nowotwór płaskonabłonkowy

Nowotwór płaskonabłonkowy (carcinoma planoepitheliale) to jeden z najczęstszych typów nowotworów złośliwych wywodzących się z nabłonka wielowarstwowego płaskiego. Charakteryzuje się różnicowaniem komórek nowotworowych w kierunku keratynocytów, co może prowadzić do rogowacenia i tworzenia tzw. perełek rakowych.

Nowotwory płaskonabłonkowe najczęściej występują w lokalizacjach pokrytych nabłonkiem wielowarstwowym płaskim, takich jak skóra, jama ustna, przełyk, krtań, szyjka macicy oraz w miejscach przejścia nabłonka wielowarstwowego w jednowarstwowy (np. w okolicy odbytu czy szyjki macicy). Czynniki ryzyka obejmują ekspozycję na promieniowanie UV, palenie tytoniu, spożywanie alkoholu, przewlekłe stany zapalne oraz zakażenia HPV.

W diagnostyce kluczowe znaczenie ma badanie histopatologiczne, które pozwala określić stopień zróżnicowania nowotworu (G1-G3), głębokość naciekania oraz obecność inwazji naczyniowej. Leczenie zależy od lokalizacji, stopnia zaawansowania i zróżnicowania guza, a obejmuje najczęściej chirurgiczne wycięcie zmiany, radioterapię oraz chemioterapię w przypadkach zaawansowanych.

Rokowanie w nowotworach płaskonabłonkowych jest zróżnicowane i zależy od lokalizacji, stopnia zaawansowania w momencie rozpoznania oraz obecności przerzutów. Wczesne wykrycie znacząco zwiększa szanse na całkowite wyleczenie, szczególnie w przypadku zmian skórnych i zmian przedinwazyjnych w innych lokalizacjach.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl