ciałka siateczkowate
Ciałka siateczkowate (łac. corpora reticularia), znane również jako ciałka Heinza, to małe, wewnątrzerytrocytarne agregaty zdenaturowanej hemoglobiny, które są widoczne po specjalnym wybarwieniu krwi (np. błękitem brylantowym krezylu). Powstają one w wyniku utleniania grup sulfhydrylowych (-SH) w cząsteczce hemoglobiny, co prowadzi do tworzenia wiązań dwusiarczkowych i precypitacji hemoglobiny.
Występowanie ciałek siateczkowatych jest charakterystyczne dla określonych stanów klinicznych, w tym niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD), niestabilnych hemoglobinopatiach, zatruciu substancjami utleniającymi oraz po podaniu niektórych leków (np. sulfonamidów, nitrofuranów). Ich obecność w krwinkach czerwonych jest wskaźnikiem uszkodzenia oksydacyjnego hemoglobiny i może poprzedzać hemolizę erytrocytów.
Diagnostycznie, wykrywanie ciałek siateczkowatych ma znaczenie w różnicowaniu przyczyn niedokrwistości hemolitycznej, szczególnie o podłożu wewnątrznaczyniowym. W badaniu morfologicznym krwi obwodowej ciałka te widoczne są jako okrągłe, wypukłe struktury o niebieskozielonym zabarwieniu, przylegające do błony komórkowej erytrocytów lub znajdujące się w ich cytoplazmie.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Trachoma – Etiologia i przyczyny
Trachoma jest zakaźną chorobą oczu wywołaną przez Chlamydia trachomatis, głównie serotypami A, B, Ba i C, które różnią się od serotypów odpowiedzialnych za zakażenia przenoszone drogą płciową (D-K) oraz ziarniniak weneryczny (L1-L3). Patogeneza opiera się na przewlekłej reakcji nadwrażliwości typu opóźnionego, wywołanej powtarzającą się obecnością antygenów bakterii, co prowadzi do zapalenia spojówek, bliznowacenia powiek i ostatecznie ślepoty. Transmisja odbywa się przez bezpośredni kontakt oko-oko, ręka-oko, fomity oraz muchy (Musca sorbens). Czynniki ryzyka obejmują m.in. wiek (4-6 lat), płeć (kobiety mają 4-krotnie wyższe ryzyko ślepoty), warunki higieniczne, zatłoczenie i dostęp do wody oraz sanitariatów. Choroba rozwija się w dwóch fazach: aktywnej infekcji i przewlekłego bliznowacenia, które wymaga ponad 150 epizodów zakażeń w ciągu życia, aby doszło do powikłań prowadzących do ślepoty.
bakteria wewnątrzkomórkowa, bliski kontakt, bliznowacenie powiek, bliznowacenie spojówki, chirurgia trichiasis, Chlamydia trachomatis, ciałka siateczkowate, fomit, nadwrażliwość typu opóźnionego, serotyp, strategia SAFE, szybki test diagnostyczny, test przeciwciał, trichiasis, zakażenie nawracające, zakażenie przenoszone drogą płciową, zakaźna ślepota, zapalenie rogówki, zapalenie rogówki i spojówki, zapalenie spojówek, ziarniniak weneryczny, zmętnienie rogówki