farmakokinetyka propofolu

Farmakokinetyka propofolu charakteryzuje się trójkompartmentowym modelem dystrybucji z szybkim początkiem działania (30-45 sekund) dzięki wysokiej lipofilności. Po podaniu dożylnym propofol ulega gwałtownemu przenikaniu do ośrodkowego układu nerwowego, a następnie redystrybucji do tkanek obwodowych.

Propofol jest metabolizowany głównie w wątrobie poprzez sprzęganie z kwasem glukuronowym do nieaktywnych metabolitów, które są wydalane przez nerki. Około 70% dawki jest wydalane w moczu w ciągu 24 godzin. Klirens propofolu przekracza przepływ krwi przez wątrobę, co sugeruje istnienie pozawątrobowych szlaków metabolicznych, m.in. w płucach i nerkach.

Okres półtrwania propofolu w fazie eliminacji wynosi 4-7 godzin, natomiast klinicznie istotny okres półtrwania w fazie dystrybucji to zaledwie 2-4 minuty, co odpowiada za szybkie wybudzenie pacjenta po zaprzestaniu podawania. Przy długotrwałej infuzji może dochodzić do kumulacji leku w tkance tłuszczowej i wydłużenia czasu wybudzenia.

U pacjentów w podeszłym wieku, z niewydolnością wątroby lub w stanie krytycznym obserwuje się zmniejszony klirens propofolu oraz większą wrażliwość na jego działanie, co wymaga redukcji dawki. Propofol nie wykazuje istotnych interakcji farmakokinetycznych z większością równocześnie stosowanych leków anestetycznych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl