wspomaganie oddechowo-krążeniowe

Wspomaganie oddechowo-krążeniowe obejmuje zbiór technik i metod terapeutycznych stosowanych u pacjentów z niewydolnością układu oddechowego i/lub krążenia, gdy funkcje życiowe są zagrożone. Jest to kluczowa interwencja w intensywnej terapii, ratująca życie pacjentów w stanie krytycznym.

W zakres wspomagania oddechowego wchodzą metody nieinwazyjne (tlenoterapia, CPAP, NIV) oraz inwazyjne (intubacja dotchawicza, wentylacja mechaniczna, ECMO). Wspomaganie krążenia obejmuje farmakoterapię (leki inotropowe, wazopresory), kontrapulsację wewnątrzaortalną (IABP), urządzenia wspomagające pracę komór (VAD) oraz pozaustrojowe techniki wspomagania krążenia.

Kluczowym elementem wspomagania oddechowo-krążeniowego jest indywidualizacja terapii w zależności od przyczyny niewydolności, stanu klinicznego pacjenta oraz dostępnych zasobów. Właściwa implementacja wymaga ścisłej współpracy interdyscyplinarnego zespołu medycznego oraz ciągłego monitorowania parametrów życiowych pacjenta.

Nowoczesne podejście do wspomagania oddechowo-krążeniowego zakłada wdrożenie strategii protekcyjnych, minimalizujących jatrogenne uszkodzenia płuc i serca, przy jednoczesnym zapewnieniu adekwatnej perfuzji tkankowej i wymiany gazowej. Szczególne znaczenie ma również odpowiedni timing wdrożenia zaawansowanych technik wspomagania oraz protokoły odłączania od wspomagania.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl