tkanka wątroby
Tkanka wątroby (parenchyma hepatis) to wyspecjalizowana struktura narządowa o złożonej budowie histologicznej, składająca się głównie z hepatocytów tworzących zraziki wątrobowe. Stanowi ona podstawową jednostkę czynnościową wątroby, odpowiedzialną za liczne procesy metaboliczne i detoksykacyjne organizmu.
Podstawową jednostką strukturalną tkanki wątroby jest zrazik wątrobowy, w centrum którego znajduje się żyła centralna, a na obwodzie przestrzenie wrotne zawierające tętnicę wątrobową, żyłę wrotną i przewody żółciowe. Hepatocyty ułożone są promieniście, tworząc beleczki wątrobowe, między którymi przebiegają zatoki naczyniowe wyścielone komórkami śródbłonka i komórkami Kupffera (makrofagami wątrobowymi).
Tkanka wątroby pełni kluczowe funkcje fizjologiczne, w tym syntezę białek osocza (albuminy, czynniki krzepnięcia), metabolizm węglowodanów (glikogeneza, glikogenoliza, glukoneogeneza), lipidów i aminokwasów, detoksykację ksenobiotyków, produkcję żółci oraz magazynowanie witamin (A, D, E, K, B12) i mikroelementów. Jej uszkodzenie, widoczne w badaniach histopatologicznych, może świadczyć o różnych schorzeniach, takich jak zapalenie wątroby, stłuszczenie, marskość czy procesy nowotworowe.