amiloryd chlorowodorek
Amiloryd chlorowodorek to diuretyk oszczędzający potas, należący do grupy blokerów kanałów sodowych w nabłonku nerek. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu reabsorpcji sodu w kanaliku dystalnym nefronu, co prowadzi do zwiększonego wydalania sodu i wody z organizmu przy jednoczesnym zmniejszeniu wydalania potasu.
W praktyce klinicznej amiloryd chlorowodorek stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego, obrzęków związanych z niewydolnością serca oraz w przypadkach hipokalemii wywołanej stosowaniem innych diuretyków. Szczególnie cenny jest w terapii pacjentów, u których istnieje ryzyko hipokaliemii, gdyż w przeciwieństwie do diuretyków tiazydowych i pętlowych nie powoduje utraty potasu.
Amiloryd chlorowodorek często występuje w preparatach złożonych z hydrochlorotiazydem, co pozwala na wykorzystanie synergistycznego działania obu substancji przy jednoczesnym zminimalizowaniu ryzyka zaburzeń elektrolitowych. Należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu suplementów potasu lub inhibitorów konwertazy angiotensyny ze względu na ryzyko hiperkaliemii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tialorid 5 mg + 50 mg
Dostępne dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania leku Tialorid, zawierającego 5 mg amilorydu chlorowodorku oraz 50 mg hydrochlorotiazydu, obejmują badania toksyczności ostrej, karcynogenności, mutagenności oraz wpływu na reprodukcję. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla hydrochlorotiazydu wynosiła 2750 mg/kg masy ciała u szczurów (doustnie), natomiast dla amilorydu 56 mg/kg u myszy i 36-86 mg/kg u szczurów. Długoterminowe badania na zwierzętach nie wykazały działania karcynogennego dla obu substancji, przy dawkach odpowiednio do 600 mg/kg/dobę (myszy) i 100 mg/kg/dobę (szczury) dla hydrochlorotiazydu oraz 20-25-krotnie wyższych niż maksymalna dawka u ludzi dla amilorydu przez okres do 104 tygodni. Hydrochlorotiazyd wykazał mieszane wyniki w testach mutagenności: negatywne w testach Amesa i in vivo, ale pozytywne w testach aberracji chromosomalnej i zmiany siostrzanej chromatydy in vitro. Amiloryd nie wykazywał działania mutagennego w testach na Salmonella typhimurium.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tialorid 5 mg + 50 mg
Tialorid to preparat zawierający 5 mg amilorydu chlorowodorku oraz 50 mg hydrochlorotiazydu, łączący działanie diuretyku tiazydowego z oszczędzającym potas, co umożliwia skuteczne leczenie nadciśnienia tętniczego o nasileniu lekkim do umiarkowanego, zastoinowej niewydolności krążenia oraz marskości wątroby z wodobrzuszem i obrzękami. Lek jest stosowany zarówno w monoterapii, jak i w terapii skojarzonej z innymi lekami hipotensyjnymi (inhibitory ACE, β-blokery, antagoniści wapnia, antagoniści receptora angiotensyny II). Dawkowanie standardowe to 1 tabletka dziennie, zawierająca 5 mg amilorydu i 50 mg hydrochlorotiazydu, co pozwala na efektywne zmniejszenie objętości płynów ustrojowych i obciążenia serca, przy jednoczesnym minimalizowaniu ryzyka hipokaliemii.
amiloryd chlorowodorek, antagonista receptora angiotensyny II, antagonista wapnia, beta-bloker, diuretyk oszczędzający potas, diuretyk tiazydowy, działanie moczopędne i hipotensyjne, encefalopatia wątrobowa, glikozyd nasercowy, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, inhibitor ACE, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, lek hipotensyjny, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, obrzęk obwodowy, wodobrzusze, zaburzenie elektrolitowe, zastoinowa niewydolność krążenia, zastój w krążeniu płucnym - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tialorid mite 2,5 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Tialorid mite to preparat doustny w formie tabletek zawierających 2,5 mg amilorydu chlorowodorku oraz 25 mg hydrochlorotiazydu w każdej tabletce. Amiloryd działa jako diuretyk oszczędzający potas, natomiast hydrochlorotiazyd jest diuretykiem tiazydowym, co pozwala na synergistyczne działanie w terapii zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej. Tabletki mają charakterystyczny żółtawo-seledynowy kolor, co ułatwia ich identyfikację. Substancje pomocnicze obejmują laktozę jednowodną (200-209 mg na tabletkę), co jest istotne w kontekście nietolerancji laktozy u pacjentów. Produkt jest pakowany w pojemnik HDPE z amortyzowanym wieczkiem LDPE i przechowywany w temperaturze do 25°C, z okresem ważności wynoszącym 3 lata.
amiloryd chlorowodorek, dawkowanie, diuretyk oszczędzający potas, diuretyk tiazydowy, hydrochlorotiazyd, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, pierścień gwarancyjny, pojemnik polietylenowy, powidon, środek rozsadzający, substancja pomocnicza, substancja pomocnicza o znanym działaniu, Tialorid mite - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tialorid mite 2,5 mg + 25 mg
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania Tialorid mite obejmują dwie substancje czynne: amiloryd chlorowodorek oraz hydrochlorotiazyd. W badaniach toksyczności ostrej LD50 dla hydrochlorotiazydu wynosi 2750 mg/kg mc. u szczurów (doustnie), natomiast dla amilorydu 56 mg/kg mc. u myszy i 36-86 mg/kg mc. u szczurów, co wskazuje na wyższą toksyczność amilorydu. Długoterminowe badania karcynogenności nie wykazały działania karcynogennego dla obu substancji przy dawkach wielokrotnie przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi (600 mg/kg mc./dobę u myszy i 100 mg/kg mc./dobę u szczurów dla hydrochlorotiazydu oraz 20-25-krotne dawki maksymalne dla amilorydu). W testach mutagenności hydrochlorotiazyd wykazał pozytywne wyniki jedynie w wybranych testach in vitro (m.in. test na jajniku chomika chińskiego, zmiany siostrzanej chromatydy) przy dawkach 43-1300 μg/ml, natomiast amiloryd nie wykazywał działania mutagennego w testach na szczepach Salmonella typhimurium.
aberracja chromosomalna, amiloryd chlorowodorek, badanie karcynogenności, chłoniak mysi, dane toksykologiczne, działanie karcynogenne, działanie mutagenne, hydrochlorotiazyd, jajnik chomika chińskiego, LD50, potencjał mutagenny, rozwój płodu, Salmonella typhimurium, szpik kostny, test Amesa, test in vitro, test in vivo, Tialorid mite, toksyczność ostra, wpływ na reprodukcję, zmiana siostrzanej chromatydy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tialorid mite 2,5 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Tialorid mite zawiera 2,5 mg amilorydu chlorowodorku oraz 25 mg hydrochlorotiazydu w jednej tabletce i jest stosowany doustnie w terapii nadciśnienia tętniczego, zastoinowej niewydolności krążenia oraz obrzęków związanych z marskością wątroby. Dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania do ciężkości choroby oraz odpowiedzi klinicznej pacjenta. W nadciśnieniu początkowa dawka to 1 tabletka raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 2 tabletek dziennie podawanych jednorazowo lub w dwóch dawkach podzielonych. W zastoinowej niewydolności krążenia dawka początkowa również wynosi 1 tabletkę na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania do maksymalnie 4 tabletek na dobę. W przypadku marskości wątroby leczenie rozpoczyna się od małych dawek (1 tabletka), które stopniowo się zwiększa, nie przekraczając 4 tabletek na dobę, a po ustąpieniu obrzęków zaleca się redukcję do dawki podtrzymującej.
amiloryd chlorowodorek, czynność nerek, dawka maksymalna, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawka podzielona, efekt diuretyczny, funkcja nerek, hydrochlorotiazyd, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, obrzęk, odpowiedź kliniczna, pacjent geriatryczny, pacjent pediatryczny, Tialorid mite, zastoinowa niewydolność krążenia - Leksykon substancji czynnych
Amiloryd – Przedawkowanie
Amiloryd, obecny w preparatach Tialorid (5 mg amilorydu chlorowodorku + 50 mg hydrochlorotiazydu) oraz Tialorid mite (2,5 mg amilorydu chlorowodorku + 25 mg hydrochlorotiazydu), nie posiada swoistej odtrutki ani potwierdzonej skuteczności dializy w przypadku przedawkowania. Przedawkowanie prowadzi do poważnych zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej, w tym hipokaliemii, hiponatremii i alkalozy, a także objawów sercowo-naczyniowych (tachykardia, niedociśnienie, wstrząs), neurologicznych (osłabienie, splątanie, utrata świadomości), mięśniowych (kurcze łydek) oraz żołądkowo-jelitowych (nudności, wymioty, pragnienie). Zaburzenia funkcji nerek mogą manifestować się jako poliuria, oliguria lub anuria, a u pacjentów z niewydolnością nerek obserwuje się wzrost stężenia azotu mocznikowego w surowicy.
alkaloza, amiloryd chlorowodorek, anuria, azot mocznikowy, ciśnienie tętnicze krwi, dializa, diureza, glukoza z insuliną, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, hydrochlorotiazyd, kreatynina, kurcz mięśni łydek, niedociśnienie, niewydolność nerek, oliguria, parametr nerkowy, parestezja, poliuria, sód wodorowęglan, stan splątania, swoista odtrutka, tachykardia, toksyczność substancji czynnych, utrata świadomości, węgiel aktywny, wstrząs, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki wodno-elektrolitowej - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Tialorid mite 2,5 mg + 25 mg
Produkt leczniczy Tialorid mite, zawierający 2,5 mg amilorydu chlorowodorku oraz 25 mg hydrochlorotiazydu, może indukować działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego, które istotnie wpływają na zdolności psychomotoryczne pacjenta. Do najważniejszych objawów należą osłabienie, znużenie, zawroty głowy oraz osłupienie, które mogą wydłużać czas reakcji, obniżać koncentrację i koordynację wzrokowo-ruchową, co przekłada się na zwiększone ryzyko podczas prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Występowanie tych objawów wymaga od lekarza szczegółowego poinformowania pacjenta o potencjalnym zagrożeniu oraz zalecenia wstrzymania się od prowadzenia pojazdów do ustąpienia symptomów. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych oraz u pacjentów z chorobami współistniejącymi, gdzie farmakokinetyka leku i wrażliwość na działania niepożądane mogą być zmienione.
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Tialorid 5 mg + 50 mg
Przedawkowanie Tialoriodu, zawierającego 5 mg amilorydu chlorowodorku oraz 50 mg hydrochlorotiazydu na tabletkę, prowadzi do poważnych zaburzeń homeostazy wodno-elektrolitowej, manifestujących się szerokim spektrum objawów klinicznych. Do najważniejszych należą tachykardia, niedociśnienie tętnicze, wstrząs, stany splątania, parestezje, kurcze mięśniowe, nudności, wymioty, poliuria, oliguria, anuria oraz zaburzenia biochemiczne takie jak hipokaliemia, hiponatremia, alkaloza i wzrost stężenia azotu mocznikowego, szczególnie niebezpieczne u pacjentów z niewydolnością nerek. Brak swoistej odtrutki oraz nieskuteczność dializy wymuszają leczenie objawowe i podtrzymujące funkcje życiowe.
alkaloza, amiloryd chlorowodorek, anuria, azot mocznikowy, ciśnienie tętnicze, dializa, funkcja nerek, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, homeostaza wodno-elektrolitowa, hydrochlorotiazyd, insulina krótkodziałająca, kurcze mięśni, niedociśnienie, niewydolność nerek, nudności, oliguria, parametry biochemiczne krwi, parestezja, poliuria, równowaga wodno-elektrolitowa, stan splątania, swoista odtrutka, tachykardia, utrata świadomości, węgiel aktywny, wodorowęglan sodu, wstrząs, wymioty, zawroty głowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tialorid 5 mg + 50 mg
Leczenie produktem Tialorid, zawierającym 5 mg amilorydu chlorowodorku oraz 50 mg hydrochlorotiazydu w jednej tabletce, wymaga indywidualnego doboru dawki w zależności od wskazania klinicznego oraz odpowiedzi pacjenta. W terapii nadciśnienia tętniczego zaleca się rozpoczęcie od dawki 2,5 mg amilorydu i 25 mg hydrochlorotiazydu (Tialorid mite) raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 5 mg + 50 mg. W zastoinowej niewydolności krążenia dawka początkowa jest analogiczna, jednak maksymalna dobowa dawka może wynosić do 10 mg amilorydu i 100 mg hydrochlorotiazydu (2 tabletki Tialorid). W marskości wątroby z obrzękami terapia rozpoczyna się od małych dawek, które stopniowo zwiększa się do maksymalnie 2 tabletek na dobę, z późniejszą redukcją dawki po ustąpieniu obrzęków. Produkt nie jest wskazany u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia, a u pacjentów w podeszłym wieku dawkowanie powinno być ostrożnie dostosowane z uwzględnieniem funkcji nerek i odpowiedzi klinicznej.
amiloryd chlorowodorek, dawka podtrzymująca, działanie moczopędne, działanie niepożądane, efekt diuretyczny, efekt terapeutyczny, funkcja nerek, hydrochlorotiazyd, kontrola ciśnienia tętniczego, lek moczopędny, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, niewydolność krążenia, nocna diureza, odpowiedź na leczenie, stężenie substancji czynnych, Tialorid mite, zastoinowa niewydolność krążenia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tialorid 5 mg + 50 mg
Lek Tialorid, zawierający amiloryd chlorowodorek (5 mg) i hydrochlorotiazyd (50 mg), wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które mogą wynikać zarówno z działania moczopędnego, jak i składnika tiazydowego oraz współistniejących chorób pacjenta. Do najpoważniejszych działań należą zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, agranulocytoza, małopłytkowość, niedokrwistość aplastyczna i hemolityczna, które zwiększają ryzyko infekcji, zaburzeń krzepnięcia i niedotlenienia tkanek. Ponadto, mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne, hiperkaliemia, zaburzenia elektrolitowe, odwodnienie, dna moczanowa oraz hiperglikemia. Objawy neurologiczne obejmują bezsenność, nerwowość, zaburzenia pamięci, depresję, senność, zawroty głowy, parestezje i niepokój ruchowy. Zgłaszano także przemijające zaburzenia widzenia i nagromadzenie płynu między naczyniówką a twardówką, co wymaga konsultacji okulistycznej.
agranulocytoza, amiloryd chlorowodorek, bezsenność, choroba niedokrwienna serca, dna moczanowa, działanie moczopędne, glikozydy naparstnicy, hiperglikemia, hiperkaliemia, hydrochlorotiazyd, leukopenia, małopłytkowość, nadwrażliwość na światło, nieczerniakowy nowotwór złośliwy skóry, niedociśnienie, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, parestezja, rak kolczystokomórkowy skóry, rak podstawnokomórkowy, reakcja anafilaktyczna, tachykardia, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia krzepnięcia, zaburzenia rytmu serca, zapalenie jamy ustnej, zapalenie trzustki, zespół ostrej niewydolności oddechowej - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tialorid 5 mg + 50 mg
Produkt leczniczy Tialorid to preparat złożony w postaci tabletek zawierających 5 mg amilorydu chlorowodorku oraz 50 mg hydrochlorotiazydu, stosowany jako lek moczopędny. Tabletki mają charakterystyczny, okrągły kształt, żółtawo-seledynowy kolor i są przeznaczone do podania doustnego. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę jednowodną (100 mg na tabletkę), skrobię ziemniaczaną, powidon, talk oraz stearynian magnezu, co jest istotne w kontekście pacjentów z nietolerancją laktozy lub zaburzeniami wchłaniania cukrów. Opakowanie zawiera 50 tabletek, zabezpieczonych w pojemniku HDPE z wieczkiem LDPE, co zapewnia odpowiednią ochronę i stabilność produktu.
amiloryd chlorowodorek, hydrochlorotiazyd, laktoza jednowodna, lek moczopędny, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, nietolerancja laktozy, niezgodność farmaceutyczna, polietylen wysokiej gęstości, powidon, skrobia ziemniaczana, środek wypełniający, stearynian magnezu, substancja poślizgowa, substancja smarująca, Tialorid, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon substancji czynnych
Amiloryd – Dawkowanie i sposób podawania
Amiloryd, stosowany głównie w preparatach złożonych z hydrochlorotiazydem (Tialorid, Tialorid mite), wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od wskazania klinicznego i odpowiedzi pacjenta. W leczeniu nadciśnienia tętniczego terapia rozpoczyna się od 1 tabletki Tialorid mite zawierającej 2,5 mg amilorydu chlorowodorku i 25 mg hydrochlorotiazydu raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 2 tabletek na dobę. W zastoinowej niewydolności krążenia dawka początkowa to również 1 tabletka Tialorid mite, z maksymalną dawką do 4 tabletek na dobę (łącznie 10 mg amilorydu i 100 mg hydrochlorotiazydu). W przypadku marskości wątroby zaleca się ostrożne dawkowanie, rozpoczynając od małych dawek i nie przekraczając 2 tabletek Tialorid (10 mg amilorydu i 100 mg hydrochlorotiazydu) lub 4 tabletek Tialorid mite na dobę, z koniecznością zmniejszenia dawki po ustąpieniu obrzęków.
amiloryd, amiloryd chlorowodorek, dawka podtrzymująca, dawka podzielona, diuretyk oszczędzający potas, efekt moczopędny, gospodarka elektrolitowa, hydrochlorotiazyd, marskość wątroby, nadciśnienie tętnicze, obrzęki, preparat złożony, wywiad medyczny, zaburzenia czynności nerek, zastoinowa niewydolność krążenia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Tialorid mite 2,5 mg + 25 mg
Lek Tialorid mite, zawierający 2,5 mg amilorydu chlorowodorku i 25 mg hydrochlorotiazydu, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancje czynne lub inne składniki preparatu, w tym laktozę jednowodną. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest hiperkaliemia (stężenie potasu > 5,5 mmol/l) oraz hiperkalcemia, które mogą być wynikiem różnych schorzeń, takich jak pierwotna nadczynność przytarczyc czy sarkoidoza. Leku nie należy stosować u osób z ciężką niewydolnością wątroby, stanem przedśpiączkowym w przebiegu marskości wątroby, ciężką niewydolnością nerek, bezmoczem, nefropatią cukrzycową, a także przy podwyższonym stężeniu mocznika (> 10 mmol/l) lub kreatyniny (> 130 µmol/l), jeśli nie jest możliwe częste monitorowanie parametrów biochemicznych. Ponadto, przeciwwskazaniem jest cukrzyca oraz choroba Addisona ze względu na ryzyko zaburzeń elektrolitowych i pogorszenia kontroli glikemii.
amiloryd chlorowodorek, bezmocz, choroba Addisona, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, encefalopatia wątrobowa, eplerenon, hiperkalcemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hydrochlorotiazyd, leki oszczędzające potas, marskość wątroby, nadwrażliwość na substancje czynne, nefropatia cukrzycowa, neurotoksyczność, pierwotna nadczynność przytarczyc, pierwotna niedoczynność kory nadnerczy, sarkoidoza, spironolakton, stan przedśpiączkowy, stężenie kreatyniny, stężenie mocznika, sulfonamidy, triamteren, umiarkowana niewydolność nerek, zaburzenia elektrolitowe