorosłych wynoszącą 0,54 l/kg, która u osób starszych zmniejsza się do 0,34 l/kg. Okres półtrwania wynosi średnio 2,4 godziny (zakres 0,7-3,5 h), a klirens około 300 ml/min. Zmienność farmakokinetyczna jest znaczna, z wariancją AUC na poziomie 60-70% i Cmax 40-50%, co może wpływać na indywidualną odpowiedź terapeutyczną. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, a metabolity są wydalane przez nerki (48-67%) i kał (29-42%).
AUC, białka osocza, biodostępność, biodostępność zolpidemu, biotransformacja wątrobowa, ekspozycja na lek, farmakokinetyka zolpidemu, klirens leku, krzywa stężenia leku, marskość wątroby, metabolity, metabolizm pierwszego przejścia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, stężenie terapeutyczne zolpidemu, stężenie w osoczu, zmienność osobnicza -
Leksykon leków
Hypnogen zawiera 10 mg zolpidemu winianu, charakteryzującego się biodostępnością około 70% po podaniu doustnym oraz szybkim osiąganiem maksymalnego stężenia (Cmax) w osoczu w czasie 0,5-3 godzin. Lek wykazuje liniową farmakokinetykę w dawkach terapeutycznych, wysokie wiązanie z białkami osocza (~92%) oraz umiarkowaną objętość dystrybucji (0,54 ± 0,02 l/kg). Zolpidem jest intensywnie metabolizowany w wątrobie i wydalany głównie przez nerki (60%) oraz przewód pokarmowy (40%) w postaci nieaktywnych metabolitów. Okres półtrwania wynosi około 2,4 godziny (zakres 0,7-3,5 godz.), co umożliwia szybkie ustępowanie działania po indukcji snu. Zolpidem nie indukuje enzymów wątrobowych, co ogranicza ryzyko interakcji farmakokinetycznych z innymi lekami metabolizowanymi w wątrobie.
biodostępność zolpidemu, dysfagia, farmakokinetyka liniowa, farmakokinetyka zolpidemu, indukcja snu, klirens nerkowy, klirens wątrobowy, maksymalne stężenie we krwi, metabolit nieaktywny, metabolizm wątrobowy, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, tabletka powlekana, wiązanie z białkami osocza, wiek podeszły, winian zolpidemu
