flokulacja
Flokulacja to proces, w którym zawieszone cząsteczki w roztworze łączą się w większe agregaty (flokuły) pod wpływem dodania odpowiednich substancji chemicznych zwanych flokulantami. W medycynie i laboratoryjnej diagnostyce klinicznej termin ten ma szczególne znaczenie przy analizie krwi i osocza, gdzie obserwacja zjawiska flokulacji może wskazywać na obecność patologicznych białek lub przeciwciał.
W diagnostyce laboratoryjnej flokulacja jest wykorzystywana w testach serologicznych, takich jak test flokulacyjny VDRL stosowany w diagnostyce kiły, gdzie przeciwciała pacjenta reagują z antygenem lipidowym, tworząc widoczne flokuły. Podobne reakcje wykorzystuje się w testach wątrobowych (np. test tymolowy), gdzie mierzy się stopień zmętnienia powstałego w wyniku flokulacji białek surowicy.
Zjawisko flokulacji ma również zastosowanie w farmacji przy produkcji leków, gdzie kontrolowana flokulacja może poprawiać stabilność zawiesin farmaceutycznych. W nefrologii i dializoterapii procesy flokulacji są istotne przy oczyszczaniu płynów dializacyjnych, zapewniając usuwanie zanieczyszczeń i toksyn.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Urapidil Kalceks 25 mg
Urapidil KALCEKS jest dostępny w formie roztworu do wstrzykiwań lub infuzji w dawkach 25 mg (5 ml ampułka) oraz 50 mg (10 ml ampułka), gdzie każdy mililitr zawiera 5 mg urapidylu. Roztwór charakteryzuje się pH 5,6-6,6 oraz osmolalnością około 1700 mOsmol/kg. Substancją pomocniczą jest m.in. glikol propylenowy w stężeniu 100 mg/ml, co oznacza 500 mg w ampułce 5 ml i 1000 mg w ampułce 10 ml. Lek jest pakowany w ampułki ze szkła typu I, przeznaczone do jednorazowego użytku, które należy zużyć natychmiast po otwarciu. Przed podaniem konieczna jest wizualna kontrola roztworu, który musi być przezroczysty i wolny od cząstek.