choroba podlegająca zgłaszaniu
Choroba podlegająca zgłaszaniu (notifiable disease) to schorzenie, którego wystąpienie wymaga obowiązkowego powiadomienia odpowiednich władz sanitarno-epidemiologicznych. System zgłaszania tych chorób stanowi fundament nadzoru epidemiologicznego i jest kluczowym elementem ochrony zdrowia publicznego.
W Polsce obowiązek zgłaszania określonych jednostek chorobowych wynika z Ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi oraz odpowiednich rozporządzeń Ministra Zdrowia. Lista tych chorób obejmuje m.in. choroby zakaźne o wysokiej zaraźliwości (np. COVID-19, cholera, dżuma), choroby szczególnie niebezpieczne (np. wąglik, wirusowe gorączki krwotoczne), choroby, które mogą wywoływać epidemie (np. grypa, odra) oraz inne istotne z perspektywy zdrowia publicznego schorzenia.
Lekarz lub felczer, który rozpoznaje lub podejrzewa wystąpienie choroby podlegającej zgłaszaniu, ma obowiązek niezwłocznego (zazwyczaj w ciągu 24 godzin) zawiadomienia właściwego państwowego inspektora sanitarnego. Zgłoszenie musi zawierać dane osobowe pacjenta, rozpoznanie kliniczne, okoliczności zachorowania oraz inne istotne informacje epidemiologiczne.
System obowiązkowych zgłoszeń umożliwia wczesne wykrywanie ognisk epidemicznych, monitorowanie trendów występowania chorób zakaźnych, planowanie działań profilaktycznych oraz ocenę skuteczności programów zdrowia publicznego. Jest to niezbędny element bezpieczeństwa zdrowotnego na poziomie krajowym i międzynarodowym.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Gorączka doliny – Epidemiologia
Gorączka doliny (coccidioidomycosis) jest grzybiczą chorobą endemicznie występującą w suchych i półsuchych rejonach południowo-zachodnich Stanów Zjednoczonych oraz części Ameryki Łacińskiej, wywoływaną przez Coccidioides immitis i Coccidioides posadasii. Rocznie w USA zgłaszanych jest około 10 000-20 000 przypadków, z najwyższą zachorowalnością w Arizonie i Kalifornii, gdzie wskaźniki sięgają nawet 144,1 na 100 000 mieszkańców (Ariz.) i 22,5 na 100 000 (Kalif.). W 2023 roku Kalifornia odnotowała rekordową liczbę 9 280 przypadków, a między kwietniem 2023 a marcem 2024 – 10 593 przypadki, co stanowi wzrost o 40% w porównaniu do poprzedniego roku. Choroba ma sezonowy charakter, z nasileniem przypadków jesienią, szczególnie po wilgotnych zimach, a czynniki ryzyka ciężkiego przebiegu obejmują wiek >60 lat, immunosupresję, cukrzycę, rasę czarną i filipińską, a także ekspozycję zawodową na kurz. Diagnostyka i nadzór są utrudnione przez niedoszacowanie liczby przypadków, gdyż tylko około 3% zakażeń jest zgłaszanych, a wiele pozostaje nierozpoznanych lub błędnie diagnozowanych.
Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom, choroba podlegająca zgłaszaniu, choroba rozsiana, choroba subkliniczna, ciężki przebieg choroby, Coccidioides immitis, Coccidioides posadasii, cukrzyca, gorączka, gorączka doliny, hospitalizacja, immunosupresja, kokcydioidomikoza, lek immunosupresyjny, obniżona odporność komórkowa, obszar endemiczny, okres poporodowy, pacjent bezobjawowy, pozaszpitalne zapalenie płuc, przeszczep komórek macierzystych, reaktywacja zakażenia, rozprzestrzenianie patogenu, ryzyko zawodowe, śmiertelność, test skórny, transmisja choroby, zachorowalność, zarodnik grzyba, zjadliwość patogenu - Leksykon chorób i schorzeń
Zespół płucno-sercowy wirusa hantawirusa – Epidemiologia
Zespół płucno-sercowy wirusa hantawirusa (HPS) to rzadka, ale ciężka choroba zakaźna układu oddechowego, wywoływana przez hantawirusy Nowego Świata, z wysoką śmiertelnością sięgającą 30-60%. W USA od 1993 do 2022 roku zgłoszono 834 potwierdzone przypadki HPS, głównie na zachód od rzeki Missisipi, z największą liczbą w Nowym Meksyku (129 przypadków, 52 zgony). Współczynnik zapadalności wynosi około 0,009/100 000 mieszkańców rocznie, a śmiertelność utrzymuje się na poziomie 35-36%. Diagnostyka opiera się na badaniach serologicznych, a klinicznie HPS manifestuje się ostrą gorączką (>38,3°C), objawami prodromalnymi oraz obustronnym obrzękiem śródmiąższowym lub ARDS. Leczenie jest wyłącznie wspomagające, z koniecznością intensywnej terapii i wentylacji mechanicznej. Epidemiologia wskazuje na sezonowość wiosenno-letnią, z transmisją głównie przez aerozole zawierające wydzieliny gryzoni, zwłaszcza Peromyscus maniculatus. Czynniki środowiskowe, takie jak opady deszczu i zmiany klimatyczne, wpływają na dynamikę populacji rezerwuarów i ryzyko zakażeń.
badanie serologiczne, choroba podlegająca zgłaszaniu, choroba zakaźna układu oddechowego, czynnik ryzyka, duszność, gorączka, gorączka krwotoczna z zespołem nerkowym, hantawirus, hipoksemia, intensywna terapia, małopłytkowość, mialgia, niedociśnienie, niekardiogenny obrzęk płuc, niewydolność oddechowa, obrzęk płuc, obrzęk śródmiąższowy, ognisko choroby, ostry zespół niewydolności oddechowej, test immunoblot, wentylacja mechaniczna, wskaźnik zapadalności, współczynnik śmiertelności, zespół płucno-sercowy hantawirusa