cisapryd
Cisapryd jest prokinetykiem przewodu pokarmowego, który działa poprzez stymulację receptorów serotoninowych 5-HT4, zwiększając uwalnianie acetylocholiny w splocie mięśniowym jelita. Substancja ta była stosowana w leczeniu zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego, takich jak refluks żołądkowo-przełykowy, gastropareza czy zaparcia czynnościowe.
W 2000 roku cisapryd został wycofany z większości rynków światowych z powodu raportów o poważnych działaniach niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego. Lek może powodować wydłużenie odstępu QT, co wiąże się z ryzykiem groźnych arytmii komorowych, w tym torsade de pointes, które mogą prowadzić do nagłego zgonu sercowego.
Obecnie cisapryd ma bardzo ograniczone zastosowanie kliniczne i jest dostępny jedynie w ramach specjalnych programów o kontrolowanym dostępie. Jego stosowanie wymaga ścisłego monitorowania kardiologicznego i jest przeciwwskazane u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca, hipokaliemią, hipomagnezemią oraz u osób przyjmujących leki metabolizowane przez cytochrom P450 3A4.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przeciwwskazania – Fluconazole B. Braun 2 mg/ml 2 mg/ml
Fluconazole B. Braun 2 mg/ml, roztwór do infuzji, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na flukonazol, inne pochodne azolowe oraz substancje pomocnicze preparatu. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje lekowe, zwłaszcza przy dawkach flukonazolu ≥400 mg/dobę, które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca. Bezwzględne przeciwwskazania dotyczą jednoczesnego stosowania flukonazolu z terfenadyną, cisaprydem, astemizolem, pimozydem, chinidyną oraz erytromycyną, ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i arytmii, wynikające z silnej inhibicji enzymu CYP3A4 przez flukonazol.
antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, astemizol, chinidyna, cisapryd, cytochrom P450 3A4, dysfagia, działanie niepożądane, erytromycyna, flukonazol, inhibitor CYP3A4, lek antyarytmiczny, lek prokinetyczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, monitorowanie EKG, nadwrażliwość na substancję czynną, pimozyd, pochodna azolowa, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, roztwór do infuzji, terfenadyna, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, związek azolowy - Leksykon substancji czynnych
Erytromycyna – Interakcje
Erytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy metabolizowany głównie przez wątrobowy system cytochromu P-450 (CYP3A4), wykazuje silne właściwości inhibitora tego enzymu, co prowadzi do licznych interakcji farmakokinetycznych. Hamowanie CYP3A4 przez erytromycynę może zwiększać stężenia leków takich jak mizolastyna, bromokryptyna, midazolam, takrolimus, triazolam, kwas walproinowy, ryfabutyna czy zopiklon, co zwiększa ryzyko toksyczności i nasilenia działań niepożądanych. Z kolei induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, ziele dziurawca) obniżają stężenie erytromycyny, osłabiając jej efekt przeciwbakteryjny, dlatego jej stosowanie jest przeciwwskazane podczas terapii induktorami oraz przez 2 tygodnie po ich odstawieniu. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wydłużenia odstępu QT i groźnych arytmii serca przy jednoczesnym stosowaniu erytromycyny z lekami wydłużającymi QT, takimi jak hydroksychlorochina, chlorochina, leki przeciwarytmiczne klasy I, cisapryd czy antagoniści receptora H1 (terfenadyna, astemizol, mizolastyna).
acenokumarol, alfentanyl, alkaloid sporyszu, alprazolam, aminotransferaza, antagonista receptora histaminowego, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, astemizol, benzodiazepina, bromokryptyna, cefalosporyna, chinidyna, chloramfenikol, chlorochina, cisapryd, cyklosporyna, cytochrom CYP3A4, cytochrom P-450, czas protrombinowy, częstoskurcz komorowy, digoksyna, dihydroergotamina, doustny środek antykoncepcyjny, dyzopiramid, enzym wątrobowy, ergotamina, fenytoina, hepatotoksyczność, hydroksychlorochina, inhibitor reduktazy HMG-CoA, karbamazepina, klindamycyna, kolchicyna, kolistyna, kortykosteroid, kwas walproinowy, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwzakrzepowy, linkomycyna, lomitapid, lowastatyna, metyloprednizolon, migotanie komór, mizolastyna, nefrotoksyczność, penicylina, prokainamid, promieniowanie RTG, promieniowanie UV, rabdomioliza, ryfabutyna, ryfampicyna, rywaroksaban, skurcz naczyń obwodowych, streptomycyna, symwastatyna, teofilina, terfenadyna, tetracyklina, torsade de pointes, triazolam, triazolobenzodiazepina, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, ziele dziurawca, zopiklon - Leksykon leków
Interakcje leku – Moloxin 400 mg/250 ml
Moksyfloksacyna, podawana w postaci dożylnej infuzji Moloxin 400 mg/250 ml, wykazuje zdolność do wydłużania odstępu QT w zapisie EKG, co stanowi istotne ryzyko arytmii, w tym torsade de pointes. Jednoczesne stosowanie moksyfloksacyny z lekami o podobnym działaniu (np. przeciwarytmicznymi klasy IA i III, neuroleptykami, lekami przeciwhistaminowymi, cisaprydem, makrolidami, trójpierścieniowymi i SSRI) jest przeciwwskazane lub wymaga unikania ze względu na addytywne ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Szczególnie wysokie ryzyko interakcji dotyczy leków takich jak chinidyna, prokainamid, amiodaron, sotalol, haloperydol, pimozyd, terfenadyna, astemizol oraz cisapryd. W przypadku leków przeciwdepresyjnych i przeciwmalarycznych zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania ze względu na wysokie ryzyko wydłużenia QT.
Podczas terapii moksyfloksacyną należy również unikać spożywania alkoholu, który może nasilać działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, senność, zaburzenia koordynacji) oraz potencjalnie zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca. W przypadku stosowania leków moczopędnych, takich jak furosemid, istnieje ryzyko hipokaliemii, która może potęgować efekt wydłużenia odstępu QT; dlatego wskazane jest monitorowanie stężenia elektrolitów. Wysokie stężenia moksyfloksacyny w osoczu, wynikające z dożylnej formy podania, mogą zwiększać ryzyko interakcji, szczególnie tych dotyczących układu sercowo-naczyniowego, co wymaga szczególnej ostrożności i ścisłego nadzoru klinicznego.
amiodaron, astemizol, chinidyna, chlorochina, cisapryd, diuretyk pętlowy, erytromycyna, furosemid, halofantryna, haloperydol, hipokaliemia, klarytromycyna, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdepresyjny trójpierścieniowy, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwmalaryczny, lek wydłużający odstęp QT, makrolid, meflochina, moksyfloksacyna, neuroleptyk, odcinek QT, ośrodkowy układ nerwowy, pimozyd, prokainamid, roztwór do infuzji, sotalol, SSRI, terfenadyna, torsade de pointes, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Erythromycinum Intravenosum TZF 300 mg
Erytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy metabolizowany głównie przez system cytochromu P-450 (CYP3A4), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Hamowanie enzymów CYP3A4 przez erytromycynę może prowadzić do zwiększenia stężenia leków takich jak lowastatyna, symwastatyna, teofilina, doustne antykoagulanty (np. acenokumarol), benzodiazepiny (triazolam, midazolam), czy inhibitory proteazy, co wymaga monitorowania stężeń i dostosowania dawek. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania erytromycyny z inhibitorami reduktazy HMG-CoA (ryzyko rabdomiolizy), lomitapidem (ryzyko uszkodzenia wątroby), ergotaminą i dihydroergotaminą (ostre zatrucie alkaloidami sporyszu), a także lekami wydłużającymi odstęp QT (terfenadyna, astemizol, cisapryd, hydroksychlorochina), ze względu na ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina, dziurawiec) przyspieszają metabolizm erytromycyny, obniżając jej stężenie i skuteczność, dlatego nie powinny być stosowane równocześnie ani przez 2 tygodnie po ich odstawieniu.
acenokumarol, aminotransferaza, antagonista receptora histaminowego H1, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk makrolidowy, arytmia komorowa, bradyarytmia, chloramfenikol, chlorochina, cisapryd, cymetydyna, cytochrom P-450, częstoskurcz komorowy, dihydroergotamina, doustny lek przeciwzakrzepowy, doustny środek antykoncepcyjny, ergotamina, hydroksychlorochina, induktor CYP3A4, inhibitor proteazy, inhibitor reduktazy HMG-CoA, klindamycyna, kolchicyna, kolistyna, kortykosteroid, kwasica mleczanowa, lek przeciwgrzybiczny, linkomycyna, lomitapid, migotanie komór, rabdomioliza, rywaroksaban, streptomycyna, teofilina, tetracyklina, torsade de pointes, triazolbenzodiazepina, warfaryna, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zopiklon - Leksykon leków
Interakcje leku – Loperamid APTEO MED 2 mg
Loperamid APTEO MED (loperamidu chlorowodorek) wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami wpływającymi na glikoproteinę P oraz izoenzymy cytochromu P450, zwłaszcza CYP3A4 i CYP2C8. Inhibitory glikoproteiny P, takie jak chinidyna i rytonawir, zwiększają stężenie loperamidu w osoczu 2-3-krotnie po dawce 16 mg. Silne inhibitory CYP3A4 i glikoproteiny P, np. itrakonazol (4 mg loperamidu) i ketokonazol (16 mg loperamidu), powodują wzrost stężenia loperamidu odpowiednio 3-4 i 5-krotny. Gemfibrozyl, inhibitor CYP2C8, podwaja stężenie loperamidu, a ich skojarzenie (itrakonazol + gemfibrozyl) prowadzi do 4-krotnego wzrostu maksymalnego stężenia i 13-krotnej ekspozycji. Pomimo tych wzrostów, nie zaobserwowano nasilenia działań ośrodkowych, co potwierdzono testami psychomotorycznymi i pupilometrią. Jednak ze względu na potencjalne ryzyko, zaleca się ostrożność, monitorowanie pacjentów i rozważenie zmniejszenia dawki loperamidu przy jednoczesnym stosowaniu tych inhibitorów.
antagonizm farmakodynamiczny, chinidyna, cisapryd, cytochrom P450, desmopresyna, działanie farmakodynamiczne, działanie sedatywne, działanie uspokajające, gemfibrozyl, glikoproteina p, hiponatremia, inhibitor CYP2C8, inhibitor CYP3A4, inhibitor cytochromu P450, inhibitor glikoproteiny p, itrakonazol, izoenzym CYP2C8, izoenzym CYP3A4, ketokonazol, loperamid chlorowodorek, metoklopramid, motoryka przewodu pokarmowego, ośrodkowy układ nerwowy, rytonawir, skojarzenie itrakonazolu i gemfibrozylu, synergizm farmakodynamiczny, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zatrucie wodne - Leksykon substancji czynnych
Erytromycyna – Przeciwwskazania stosowania
Erytromycyna, antybiotyk makrolidowy dostępny w formach ogólnoustrojowych (tabletki, zawiesiny, roztwory do infuzji) oraz miejscowych (maści, płyny, roztwory na skórę), posiada liczne przeciwwskazania wynikające z jej profilu farmakokinetycznego i potencjalnych interakcji lekowych. Bezwzględnie przeciwwskazane jest stosowanie erytromycyny u pacjentów z nadwrażliwością na makrolidy, ciężką niewydolnością wątroby, wydłużeniem odstępu QT (wrodzonym lub nabytym), zaburzeniami rytmu serca typu torsades de pointes, częstoskurczem komorowym oraz zaburzeniami elektrolitowymi, takimi jak hipokaliemia i hipomagnezemia. Ponadto, erytromycyna wchodzi w istotne interakcje z lekami takimi jak lowastatyna, symwastatyna, astemizol, terfenadyna, cisapryd, domperidon, pimozyd, ergotamina, dihydroergotamina oraz lomitapid, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych, w tym arytmii. W przypadku dożylnej formy erytromycyny (Erythromycinum Intravenosum TZF) przeciwwskazane jest szybkie wstrzyknięcie (bolus) roztworu laktobionianu.
Aknemycin Plus, alkaloid sporyszu, antybiotyk makrolidowy, astemizol, ciężka niewydolność wątroby, cisapryd, częstoskurcz komorowy, Davercin, dihydroergotamina, domperidon, ergotamina, Erythromycinum TZF, hiperlipidemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, interakcja lekowa, laktobionian, lek prokinetyczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpsychotyczny, lomitapid, lowastatyna, nadwrażliwość, octan cynku, okołowargowe zapalenie skóry, ostry wyprysk, pimozyd, statyna, symwastatyna, terfenadyna, torsades de pointes, trądzik różowaty, wydłużenie odstępu QT, Zineryt - Leksykon leków
Interakcje leku – Asolfena 5 mg
Solifenacyna (Asolfena) wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które należy uwzględnić w terapii. Jednoczesne stosowanie z lekami o działaniu antycholinergicznym nasila efekty terapeutyczne i działania niepożądane, dlatego zaleca się tygodniową przerwę przy zmianie terapii. Agoniści receptorów cholinergicznych mogą ograniczać skuteczność solifenacyny, a leki prokinetyczne (metoklopramid, cisapryd) wykazują obniżoną skuteczność przy jednoczesnym podawaniu. Solifenacyna metabolizowana jest przez CYP3A4, a silne inhibitory tego enzymu (ketokonazol 200 mg/dobę powoduje 2-krotny wzrost AUC, 400 mg/dobę – 3-krotny) wymagają ograniczenia dawki Asolfeny do 5 mg. Przeciwwskazane jest stosowanie solifenacyny z silnymi inhibitorami CYP3A4 u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub umiarkowaną niewydolnością wątroby. Potencjalne interakcje z substratami i induktorami CYP3A4 (werapamil, diltiazem, ryfampicyna, fenytoina, karbamazepina) wymagają monitorowania i ewentualnej korekty dawki.
agonista receptora cholinergicznego, benzodiazepina, beta-bloker, bradykardia, cewnikowanie, cisapryd, cytochrom CYP, cytochrom CYP3A4, czas protrombinowy, digoksyna, diltiazem, działanie antycholinergiczne, etynyloestradiol, fenytoina, fizostygmina, hipokaliemia, indukcja enzymatyczna, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbachol, karbamazepina, ketokonazol, lewonorgestrel, metoklopramid, mikrosom wątrobowy, nelfinawir, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, perystaltyka przewodu pokarmowego, pilokarpina, płukanie żołądka, R-warfaryna, rozszerzenie źrenic, ryfampicyna, rytonawir, S-warfaryna, solifenacyna, sztuczna wentylacja, tachykardia, węgiel aktywny, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Interakcje leku – Erythromycinum TZF 200 mg
Erytromycyna, jako inhibitor enzymów wątrobowych z rodziny cytochromu P-450, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą prowadzić do istotnych klinicznie skutków. Szczególnie istotne jest zwiększenie stężenia leków takich jak teofilina, digoksyna, cyklosporyna, karbamazepina (możliwa redukcja dawki nawet o 50%), fenytoina, alfentanyl, metyloprednizolon oraz benzodiazepiny, co wymaga monitorowania stężeń i dostosowania dawek. Erytromycyna znacząco wpływa na metabolizm leków wydłużających odstęp QT, takich jak leki przeciwarytmiczne klasy I (dyzopiramid, chinidyna, prokainamid), hydroksychlorochina, chlorochina, cisapryd, terfenadyna i astemizol, zwiększając ryzyko poważnych zaburzeń rytmu serca, w tym częstoskurczu komorowego. W przypadku tych leków zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub ścisłe monitorowanie EKG.
acenokumarol, alfentanyl, amina katecholowa, astemizol, benzodiazepina, bromokryptyna, chinidyna, chlorochina, cisapryd, cyklosporyna, cytochrom P-450, czas protrombinowy, częstoskurcz komorowy, digoksyna, dihydroergotamina, doustny lek przeciwzakrzepowy, doustny środek antykoncepcyjny, dyzopiramid, ergotamina, fenytoina, hepatotoksyczność, hydroksychlorochina, inhibitor enzymatyczny, inhibitor reduktazy HMG-CoA, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, kolchicyna, kortykosteroid, lek przeciwarytmiczny, lomitapid, lowastatyna, metyloprednizolon, midazolam, mizolastyna, prokainamid, rabdomioliza, rywaroksaban, skurcz naczyń krwionośnych, symwastatyna, teofilina, terfenadyna, triazolam, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zopiklon - Leksykon leków
Interakcje leku – Nurofen Plus 200 mg + 12,8 mg
Produkt leczniczy Nurofen Plus zawiera ibuprofen (200 mg) oraz fosforan kodeiny półwodny (12,8 mg), które wykazują liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej. Ibuprofen, jako NLPZ, może hamować działanie przeciwpłytkowe kwasu acetylosalicylowego, zwiększać ryzyko krwawień przy jednoczesnym stosowaniu z lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), osłabiać działanie leków przeciwnadciśnieniowych (inhibitory ACE, antagoniści angiotensyny II, leki moczopędne) oraz zwiększać ryzyko nefrotoksyczności w połączeniu z cyklosporyną czy takrolimusem. Ponadto, ibuprofen w połączeniu z kortykosteroidami, SSRI i lekami przeciwpłytkowymi zwiększa ryzyko owrzodzeń i krwawień z przewodu pokarmowego. Kodeina natomiast wchodzi w interakcje z inhibitorami MAO (przeciwwskazana przez 2 tygodnie po ich stosowaniu), hydroksyzyną, depresantami OUN, lekami przeciwmuskarynowymi oraz innymi opioidami, nasilając depresję OUN, ryzyko zaparć i niedrożności jelit. Istotne jest także antagonizowanie działania kodeiny przez nalokson i naltrekson oraz zmniejszenie jej efektu przeciwbólowego przez abirateron (hamowanie CYP2D6).
abirateron, agregacja płytek krwi, antagonista angiotensyny II, antybiotyk chinolonowy, chinidyna, cisapryd, cyklosporyna, cymetydyna, CYP2D6, depresant OUN, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, domperidon, działanie toksyczne, filtracja kłębuszkowa, fosforan kodeiny, glikozyd nasercowy, hydroksyzyna, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor monoaminooksydazy, kortykosteroid, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek moczopędny, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwmuskarynowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, lek serotoninergiczny, lek trójpierścieniowy przeciwdepresyjny, lit, loperamid, meksyletyna, metoklopramid, metotreksat, mifepryston, moklobemid, nalokson, naltrekson, nefrotoksyczność, niedrożność jelit, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, ostra niewydolność nerek, przedawkowanie, przełom nadciśnieniowy, SNRI, SSRI, takrolimus, tryptan, układ krwiotwórczy, warfaryna, zatrzymanie moczu, zespół serotoninowy, zydowudyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Davercin 250 mg
Cykliczny węglan erytromycyny, substancja czynna Davercinu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez hamowanie izoenzymu CYP3A4, co prowadzi do zwiększenia stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym. Szczególnie istotne są interakcje z lekami kardiologicznymi, takimi jak terfenadyna, astemizol, cisapryd, hydroksychlorochina i chlorochina, które mogą powodować wydłużenie odstępu QT i groźne zaburzenia rytmu serca. Erytromycyna zwiększa także stężenie digoksyny, co wymaga monitorowania jej poziomu w surowicy. Ponadto, nasila działanie przeciwzakrzepowe doustnych antykoagulantów (np. warfaryny, acenokumarolu, rywaroksabanu), co wiąże się z ryzykiem wydłużenia czasu protrombinowego i krwawień, zwłaszcza u osób starszych. Przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie erytromycyny z lowastatyną i symwastatyną ze względu na ryzyko rabdomiolizy, a także z lomitapidem z powodu ryzyka znacznego wzrostu aktywności aminotransferaz.
alkaloid sporyszu, aminotransferaza, antybiotyk makrolidowy, cholestatyczne zapalenie wątroby, cisapryd, cykliczny węglan erytromycyny, cyklosporyna, cytochrom P-450, czas protrombinowy, digoksyna, ergotamina, fenytoina, hepatotoksyczność, hydroksychlorochina, inhibitor reduktazy HMG-CoA, komorowe zaburzenie rytmu, kortykosteroid, lek przeciwzakrzepowy, lomitapid, lowastatyna, nefrotoksyczność, niewydolność wątroby, rabdomioliza, skurcz naczyń obwodowych, teofilina, terfenadyna, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zdarzenie niepożądane - Leksykon leków
Interakcje leku – Solifenacin Stada 10 mg
Solifenacyna bursztynian, substancja czynna leku Solifenacin Stada, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne w terapii pęcherza nadreaktywnego. Leki o działaniu antycholinergicznym stosowane jednocześnie z solifenacyną nasilają zarówno efekt terapeutyczny, jak i działania niepożądane, dlatego zaleca się zachowanie około tygodniowego odstępu między terapiami. Solifenacyna antagonizuje działanie agonistów receptorów cholinergicznych oraz zmniejsza skuteczność prokinetyków (metoklopramid, cisapryd), co wymaga monitorowania efektu terapeutycznego. Metabolizm solifenacyny odbywa się głównie przez CYP3A4, a silne inhibitory tego enzymu, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę powoduje dwukrotny wzrost AUC, 400 mg/dobę – trzykrotny wzrost), rytonawir, nelfinawir czy itrakonazol, znacząco zwiększają stężenie leku, co wymaga ograniczenia dawki do 5 mg. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub umiarkowaną niewydolnością wątroby jednoczesne stosowanie solifenacyny z silnymi inhibitorami CYP3A4 jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nasilenia działań niepożądanych.
agonista receptora cholinergicznego, benzodiazepina, bradykardia, cewnikowanie pęcherza, cisapryd, cytochrom CYP3A4, cytochrom P450, digoksyna, diltiazem, doustny lek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, fenytoina, fizostygmina, hipokaliemia, itrakonazol, karbachol, karbamazepina, ketokonazol, lek antycholinergiczny, lek beta-adrenolityczny, metoklopramid, mikrosom wątroby, nelfinawir, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, ośrodkowy układ nerwowy, pęcherz nadreaktywny, perystaltyka przewodu pokarmowego, pilokarpina, ryfampicyna, rytonawir, solifenacyna, tachykardia, warfaryna, węgiel aktywowany, werapamil, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Interakcje leku – Davercin 150 mg/5 ml
Cykliczny węglan erytromycyny, składnik produktu leczniczego Davercin, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez hamowanie enzymów cytochromu P-450, co prowadzi do zwiększenia stężenia leków metabolizowanych tym szlakiem. Szczególnie istotne są interakcje z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym, takimi jak teofilina (wymaga monitorowania stężenia i ewentualnej redukcji dawki), digoksyna (konieczne dostosowanie dawkowania), cyklosporyna (wymaga kontroli funkcji nerek z uwagi na ryzyko nefrotoksyczności) oraz doustne leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna, rywaroksaban) ze względu na ryzyko nasilenia działania przeciwzakrzepowego i krwawień. Ponadto, erytromycyna jest przeciwwskazana w połączeniu z ergotaminą, dihydroergotaminą, terfenadyną, astemizolem, inhibitorami reduktazy HMG-CoA (lowastatyna, symwastatyna) oraz lomitapidem ze względu na wysokie ryzyko poważnych działań niepożądanych, takich jak rabdomioliza, groźne zaburzenia rytmu serca czy ostre zatrucie alkaloidami sporyszu.
alkaloidy sporyszu, aminotransferazy, astemizol, benzodiazepiny, cisapryd, cykliczny węglan erytromycyny, cyklosporyna, cytochrom P-450, digoksyna, doustne leki przeciwzakrzepowe, doustne środki antykoncepcyjne, działanie hepatotoksyczne, ergotamina, hepatotoksyczność, hydroksychlorochina, incydent sercowo-naczyniowy, inhibitory reduktazy HMG-CoA, komorowe zaburzenia rytmu serca, kortykosteroidy, lomitapid, nefrotoksyczność, rabdomioliza, rywaroksaban, skurcz naczyń obwodowych, symwastatyna, teofilina, wąski indeks terapeutyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca - Leksykon leków
Interakcje leku – Noclaud 100 mg
Cylostazol, inhibitor fosfodiesterazy III o działaniu przeciwpłytkowym, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. W badaniach klinicznych dawka 150 mg dwa razy na dobę nie wydłużała czasu krwawienia, jednak jednoczesne stosowanie z kwasem acetylosalicylowym (ASA) skracało hamowanie agregacji płytek o 23-25%, bez zwiększenia ryzyka krwawień. Kombinacja cylostazolu z klopidogrelem nie wpływała na liczbę płytek, PT ani aPTT, ale wymagała ostrożności ze względu na potencjalne wydłużenie czasu krwawienia. Przeciwwskazane jest stosowanie cylostazolu z co najmniej dwoma innymi lekami przeciwpłytkowymi lub przeciwzakrzepowymi ze względu na wysokie ryzyko krwawień. W przypadku warfaryny i innych przeciwzakrzepowych nie stwierdzono wpływu na metabolizm czy parametry krzepliwości, jednak zaleca się częste monitorowanie pacjentów. Dodatkowo, cylostazol może nasilać działanie hipotensyjne leków obniżających ciśnienie tętnicze oraz alkoholu, co wymaga zachowania ostrożności.
agregacja płytek, antybiotyki makrolidowe, atorwastatyna, azolowe leki przeciwgrzybicze, cisapryd, CYP2C19, CYP3A4, czas częściowej tromboplastyny po aktywacji, czas protrombinowy, diltiazem, doustne leki przeciwzakrzepowe, działanie przeciwpłytkowe, dziurawiec, erytromycyna, fenytoina, halofantryna, inhibitor fosfodiesterazy III, inhibitory pompy protonowej, inhibitory proteaz, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, kwas acetylosalicylowy, leki przeciwgrzybicze, lowastatyna, omeprazol, pimozyd, pochodne sporyszu, ryfampicyna, simwastatyna, statyny, tachykardia odruchowa, warfaryna, wazodylatacja