nadwrażliwość płucna
Nadwrażliwość płucna to stan charakteryzujący się nieprawidłową, wzmożoną reakcją układu immunologicznego na różne czynniki wziewne, które u osób zdrowych nie wywołują objawów. Ten typ reakcji może prowadzić do rozwoju chorób śródmiąższowych płuc, alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych (AZPP) czy astmy zawodowej.
W patogenezie nadwrażliwości płucnej uczestniczą zarówno mechanizmy immunologiczne zależne od przeciwciał IgE (reakcje typu I), jak i reakcje komórkowe (typu IV). Najczęstszymi czynnikami wywołującymi są alergeny zawodowe, pleśnie, białka zwierzęce, niektóre leki oraz pyły organiczne i nieorganiczne.
Objawy nadwrażliwości płucnej mogą obejmować duszność, kaszel, świszczący oddech, zmniejszenie tolerancji wysiłku oraz ogólne osłabienie. W przypadkach przewlekłych może dochodzić do postępującego włóknienia płuc i nieodwracalnego upośledzenia funkcji oddechowej. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniach czynnościowych płuc, testach prowokacyjnych oraz badaniach obrazowych, w tym HRCT.
Leczenie nadwrażliwości płucnej polega przede wszystkim na eliminacji kontaktu z czynnikiem wywołującym. W zależności od nasilenia objawów stosuje się glikokortykosteroidy wziewne lub systemowe, leki rozszerzające oskrzela oraz leki immunosupresyjne. W przypadkach zaawansowanych może być konieczne leczenie tlenem lub przeszczepienie płuc.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Tegretol CR 200 200 mg
Karbamazepina, substancja czynna leku Tegretol CR 200, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układ nerwowy, hematologiczny, immunologiczny, endokrynologiczny, pokarmowy, skórny oraz inne narządy. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (atakksja, zawroty głowy, senność – bardzo często), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności i wymioty – bardzo często) oraz reakcje alergiczne skórne (pokrzywka, alergiczne zapalenie skóry – bardzo często). Istotne są również zaburzenia hematologiczne, w tym leukopenia (bardzo często), trombocytopenia i eozynofilia (często), a także rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna i pancytopenia. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest zgodnie z CIOMS III, co ułatwia ocenę ryzyka klinicznego. Monitorowanie stężenia karbamazepiny w osoczu jest zalecane w przypadku objawów neurologicznych sugerujących względne przedawkowanie lub znaczne wahania poziomu leku.
agranulocytoza, alergiczny odczyn skórny, ataksja, blok przedsionkowo-komorowy, demineralizacja kości, dyskineza, eozynofilia, fosfataza zasadowa, gamma-glutamylotransferaza, ginekomastia, hiponatremia, jałowe zapalenie opon mózgowych, kanalikowośródmiąższowe zapalenie nerek, karbamazepina, leukopenia, limfadenopatia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, mlekotok, nadwrażliwość płucna, nadwrażliwość wielonarządowa, neuropatia obwodowa, niedobór kwasu foliowego, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niedokrwistość megaloblastyczna, niedowład, niewydolność nerek, niewydolność szpiku kostnego, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, ośrodkowy układ nerwowy, osteoporoza, ostra uogólniona krostkowica, pancytopenia, parestezja, podwójne widzenie, reakcja anafilaktyczna, retykulocytoza, rogowacenie liszajowate, rzadkoskurcz, trombocytopenia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jelita grubego, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona, ziarniniakowe zapalenie wątroby, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmętnienie soczewki, zwiększenie stężenia aminotransferaz - Leksykon leków
Działania niepożądane – Amizepin 200 mg
Karbamazepina, substancja czynna leku Amizepin, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które wymagają szczegółowego monitorowania, zwłaszcza w początkowym okresie terapii i u pacjentów w podeszłym wieku. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu nerwowego (zawroty głowy, ataksja, senność – bardzo często), układu krwiotwórczego (leukopenia – bardzo często; trombocytopenia, eozynofilia – często), układu żołądkowo-jelitowego (nudności, wymioty – bardzo często) oraz skóry (pokrzywka, alergiczne zapalenie skóry – bardzo często). Działania te wykazują zależność od dawki i często ustępują po jej zmniejszeniu. Szczególną uwagę należy zwrócić na poważne, choć rzadkie lub bardzo rzadkie, reakcje hematologiczne (agranulocytoza, niedokrwistość aplastyczna, pancytopenia), reakcje nadwrażliwości wielonarządowej (np. DRESS, zespół Stevensa-Johnsona), zaburzenia elektrolitowe (hiponatremia) oraz zaburzenia metabolizmu kostnego (osteomalacja, osteoporoza). Monitorowanie stężenia karbamazepiny w osoczu oraz podawanie dawki w 3-4 dawkach podzielonych jest zalecane w celu minimalizacji ryzyka toksyczności neurologicznej.
agranulocytoza, allel HLA-A*3101, allel HLA-B*1502, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, ataksja, białkomocz, blokada przedsionkowo-komorowa, ból głowy, dyskineza, eozynofilia, ginekomastia, hiperamonemia, hipogammaglobulinemia, hiponatremia, karbamazepina, krwiomocz, leukopenia, mlekotok, nadwrażliwość płucna, niedobór kwasu foliowego, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, oczopląs, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, osteomalacja kości, osteoporoza, ostra porfiria, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, parestezje, podwójne widzenie, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości skórnej, rogowacenie liszajowate, ruchy mimowolne, rumień guzowaty, rumień wielopostaciowy, senność, skąpomocz, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, trombocytopenia, wysypka polekowa z eozynofilią, zaburzenia akomodacji, zaburzenia spermatogenezy, zaburzenia żołądka i jelit, zahamowanie czynności szpiku kostnego, zakrzep z zatorami, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie jamy ustnej, zapalenie jelita grubego, zapalenie języka, zapalenie naczyń, zapalenie nerwów obwodowych, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność krążenia, zatrucie wodne, zawroty głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zespół zanikających dróg żółciowych, ziarniniakowe zapalenie wątroby, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmętnienie soczewki - Leksykon leków
Działania niepożądane – Neurotop retard 600 600 mg
Lek Neurotop Retard 600 zawiera karbamazepinę w dawce 600 mg w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Działania niepożądane są szczególnie częste na początku terapii, przy wysokich dawkach początkowych oraz u osób starszych. Najczęściej obserwuje się objawy ze strony OUN, takie jak zawroty głowy, ataksja, senność, zmęczenie (występują bardzo często, ≥1/10), a także zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności i wymioty, bardzo często, ≥1/10) oraz reakcje alergiczne skórne (bardzo często, ≥1/10). Występują także zaburzenia hematologiczne, w tym leukopenia (bardzo często, ≥1/10), małopłytkowość i eozynofilia (często, ≥1/100 do <1/10), a rzadziej agranulocytoza i niedokrwistość aplastyczna (bardzo rzadko, <1/10 000). Hiponatremia i zatrzymanie płynów (często, ≥1/100 do <1/10) mogą prowadzić do zatrucia wodnego z objawami neurologicznymi. Monitorowanie stężenia leku w osoczu oraz dostosowanie dawki są kluczowe w zapobieganiu powikłaniom neurologicznym i hematologicznym.
agranulocytoza, aplazja czerwonokrwinkowa, aseptyczne zapalenie opon mózgowych, ataksja, bóle mięśniowo-szkieletowe, choreoatetoza, dyskineza, eozynofilia, erytrodermia, gamma-glutamylotransferaza, hiperamonemia, hiponatremia, hormon antydiuretyczny, karbamazepina, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, nadwrażliwość płucna, niedokrwistość aplastyczna, nudności i wymioty, omamy, osmolarność osocza, ośrodkowy układ nerwowy, pancytopenia, porfiria, reakcja alergiczna skórna, spermatogeneza, stężenie leku w osoczu, zaburzenia nerek, zaburzenia neurologiczne, zaburzenia oka, zaburzenia okoruchowe, zaburzenia rytmu serca, zespół Stevensa-Johnsona