rozdarcie stożka rotatorów

Rozdarcie stożka rotatorów (ang. rotator cuff tear) to uszkodzenie grupy mięśni i ścięgien otaczających staw barkowy, które są odpowiedzialne za stabilizację głowy kości ramiennej w panewce stawu oraz umożliwiają wykonywanie różnorodnych ruchów w stawie barkowym. W skład stożka rotatorów wchodzą mięśnie: nadgrzebieniowy, podgrzebieniowy, obły mniejszy i podłopatkowy.

Rozdarcia stożka rotatorów mogą być częściowe lub pełne. Częściowe rozdarcie dotyczy tylko części grubości ścięgna, podczas gdy pełne rozdarcie obejmuje całą grubość ścięgna i tworzy otwór lub szczelinę. Uszkodzenia te mogą być wynikiem urazu (np. upadku na wyciągniętą rękę lub gwałtownego szarpnięcia), przeciążenia związanego z powtarzalnymi ruchami nad głową (np. u sportowców, malarzy) lub degeneracji związanej z wiekiem.

Objawy rozdarcia stożka rotatorów obejmują ból barku (często nasilający się w nocy), osłabienie siły mięśniowej, ograniczenie zakresu ruchomości, trzeszczenie lub przeskakiwanie podczas ruchu oraz trudności w wykonywaniu codziennych czynności wymagających uniesienia ręki powyżej głowy. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, testach funkcjonalnych oraz badaniach obrazowych, takich jak USG i MRI.

Leczenie zależy od rozmiaru i charakteru uszkodzenia, wieku pacjenta oraz jego aktywności. W przypadku mniejszych uszkodzeń stosuje się metody zachowawcze: odpoczynek, fizykoterapię, leki przeciwbólowe i przeciwzapalne oraz ćwiczenia rehabilitacyjne. W cięższych przypadkach lub przy nieskuteczności leczenia zachowawczego może być konieczna interwencja chirurgiczna – najczęściej artroskopowa rekonstrukcja stożka rotatorów.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Zespół ucisku barku – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Ból barku, z miesięczną częstością występowania 7-26%, jest powszechną dolegliwością mięśniowo-szkieletową, a jego rokowanie jest zmienne. W przypadku zespołu ucisku barku (subacromial impingement syndrome) 60-90% pacjentów poprawia się przy leczeniu zachowawczym, jednak 40-50% zgłasza utrzymujący się ból po 6-12 miesiącach. Czynniki prognostyczne złego rokowania obejmują dłuższy czas trwania objawów, wysoką intensywność bólu, współistniejący ból szyi i dolnej części pleców, obustronny ból barku oraz ograniczenia funkcjonalne. Wartości kliniczne takie jak wyższe wyniki SPADI, wyższe wyniki bólu VAS oraz pozytywna odpowiedź analgetyczna po blokadzie stawu barkowo-obojczykowego (ACJ) mają znaczenie prognostyczne. Niskie wykształcenie (≤12 lat) i wcześniejszy ból barku predysponują do gorszych wyników po roku, natomiast wyższe wykształcenie i lepszy stan zdrowia zwiększają szanse na powrót do pracy (OR 4,3; 95% CI 1,3-14,9; p=0,02). Badania fizykalne barku nie wykazują istotnej wartości prognostycznej.
artropatia, badanie MRI, ból barku, ból dolnej części pleców, ból szyi, czynnik prognostyczny, dolegliwość mięśniowo-szkieletowa, dystrofia współczulno-odruchowa, intensywność bólu, kaletka podbarkowa, kinesjofobia, leczenie zachowawcze, niepełnosprawność, rehabilitacja, rozdarcie stożka rotatorów, staw barkowo-obojczykowy, tendinopatia stożka rotatorów, zamrożony bark, zapalenie ścięgien stożka rotatorów, zapalenie torebki stawowej barku, zespół ucisku barku
Leksykon chorób i schorzeń
Zespół ucisku barku – Objawy

Zespół ucisku barku jest powszechną przyczyną bólu barku, wynikającą z mechanicznego ucisku tkanek miękkich, zwłaszcza ścięgien stożka rotatorów, w przestrzeni podobarkowej. Dominującym objawem jest ból zlokalizowany w przedniej i bocznej części barku, nasilający się przy unoszeniu ramienia powyżej poziomu głowy, często promieniujący do bocznej części ramienia, z towarzyszącą tkliwością i bólem nocnym. Charakterystyczny jest bolesny łuk ruchu między 60° a 120°, a u sportowców dodatkowo obserwuje się sztywność barku i ból podczas specyficznych faz ruchu. Neer wyróżnił trzy stadia choroby: stadium 1 (do 25 r.ż.) z ostrym zapaleniem i łagodnym bólem, stadium 2 (25-40 r.ż.) z postępującym włóknieniem i nasileniem bólu, oraz stadium 3 (powyżej 40 r.ż.) z mechanicznym przerwaniem ścięgna i osteofitami, wymagającymi często interwencji chirurgicznej. Leczenie zachowawcze jest skuteczne w 60-90% przypadków, a fizjoterapia i zastrzyki poprawiają stan u około 70% pacjentów.
algodystrofia, artropatia, badanie MRI, bark zamrożony, leczenie zachowawcze, osteofity, ostre zapalenie, rozdarcie stożka rotatorów, ścięgno stożka rotatorów, shoulder impingement, stożek rotatorów, tendinopatia stożka rotatorów, włóknienie, wyrostek barkowy, zapalenie ścięgien, zapalenie torebki stawowej, zespół bólu regionalnego kompleksowego, zespół ucisku barku
Leksykon chorób i schorzeń
Zespół ucisku barku – Etiologia i przyczyny

Zespół ucisku barku (impingement syndrome) stanowi 44-65% przyczyn bólu barku i wynika ze zwężenia przestrzeni podbarkowej, prowadząc do bolesnego uwięźnięcia tkanek miękkich, głównie ścięgien stożka rotatorów i kaletek maziowych. Etiologia może być pierwotna (strukturalna) – np. haczykowaty wyrostek barkowy typu III, osteofity, zwyrodnienia stawu barkowo-obojczykowego – lub wtórna (funkcjonalna), związana z osłabieniem mięśni stożka rotatorów i zaburzeniami biomechanicznymi, takimi jak dyskineza łopatki czy niestabilność barku. Patomechanizm opiera się na mechanicznej kompresji tkanek podczas ruchów odwodzenia, zgięcia i rotacji wewnętrznej ramienia, co prowadzi do obrzęku, zapalenia i bólu. Czynniki ryzyka obejmują przeciążenia sportowe (rzucanie, pływanie), pracę fizyczną nad głową, wiek (szczyt w szóstej dekadzie życia), palenie tytoniu, wcześniejsze urazy oraz nieprawidłową postawę. Neer wyróżnił trzy stadia zespołu: I – obrzęk i krwawienie, II – zwłóknienie i zmiany nieodwracalne, III – pęknięcie ścięgna stożka rotatorów.
adhesive capsulitis, dyskineza łopatki, impingement syndrome, kaletka maziowa, obrąbek stawowy, osteofity, rozdarcie stożka rotatorów, ścięgno nadgrzebieniowe, staw barkowo-obojczykowy, staw barkowy, stożek rotatorów, tendinitis, tendinopatia, ucisk zewnętrzny, uraz przeciążeniowy, więzadło kruczowo-barkowe, wyrostek barkowy, zamrożony bark, zapalenie kaletki, zapalenie ścięgna, zespół ucisku barku

rozdarcie stożka rotatorów

Powiązane wpisy

Zespół ucisku barku – Rokowania, prognozy i postęp choroby

Zespół ucisku barku – Objawy

Zespół ucisku barku – Etiologia i przyczyny