dichlorowodorek etylenodiaminy
Dichlorowodorek etylenodiaminy to związek chemiczny o wzorze C2H8N2·2HCl, będący solą etylenodiaminy i kwasu solnego. W medycynie i farmacji jest wykorzystywany jako składnik pomocniczy w niektórych preparatach farmaceutycznych, gdzie pełni rolę stabilizatora lub substancji buforującej.
Etylenodiamina, z której powstaje dichlorowodorek, jest organicznym związkiem chemicznym z dwoma grupami aminowymi. W postaci dichlorowodorku wykazuje zwiększoną stabilność i rozpuszczalność w roztworach wodnych, co czyni go użytecznym w formulacjach farmaceutycznych. Związek ten może być również wykorzystywany w laboratoriach medycznych jako odczynnik w niektórych procedurach analitycznych.
Należy zachować ostrożność przy pracy z dichlorowodorkiem etylenodiaminy, gdyż w wyższych stężeniach może działać drażniąco na skórę, oczy i drogi oddechowe. W kontekście klinicznym, rzadko występuje jako samodzielna substancja lecznicza, częściej stanowi składnik pomocniczy złożonych preparatów farmaceutycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Dichlorowodorek etylenodiaminy – Właściwości farmakodynamiczne
Dichlorowodorek etylenodiaminy jest kluczowym alergenem stosowanym w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry za pomocą testu płatkowego TRUE Test 36, gdzie obecny jest w stężeniu 50 µg/cm² (41 µg/płatek). Substancja ta wywołuje reakcję nadwrażliwości typu IV (opóźnioną) zgodnie z klasyfikacją Gella i Coombsa, manifestującą się w ciągu 6 do 96 godzin po ekspozycji. Mechanizm immunologiczny obejmuje aktywację komórek Langerhansa i limfocytów T, prowadząc do uwolnienia limfokin, proliferacji klonów limfocytów oraz aktywacji makrofagów, co skutkuje miejscowym stanem zapalnym skóry. Klinicznie reakcja objawia się rumieniem, obrzękiem z grudkami, pęcherzykami oraz naciekiem zapalnym w miejscu aplikacji testu.
aktywacja makrofagów, alergen diagnostyczny, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergolog, dermatolog, diagnostyka alergologiczna, dichlorowodorek etylenodiaminy, klasyfikacja Gella i Coombsa, komórki Langerhansa, kontaktowe zapalenie skóry, limfocyty T, limfokiny, naciek zapalny, nadwrażliwość typu opóźnionego, pęcherzyk, próba prowokacyjna, reakcja alergiczna, rumień, test płatkowy, TRUE Test, wyprysk kontaktowy - Leksykon substancji czynnych
Dichlorowodorek etylenodiaminy – Przeciwwskazania stosowania
Dichlorowodorek etylenodiaminy, stosowany w TRUE Test 36 w dawce 50 µg/cm² (41 µg/płatek, płatek nr 11 w panelu nr 1), podlega standardowym przeciwwskazaniom dla testów płatkowych. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest ciężkie lub uogólnione aktywne zapalenie skóry, które wymaga odroczenia testu do ustąpienia objawów, aby uniknąć fałszywych wyników i pogorszenia stanu pacjenta. Należy także wykluczyć nadwrażliwość na substancje pomocnicze plastra, choć celem testu jest wykrycie nadwrażliwości na samą substancję czynną. Dodatkowo, czasowe odroczenie testu zaleca się w przypadku ostrych stanów zapalnych, aktywnych infekcji, zaburzeń integralności bariery skórnej w miejscu aplikacji oraz stosowania leków immunosupresyjnych lub miejscowych glikokortykosteroidów, które mogą wpływać na wynik diagnostyczny. Substancja ta może wywoływać reakcje krzyżowe z innymi aminami, co należy uwzględnić przy interpretacji wyników.
alergia kontaktowa, atopowe zapalenie skóry, badanie laboratoryjne, charakterystyka produktu leczniczego, choroba autoimmunologiczna, ciężka reakcja, dermatitis atopica, diagnostyka kontaktowa, dichlorowodorek etylenodiaminy, ekspozycja zawodowa, infekcja skórna, lek immunosupresyjny, miejscowy glikokortykosteroid, nadwrażliwość na substancję pomocniczą, płatek testowy, próba prowokacyjna, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, test płatkowy, TRUE Test 36, wynik fałszywie dodatni, wywiad kliniczny, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Dichlorowodorek etylenodiaminy – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Dichlorowodorek etylenodiaminy jest składnikiem produktu TRUE Test 36, stosowanym w diagnostyce alergii kontaktowej, w stężeniu 50 µg/cm² (41 µg na płatek) w panelu nr 1 (pozycja 11). Dane przedkliniczne nie wskazują na istotne ryzyko toksyczne przy dawkach diagnostycznych. Chociaż niektóre alergeny z TRUE Test 36 wykazały działanie rakotwórcze w modelach zwierzęcych, brak jest dowodów na kancerogenność dichlorowodorku etylenodiaminy w stosowanym stężeniu. Ekspozycja podczas testu jest ograniczona dawką (41 µg/płatek), krótkim czasem (48 godzin) oraz niewielką powierzchnią kontaktu, co minimalizuje potencjalne ryzyko.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – TRUE Test 36 –
TRUE Test 36 to zestaw diagnostyczny do testów płatkowych stosowanych w diagnostyce alergicznego zapalenia skóry, składający się z 3 paneli po 12 płatków każdy, łącznie 36 płatków, z czego 35 zawiera aktywne substancje testowe, a 1 jest płatkiem kontrolnym. Substancje czynne obejmują m.in. siarczan niklu (200 µg/cm², 162 µg/płatek), alkohole sterolowe z lanoliny (1000 µg/cm², 810 µg/płatek), siarczan neomycyny (600 µg/cm², 486 µg/płatek) oraz formaldehyd (180 µg/cm², 146 µg/płatek). Wiele pozycji to mieszaniny składników aktywnych, np. mieszanina kain, substancji zapachowych, parabenów czy tiuramów, co pozwala na szerokie spektrum wykrywania alergenów kontaktowych. Płatki są umieszczone na plastrach z włókien poliestrowych z klejem akrylowym, a skład pomocniczy obejmuje m.in. powidon 90, hydroksypropylocelulozę i beta-cyklodekstrynę.
17-maślan hydrokortyzonu, aldehyd cynamonowy, alergiczne zapalenie skóry, alkohol cynamonowy, alkohol sterolowy z lanoliny, bacytracyna, balsam peruwiański, benzokaina, beta-cyklodekstryna, budezonid, butylohydroksyanizol, butylohydroksytoluen, chlorchinaldol, chlorek kobaltu, chlorowodorek tetrakainy, dichlorowodorek etylenodiaminy, dichromian potasu, difenyloguanidyna, disulfiram, eugenol, hydroksycytronellal, izoeugenol, kalafonia, kliochinol, merkaptobenzotiazol, mieszanina kain, mieszanina parabenów, mieszanina substancji zapachowych, parahydroksybenzoesan etylu, parahydroksybenzoesan metylu, partenolid, próba prowokacyjna, siarczan neomycyny, siarczan niklu, test płatkowy, wyciąg z mchu dębowego, żywica epoksydowa - Leksykon substancji czynnych
Alkohole sterolowe z lanoliny – Właściwości farmakokinetyczne
Alkohole sterolowe z lanoliny są składnikiem diagnostycznym produktu TRUE Test 36, stosowanym w testach płatkowych do wykrywania alergii kontaktowej. W produkcie tym substancja występuje w stężeniu 1000 µg/cm², co odpowiada 810 µg na pojedynczy płatek testowy, i jest umieszczona w panelu nr 1 na pozycji 2. Ze względu na zewnętrzne zastosowanie plastra oraz charakter diagnostyczny, nie określa się farmakokinetyki alkoholi sterolowych z lanoliny – parametry takie jak wchłanianie, dystrybucja, metabolizm i wydalanie nie mają znaczenia dla skuteczności testu. Celem aplikacji jest wywołanie miejscowej reakcji skórnej u pacjentów uczulonych, a nie efekt ogólnoustrojowy.
alergen, alergia kontaktowa, alkohole sterolowe z lanoliny, balsam peruwiański, charakterystyka produktu leczniczego, chlorek kobaltu, diagnostyka alergologiczna, dichlorowodorek etylenodiaminy, dichromian potasu, farmakokinetyka, farmakokinetyka ADME, kalafonia, parametr farmakokinetyczny, próba prowokacyjna, reakcja alergiczna, siarczan neomycyny, siarczan niklu, test płatkowy, TRUE Test 36, wynik fałszywie dodatni - Leksykon leków
Przedawkowanie – TRUE Test 36 –
Produkt leczniczy TRUE Test 36 jest narzędziem diagnostycznym stosowanym w testach płatkowych do identyfikacji alergenów kontaktowych i nie jest przeznaczony do celów terapeutycznych, co wyklucza ryzyko przedawkowania w klasycznym rozumieniu. Składa się z trzech paneli, każdy zawierający 12 płatków, z czego 35 zawiera alergeny kontaktowe, a jeden jest płatkiem kontrolnym. Substancje aktywne, takie jak siarczan niklu (200 µg/cm², 162 µg/płatek), siarczan neomycyny (600 µg/cm², 486 µg/płatek), formaldehyd (180 µg/cm², 146 µg/płatek) czy bacytracyna (600 µg/cm², 490 µg/płatek), są precyzyjnie dozowane, aby wywołać reakcję miejscową bez efektów ogólnoustrojowych przy prawidłowym zastosowaniu.
alergen kontaktowy, alergia kontaktowa, bacytracyna, budezonid, chlorek kobaltu, diazolidynylomocznik, dichlorowodorek etylenodiaminy, dichromian potasu, działanie ogólnoustrojowe, formaldehyd, imidazolidynylomocznik, kontaktowe zapalenie skóry, maślan hydrokortyzonu, merkaptobenzotiazol, metylodibromoglutaronitryl, mieszanina kain, mieszanina parabenów, mieszanina tiuramów, parafenylenodiamina, partenolid, piwalan tiksokortolu, próba prowokacyjna, reakcja diagnostyczna, siarczan neomycyny, siarczan niklu, test płatkowy, tiosiarczan sodowy złota - Leksykon substancji czynnych
Dichlorowodorek etylenodiaminy – Działania niepożądane
Dichlorowodorek etylenodiaminy, obecny w plastrach do prób prowokacyjnych TRUE Test 36 w stężeniu 50 µg/cm² (41 µg/płatek), jest stosowany w diagnostyce alergii kontaktowej. Działania niepożądane tej substancji obejmują przewlekłe reakcje alergiczne utrzymujące się tygodniami lub miesiącami, pieczenie skóry (bardzo często, ≥1/10), rumień i przejściowe zaburzenia pigmentacji (często, ≥1/100 do <1/10), a także zaostrzenie istniejących zmian zapalnych (niezbyt często, ≥1/1 000 do <1/100). Rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) może dojść do indukowania nowej alergii (sensytyzacji). Podrażnienie skóry spowodowane plastrem samoprzylepnym jest bardzo częste i zazwyczaj szybko ustępuje. Reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwość systemowa są bardzo rzadkie i do tej pory nie odnotowano anafilaksji po zastosowaniu TRUE Test 36.
alergia kontaktowa, ciśnienie tętnicze krwi, dichlorowodorek etylenodiaminy, nadwrażliwość systemowa, pieczenie skóry, podrażnienie skóry, przewlekła reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja uczuleniowa, rumień, sensytyzacja, test płatkowy, zaburzenie pigmentacji, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaostrzenie zmian zapalnych, zapalenie skóry - Leksykon substancji czynnych
Dichlorowodorek etylenodiaminy – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Dichlorowodorek etylenodiaminy, obecny w produkcie TRUE Test 36 w dawce 50 mikrogramów/cm² (41 mikrogramów/płatek), wymaga szczególnej ostrożności przy stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią. Aktualne dane kliniczne są niewystarczające do oceny bezpieczeństwa tej substancji w tych grupach pacjentek, a badania przedkliniczne dotyczące wpływu na reprodukcję są ograniczone. W związku z tym, stosowanie TRUE Test 36 u kobiet ciężarnych i karmiących piersią nie jest zalecane, chyba że istnieje bezwzględna konieczność diagnostyki alergologicznej, a korzyści przewyższają potencjalne ryzyko. W takich przypadkach należy ograniczyć liczbę testowanych alergenów, stosować najmniejszą skuteczną ekspozycję oraz zapewnić ścisłe monitorowanie pacjentki podczas i po badaniu.
ciąża, diagnostyka alergologiczna, dichlorowodorek etylenodiaminy, działanie niepożądane, karmienie piersią, laktacja, ośrodek alergologiczny, płodność, reakcja niepożądana, reakcja ogólnoustrojowa, reakcja skórna, rozwój płodu, swoiste IgE, test płatkowy, test skórny punktowy, TRUE Test, wiek rozrodczy - Leksykon substancji czynnych
Dichlorowodorek etylenodiaminy – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Dichlorowodorek etylenodiaminy jest składnikiem plastrów do prób prowokacyjnych TRUE Test 36, stosowanych w diagnostyce alergicznego wyprysku kontaktowego, w dawce 50 mikrogramów/cm², co odpowiada 41 mikrogramom na pojedynczy płatek (płatek nr 11 w panelu 1). Ekspozycja na tę substancję jest miejscowa, ograniczona i krótkotrwała, realizowana w kontrolowanych warunkach diagnostycznych pod nadzorem specjalisty dermatologa lub alergologa. Zgodnie z Charakterystyką Produktu Leczniczego, stosowanie TRUE Test 36 nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługi maszyn, co jest potwierdzone brakiem systemowego działania na ośrodkowy układ nerwowy i funkcje psychomotoryczne.
- Leksykon substancji czynnych
Dichlorowodorek etylenodiaminy – Dawkowanie i sposób podawania
Dichlorowodorek etylenodiaminy, obecny w plastrach diagnostycznych TRUE Test 36 w dawce 50 µg/cm² (41 µg na płatek), jest stosowany w testach płatkowych do wykrywania alergii kontaktowej u dorosłych. Aplikacja plastra powinna odbywać się na zdrowej skórze (górna część pleców lub zewnętrzna część ramienia) i pozostawać na niej przez 48 godzin bez zdejmowania, przesuwania czy zamaczania. Ocena reakcji skórnej przeprowadzana jest dwukrotnie: pierwsza 30 minut po usunięciu plastra, druga po 1-2 dniach. Reakcje alergiczne na dichlorowodorek etylenodiaminy rozwijają się w standardowym czasie obserwacji, bez opóźnionych odpowiedzi typowych dla innych alergenów. Interpretacja wyników opiera się na skali International Contact Dermatitis Research Group, uwzględniającej nasilenie od braku reakcji (-) do bardzo silnej reakcji dodatniej (+++), z uwzględnieniem różnicowania reakcji alergicznej od podrażnienia.
alergen, alergia kontaktowa, dichlorowodorek etylenodiaminy, International Contact Dermatitis Research Group, naciek zapalny, ognisko zapalne, panel testowy, pęcherzyk, plaster diagnostyczny, reakcja alergiczna, reakcja fałszywie ujemna, reakcja z podrażnienia, rumień, rumień grudkowy, rumień pęcherzykowy, test płatkowy, TRUE Test, wykwalifikowany lekarz, zdrowa skóra, zmiana grudkowa - Leksykon substancji czynnych
Dichlorowodorek etylenodiaminy – Właściwości farmakokinetyczne
Dichlorowodorek etylenodiaminy jest składnikiem aktywnym w plastrach diagnostycznych TRUE Test 36, stosowanym w stężeniu 50 µg/cm², co odpowiada dawce 41 µg na pojedynczy płatek testowy (pozycja 11 w panelu nr 1). Produkt ten służy do wykrywania alergii kontaktowej poprzez wywołanie miejscowej reakcji skórnej u pacjentów uczulonych na tę substancję. Ze względu na charakter diagnostyczny plastrów, farmakokinetyka dichlorowodorku etylenodiaminy nie jest określona ani kluczowa, gdyż test ma na celu jedynie lokalną ekspozycję i reakcję, a nie systemowe działanie substancji.
alergen, alergia kontaktowa, aplikacja miejscowa na skórę, diagnostyka alergologiczna, dichlorowodorek etylenodiaminy, dokumentacja produktu leczniczego, lokalna reakcja skórna, nadwrażliwość, panel diagnostyczny, plaster diagnostyczny TRUE Test, płatek testowy, reakcja systemowa, składnik aktywny, wchłanianie ogólnoustrojowe, właściwości farmakokinetyczne - Leksykon substancji czynnych
Dichlorowodorek etylenodiaminy – Przedawkowanie
Dichlorowodorek etylenodiaminy jest składnikiem aktywnym plastrów do prób prowokacyjnych TRUE Test 36, stosowanym w dawce 50 mikrogramów/cm² (41 mikrogramów/płatek) w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Produkt zawiera 35 substancji testowych, a dichlorowodorek etylenodiaminy znajduje się na pozycji 11 w panelu nr 1. Charakterystyka produktu leczniczego nie zawiera szczegółowych informacji dotyczących przedawkowania, wskazując jedynie, że przedawkowanie „nie dotyczy” w kontekście stosowania zgodnie z zaleceniami podczas testów płatkowych. W praktyce oznacza to, że ryzyko klinicznie istotnego przedawkowania jest minimalne, zwłaszcza że produkt jest stosowany w kontrolowanych warunkach przez wykwalifikowany personel medyczny.
alergen kontaktowy, alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, dichlorowodorek etylenodiaminy, ekspozycja na dawkę, nadwrażliwość kontaktowa, panel alergologiczny, plaster do próby prowokacyjnej, plaster samoprzylepny, płatek testowy, próba prowokacyjna, produkt diagnostyczny, reakcja miejscowa, reakcja systemowa, substancja uczulająca, test płatkowy, TRUE Test 36 - Leksykon substancji czynnych
Dichlorowodorek etylenodiaminy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Dichlorowodorek etylenodiaminy, stosowany w produkcie TRUE Test 36 w stężeniu 50 µg/cm² (41 µg/płatek, płatek nr 11, panel 1), jest istotnym alergenem w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry. Należy zwrócić szczególną uwagę na opóźnione reakcje nadwrażliwości, które mogą pojawić się nawet po 10 dniach od aplikacji, co wskazuje na nabycie kontaktowej nadwrażliwości. Interpretacja wyników powinna uwzględniać możliwość zespołu nadwrażliwości skóry pleców, zwłaszcza u pacjentów z wieloma dodatnimi wynikami, gdzie reakcje mogą być fałszywie dodatnie i wymagać powtórzenia testu po ustąpieniu stanu zapalnego. U pacjentów z historią reakcji anafilaktoidalnych stosowanie testu wymaga szczególnej ostrożności, a decyzja o jego użyciu powinna opierać się na ocenie stosunku korzyści do ryzyka.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, angry back syndrome, butylohydroksyanizol, butylohydroksytoluen, diagnostyka różnicowa, dichlorowodorek etylenodiaminy, kortykosteroid miejscowy, kortykosteroid ogólnoustrojowy, nadreaktywność, nadwrażliwość kontaktowa, reakcja anafilaktoidalna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, reakcja opóźniona, reakcja podrażnieniowa, TRUE Test, wynik fałszywie ujemny, zespół nadwrażliwości skóry pleców - Leksykon substancji czynnych
Dichlorowodorek etylenodiaminy – Wskazania do stosowania
Dichlorowodorek etylenodiaminy, stosowany w diagnostyce alergicznego kontaktowego zapalenia skóry (ACD), jest składnikiem preparatu TRUE Test 36 w stężeniu 50 µg/cm² (41 µg/płatek), umieszczonym jako pozycja nr 11 w panelu nr 1. Testy płatkowe z tą substancją umożliwiają wykrycie nadwrażliwości typu IV (opóźnionej) poprzez ocenę reakcji skórnej w miejscu aplikacji. Wskazaniem do testowania są przewlekłe lub nawracające zmiany skórne o charakterze wyprysku kontaktowego, podejrzenie alergii na leki miejscowe i kosmetyki zawierające etylenodiaminę oraz ekspozycja zawodowa. Interpretacja wyników opiera się na ocenie nasilenia reakcji zgodnie z wytycznymi dla testów płatkowych, co pozwala na potwierdzenie uczulenia i korelację z historią ekspozycji pacjenta.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, alergolog, alergologia, aminofilina, astma, diagnostyka alergologiczna, dichlorowodorek etylenodiaminy, klasyfikacja Gella i Coombsa, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość typu opóźnionego, pochodna etylenodiaminy, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, test płatkowy, TRUE Test, uczulenie kontaktowe, wyprysk kontaktowy, złoty standard diagnostyczny