szlak PI3K-mTOR
Szlak PI3K-mTOR (Phosphatidylinositol 3-Kinase – mammalian Target of Rapamycin) stanowi kluczową wewnątrzkomórkową ścieżkę sygnałową zaangażowaną w regulację wzrostu komórek, ich proliferacji, metabolizmu oraz przeżycia. Odgrywa istotną rolę w fizjologicznych procesach komórkowych, ale jego nadmierna aktywacja jest związana z rozwojem wielu chorób, w tym nowotworów.
Kaskada PI3K-mTOR rozpoczyna się od aktywacji kinazy PI3K przez receptory błonowe, co prowadzi do fosforylacji PIP2 do PIP3. To z kolei aktywuje kinazę AKT, która przekazuje sygnał do kompleksu mTOR. mTOR występuje w dwóch kompleksach: mTORC1 i mTORC2, które regulują syntezę białek, biogenezę rybosomów, metabolizm lipidów i autofagię.
Zaburzenia szlaku PI3K-mTOR obserwuje się w wielu typach nowotworów, gdzie mutacje genów kodujących elementy tego szlaku (np. PIK3CA, PTEN, AKT) prowadzą do niekontrolowanej proliferacji komórkowej. Inhibitory tego szlaku, takie jak rapamycyna i jej analogi (ewerolimus, temsyrolimus), a także inhibitory PI3K i podwójne inhibitory PI3K/mTOR, znajdują zastosowanie w terapii przeciwnowotworowej.
Badania kliniczne nad nowymi lekami ukierunkowanymi na szlak PI3K-mTOR są intensywnie prowadzone, szczególnie w kontekście terapii celowanych w onkologii. Wyzwaniem pozostaje rozwój oporności na te leki oraz występowanie mechanizmów kompensacyjnych aktywujących alternatywne ścieżki sygnałowe.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Chondrosarcoma – Patofizjologia i mechanizm
Chrzęstniakomięsak (CS) to złośliwy nowotwór kości, stanowiący około 20% pierwotnych mięsaków kostnych, najczęściej lokalizujący się w miednicy i kościach długich. Wyróżnia się chrzęstniakomięsaki pierwotne i wtórne, z których większość (90%) to konwencjonalne formy u osób powyżej 40. roku życia. Patogeneza obejmuje liczne zmiany genetyczne, m.in. mutacje IDH1/2 (50-58%), TP53 (20-50%), amplifikacje c-myc, CDK4, MDM2 oraz charakterystyczne fuzje genów w podtypach mezenchymalnym (HEY1-NCOA2) i pozaszkieletowym śluzowatym (t(9;22)(q22;q12)). Mutacje IDH prowadzą do akumulacji onkometabolitu D-2-hydroksyglutaranu, który powoduje hipermetylację DNA i sprzyja transformacji nowotworowej. Kluczowe szlaki sygnałowe zaangażowane w rozwój CS to Hedgehog, PI3K/mTOR, YAP oraz mechanizmy odpowiedzi na stres retikulum endoplazmatycznego, które wpływają na proliferację, inwazję i przeżycie komórek nowotworowych. Mikrootoczenie guza, w tym hipoksja i polaryzacja makrofagów do fenotypu M2, wspiera progresję i przerzuty.
białko BCL2, choroba Olliera, choroba Pageta, chrzęstniakomięsak, chrzęstniakomięsak mezenchymalny, chrzęstniakomięsak odróżnicowany, dehydrogenaza izocytrynianowa, dysplazja nasadowa, macierz zewnątrzkomórkowa, mutacja IDH, mutacja TP53, nieprawidłowość chromosomowa, stres retikulum endoplazmatycznego, szlak Hedgehog, szlak PD-1/PD-L1, szlak PI3K-mTOR, szlak Wnt/β-katenina, zespół Maffucciego, złośliwy guz kości, zmiana genetyczna - Leksykon chorób i schorzeń
Rak nadnerczy – Patofizjologia i mechanizm
Rak nadnerczy (ACC) to rzadki, agresywny nowotwór kory nadnerczy o zapadalności 0,7-2 przypadków na milion rocznie, charakteryzujący się heterogenną prezentacją kliniczną i złym rokowaniem (5-letnie przeżycie 38-46%, mediana 17 miesięcy). Patogeneza ACC wiąże się z licznymi zmianami genetycznymi, w tym inaktywacją genów supresorowych (np. TP53, utrata heterozygotyczności chromosomu 17p13 w 76% przypadków) oraz aktywacją onkogenów (np. nadekspresja IGF2 w 60-90% przypadków, mutacje CTNNB1 aktywujące szlak Wnt/β-katenina). Mutacje TP53 występują somatycznie w 25-35% sporadycznych ACC, a germinalnie w 70-80% przypadków. Zmiany epigenetyczne, takie jak hipermetylacja promotorów genów H19, PLAGL1, G0S2 i NDRG2, korelują ze złym rokowaniem. Indeks proliferacyjny Ki-67 jest kluczowym prognostykiem nawrotu po resekcji, gdzie wartości <10% wiążą się z lepszym przeżyciem. Diagnostyka molekularna obejmuje techniki CGH i analizę mikrosatelitarną, które wykazują korelację między wielkością guza a liczbą zmian chromosomalnych.
czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego, dehydrogenaza bursztynianowa, gen supresorowy nowotworu, guz chromochłonny, hybrydyzacja genomowa, indeks Ki-67, inhibitor kinazy tyrozynowej, insulinopodobny czynnik wzrostu, inwazja naczyń limfatycznych, kompleks Carneya, kora nadnerczy, mikroRNA, mutacja CTNNB1, mutacja TP53, onkogen, polipowatość gruczolakowata, rak kory nadnerczy, rak nadnerczy, szlak cAMP/PKA, szlak PI3K-mTOR, szlak Wnt, szlak Wnt/β-katenina, utrata heterozygotyczności, zespół Cushinga, zespół Li-Fraumeni, zespół Lyncha