dysfunkcja narządu przedsionkowego

Dysfunkcja narządu przedsionkowego odnosi się do zaburzenia funkcjonowania błędnika, który jest elementem ucha wewnętrznego odpowiedzialnym za utrzymanie równowagi i orientacji przestrzennej. Narząd przedsionkowy składa się z trzech kanałów półkolistych oraz woreczka i łagiewki, które wykrywają ruchy głowy i pozycję ciała względem grawitacji.

Podstawowe objawy dysfunkcji narządu przedsionkowego to zawroty głowy (vertigo), zaburzenia równowagi, nudności, wymioty, oczopląs (nystagmus) oraz uczucie niestabilności. Pacjenci często zgłaszają wrażenie wirowania otoczenia lub własnego ciała, co może znacząco utrudniać codzienne funkcjonowanie i zwiększać ryzyko upadków.

Przyczyny dysfunkcji przedsionkowej są zróżnicowane i obejmują: łagodne napadowe pozycyjne zawroty głowy (BPPV), zapalenie neuronu przedsionkowego, chorobę Ménière’a, neuronitis vestibularis, urazy głowy, migreny przedsionkowe, nowotwory nerwu przedsionkowo-ślimakowego oraz efekty uboczne niektórych leków ototoksycznych. Czynniki ryzyka obejmują wiek, infekcje ucha, zaburzenia krążenia oraz predyspozycje genetyczne.

Diagnostyka dysfunkcji narządu przedsionkowego opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu neurologicznym, testach równowagi (m.in. test Romberga, próba Unterbergera), badaniu elektronystagmograficznym (ENG), wideonystagmografii (VNG), badaniu potencjałów przedsionkowych wywołanych miogennych (VEMP) oraz badaniach obrazowych (MRI, CT) w celu wykluczenia zmian strukturalnych.

Leczenie zależy od przyczyny i może obejmować manewry repozycyjne w BPPV, farmakoterapię (leki przeciwzawrotowe, przeciwwymiotne, steroidy), rehabilitację przedsionkową, która ma na celu przyspieszenie kompensacji ośrodkowej, a w wybranych przypadkach interwencję chirurgiczną. Odpowiednio wdrożona terapia może znacząco poprawić jakość życia pacjentów z dysfunkcją narządu przedsionkowego.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl