silny inhibitor CYP2C9

Silny inhibitor CYP2C9 to substancja, która znacząco hamuje aktywność enzymu cytochromu P450 2C9 (CYP2C9), jednego z najważniejszych enzymów wątrobowych odpowiedzialnych za metabolizm leków. CYP2C9 uczestniczy w biotransformacji około 15-20% wszystkich leków stosowanych klinicznie, w tym wielu powszechnie używanych jak warfaryna, fenytoina, losartan, większość niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz niektóre doustne leki przeciwcukrzycowe.

Do silnych inhibitorów CYP2C9 zalicza się m.in. flukonazol, amiodaron, mikonazol, worykonazol, fluwastatynę oraz niektóre sulfonamidy. Jednoczesne stosowanie tych substancji z lekami metabolizowanymi przez CYP2C9 może prowadzić do istotnego zwiększenia stężenia substancji czynnej w surowicy krwi, wydłużenia okresu półtrwania i nasilenia działania leku, co zwiększa ryzyko wystąpienia działań niepożądanych i toksycznych.

Szczególnie niebezpieczne jest łączenie silnych inhibitorów CYP2C9 z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym, takimi jak warfaryna, gdzie zahamowanie metabolizmu może prowadzić do niebezpiecznego wzrostu INR i zwiększonego ryzyka krwawień. W praktyce klinicznej, przy konieczności stosowania takiego połączenia, wskazane jest ścisłe monitorowanie stężenia leku w surowicy lub parametrów klinicznych oraz odpowiednia modyfikacja dawkowania.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Zilibra 50 mg

Lakozamid, substancja czynna leku Zilibra, charakteryzuje się stosunkowo niewielką liczbą istotnych klinicznie interakcji lekowych, co jest korzystne w terapii pacjentów z padaczką wymagających politerapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów przyjmujących leki wydłużające odstęp PR (np. karbamazepinę, lamotryginę, pregabalinę) oraz leki przeciwarytmiczne klasy I, ze względu na potencjalne ryzyko dodatkowego wydłużenia odstępu PR i zaburzeń przewodnictwa sercowego, co wymaga monitorowania EKG. Lakozamid nie indukuje ani nie hamuje istotnie enzymów CYP1A2, 2B6, 2C9, 2C19, 3A4 oraz innych wymienionych, a jego metabolizm obejmuje enzymy CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4. Nie wykazuje istotnego wpływu na farmakokinetykę midazolamu (Cmax wzrost o 30%, bez zmiany AUC), omeprazolu, karbamazepiny, kwasu walproinowego, digoksyny, metforminy oraz warfaryny. Jednoczesne stosowanie induktorów enzymatycznych (karbamazepina, fenytoina, fenobarbital) może zmniejszać ekspozycję na lakozamid o około 25%, co może wymagać dostosowania dawki.
badanie in vitro, doustny środek antykoncepcyjny, ekspozycja systemowa, enzym CYP1A2, enzym CYP2C19, enzym CYP2C9, enzym CYP3A4, etynyloestradiol, farmakodynamika warfaryny, farmakokinetyka digoksyny, farmakokinetyka omeprazolu, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, inhibitor CYP2C19, interakcja farmakodynamiczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas walproinowy, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwpadaczkowy, lewonorgestrel, maksymalne stężenie, metabolit O-desmetylowy, metformina, monitorowanie EKG, odstęp PR, ośrodkowy układ nerwowy, padaczka, pole pod krzywą stężenia, politerapia, pregabalina, rytonawir, silny inhibitor CYP2C9, warfaryna, wiązanie z białkami osocza
Leksykon leków
Interakcje leku – Lacosamide Zentiva 200 mg

Lakozamid, lek przeciwpadaczkowy, wymaga ostrożności u pacjentów stosujących produkty wydłużające odstęp PR, w tym inne leki blokujące kanały sodowe oraz leki przeciwarytmiczne, ze względu na potencjalne ryzyko wydłużenia odstępu PR. Badania kliniczne nie wykazały istotnego wpływu karbamazepiny czy lamotryginy na odstęp PR podczas jednoczesnego stosowania z lakozamidem. Farmakokinetycznie, lakozamid nie indukuje ani nie hamuje istotnie enzymów CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4 oraz innych, a jego metabolizm obejmuje enzymy CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4. Nie stwierdzono klinicznie istotnych interakcji z midazolamem (Cmax wzrost o 30%), omeprazolem, karbamazepiną, kwasem walproinowym, digoksyną, metforminą, warfaryną oraz doustnymi środkami antykoncepcyjnymi. Jednakże silne inhibitory CYP2C9 (np. flukonazol) i CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol) mogą zwiększać ekspozycję na lakozamid, a silne induktory enzymów (ryfampicyna, dziurawiec zwyczajny) mogą ją zmniejszać, co wymaga ostrożności klinicznej.
AUC midazolamu, badanie in vitro, badanie in vivo, białko osocza, CYP1A1, CYP2A6, CYP2B6, CYP2C19, CYP2C8, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, doustny środek antykoncepcyjny, działanie depresyjne na OUN, dziurawiec zwyczajny, enzym CYP1A2, etynyloestradiol, farmakokinetyka digoksyny, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, glikoproteina p, induktor enzymu, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas walproinowy, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwdrgawkowy blokujący kanały sodowe, lek przeciwpadaczkowy, lewonorgestrel, metabolit O-desmetylowy, metformina, ryfampicyna, rytonawir, sedacja, silny inhibitor CYP2C9, warfaryna, zaburzenie koordynacji, zaburzenie poznawcze, zaburzenie psychomotoryczne
Leksykon leków
Interakcje leku – Trelema 200 mg

Lakozamid, substancja czynna leku Trelema, wymaga ostrożności u pacjentów stosujących leki wydłużające odstęp PR, w tym przeciwpadaczkowe blokujące kanały sodowe oraz leki przeciwarytmiczne, ze względu na potencjalne dodatkowe wydłużenie odstępu PR. Badania kliniczne nie wykazały jednak istotnego wydłużenia odstępu PR u pacjentów jednocześnie leczonych karbamazepiną lub lamotryginą. Lakozamid charakteryzuje się niskim potencjałem do interakcji międzylekowych, nie indukuje ani nie hamuje istotnie klinicznie enzymów CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4 oraz nie jest transportowany przez glikoproteinę P w jelicie. Silne inhibitory CYP2C9 (np. flukonazol) i CYP3A4 (np. itrakonazol, ketokonazol) mogą zwiększać ekspozycję na lakozamid, natomiast silne induktory enzymów (np. ryfampicyna, ziele dziurawca) mogą ją zmniejszać, co wymaga zachowania ostrożności i ewentualnego dostosowania dawki. Współistniejące stosowanie induktorów enzymów przeciwpadaczkowych (karbamazepina, fenytoina, fenobarbital) zmniejsza ekspozycję na lakozamid o 25% u dorosłych i 17% u dzieci.
badanie in vitro, badanie in vivo, białko osocza, Cmax, digoksyna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie farmakodynamiczne, dziurawiec zwyczajny, efekt sedatywny, ekspozycja układowa, enzym CYP, etynyloestradiol, farmakodynamika warfaryny, farmakokinetyka, flukonazol, glikoproteina p, hamowanie CYP, inhibitor CYP2C19, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja międzylekowa, itrakonazol, kwas walproinowy, lek przeciwarytmiczny, lek wydłużający odstęp PR, metabolit O-desmetylowy, metformina, monitorowanie EKG, napad padaczkowy, ośrodkowy układ nerwowy, pole pod krzywą stężenia, ryfampicyna, silny induktor enzymu, silny inhibitor CYP2C9, silny inhibitor CYP3A4, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie poznawcze
Leksykon leków
Interakcje leku – Epilantin 100 mg

Lakozamid, substancja czynna leku Epilantin, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów stosujących leki wydłużające odstęp PR, w tym przeciwpadaczkowe blokujące kanały sodowe oraz leki przeciwarytmiczne, ze względu na potencjalne ryzyko dalszego wydłużenia odstępu PR. Analizy kliniczne nie wykazały jednak istotnego wydłużenia odstępu PR u pacjentów jednocześnie leczonych karbamazepiną lub lamotryginą. Lakozamid charakteryzuje się niewielką liczbą interakcji farmakokinetycznych; nie indukuje ani nie hamuje istotnie enzymów CYP1A2, CYP2B6, CYP2C9, CYP2C19, CYP3A4 oraz nie jest transportowany przez glikoproteinę P w jelicie. Metabolizm obejmuje enzymy CYP2C9, CYP2C19 i CYP3A4, jednak w warunkach in vivo nie obserwuje się klinicznie istotnej indukcji lub hamowania tych enzymów. W badaniach klinicznych lakozamid nie wpływał na AUC midazolamu (substrat CYP3A4), omeprazolu (substrat CYP2C19 i CYP3A4), ani na ekspozycję na warfarynę, digoksynę, metforminę czy doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol, lewonorgestrel). Lakozamid wykazuje niskie wiązanie z białkami osocza (<15%), co zmniejsza ryzyko interakcji wynikających z wypierania z miejsc wiązania białkowego.
AUC midazolamu, badania in vitro, badania in vivo, badanie in vitro, badanie in vivo, blokery kanałów sodowych, Cmax midazolamu, doustne środki antykoncepcyjne, doustny środek antykoncepcyjny, działania niepożądane OUN, EKG, ekspozycja układowa, elektrokardiogram, enzym CYP1A1, enzym CYP1A2, enzym CYP2A6, enzym CYP2B6, enzym CYP2C19, enzym CYP2C8, enzym CYP2C9, enzym CYP2D6, enzym CYP2E1, enzym CYP3A4, epilantin, etynyloestradiol, farmakodynamika, farmakokinetyka digoksyny, farmakokinetyka omeprazolu, fenobarbital, fenytoina, flukonazol, glikoproteina p, inhibitor CYP2C19, itrakonazol, kanał sodowy, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kwas walproinowy, lakozamid, lamotrygina, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwpadaczkowy, leki indukujące enzymy, leki przeciwarytmiczne, leki przeciwpadaczkowe, lewonorgestrel, metabolit O-desmetylowy, metformina, monitorowanie EKG, odstęp PR, próg drgawkowy, progesteron, rytonawir, silny inhibitor CYP2C9, stężenie progesteronu, układ sercowo-naczyniowy, warfaryna, wiązanie z białkami osocza, wydłużenie odstępu PR

silny inhibitor CYP2C9

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Zilibra 50 mg

Interakcje leku – Lacosamide Zentiva 200 mg

Interakcje leku – Trelema 200 mg

Interakcje leku – Epilantin 100 mg