IPAH

Idiopatyczne nadciśnienie płucne (IPAH, Idiopathic Pulmonary Arterial Hypertension) to rzadka postać nadciśnienia płucnego, charakteryzująca się patologicznym wzrostem ciśnienia w tętnicach płucnych bez zidentyfikowanej przyczyny. Choroba prowadzi do postępującego przerostu prawej komory serca i niewydolności serca.

Diagnoza IPAH jest rozpoznaniem wykluczającym, stawianym po eliminacji wtórnych przyczyn nadciśnienia płucnego, takich jak choroby serca, płuc, choroby tkanki łącznej czy ekspozycja na toksyny. Badania diagnostyczne obejmują cewnikowanie prawego serca (złoty standard), echokardiografię, testy czynnościowe płuc oraz badania obrazowe.

Leczenie IPAH opiera się na terapii farmakologicznej ukierunkowanej na trzy główne szlaki patofizjologiczne: szlak prostacykliny (prostanoidy), szlak endoteliny (antagoniści receptora endoteliny) oraz szlak tlenku azotu (inhibitory fosfodiesterazy-5, stymulatory cyklazy guanylowej). W zaawansowanych przypadkach rozważa się przeszczep płuc lub płuc i serca.

Pomimo postępu w leczeniu, IPAH pozostaje chorobą o poważnym rokowaniu. Wczesne rozpoznanie i wdrożenie odpowiedniej terapii znacząco poprawia jakość życia i przeżywalność pacjentów. Średni czas przeżycia nieleczonych pacjentów wynosi około 2-3 lata od diagnozy.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl