Branhamella catarrhalis

Branhamella catarrhalis (obecnie klasyfikowana jako Moraxella catarrhalis) to Gram-ujemny, tlenowy diplokok, będący częścią normalnej flory górnych dróg oddechowych u ludzi. Bakteria ta przez długi czas była uważana za niepatogenną, jednak obecnie uznaje się ją za istotny czynnik chorobotwórczy.

M. catarrhalis jest trzecim najczęstszym patogenem wywołującym ostre zapalenie ucha środkowego u dzieci, po Streptococcus pneumoniae i Haemophilus influenzae. Stanowi również ważną przyczynę zaostrzeń przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) u dorosłych oraz zapaleń zatok przynosowych zarówno u dzieci, jak i dorosłych.

Charakterystyczną cechą kliniczną tej bakterii jest zdolność do produkcji beta-laktamaz, co skutkuje opornością na penicyliny naturalne i aminopenicyliny. Wrażliwa pozostaje na amoksycylinę z kwasem klawulanowym, cefalosporyny II i III generacji, makrolidy, tetracykliny oraz fluorochinolony. Diagnostyka opiera się na hodowli mikrobiologicznej z materiału pobranego z dróg oddechowych.

Leczenie zakażeń wywołanych przez M. catarrhalis wymaga uwzględnienia jej profilu oporności i powinno być dostosowane do obrazu klinicznego oraz lokalnych wzorców antybiotykooporności. W terapii empirycznej najczęściej stosuje się amoksycylinę z kwasem klawulanowym lub cefalosporyny.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Moraxella catarrhalis – Właściwości farmakokinetyczne

Moraxella catarrhalis, będąca jednym z 21 inaktywowanych szczepów bakterii zawartych w liofilizowanym lizacie bakteryjnym OM-85 (3,5 mg), stanowi aktywny składnik preparatu Broncho-Vaxom dla dzieci. Produkt ten zawiera również inne patogeny układu oddechowego, takie jak Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae czy Staphylococcus aureus. Ze względu na złożoność preparatu oraz brak specyficznych metod analitycznych, nie przeprowadzono klasycznych badań farmakokinetycznych dla Moraxella catarrhalis ani pozostałych składników, co uniemożliwia określenie parametrów takich jak biodostępność, objętość dystrybucji, klirens czy okres półtrwania.
badanie farmakokinetyczne, Branhamella catarrhalis, ekstrakt bakteryjny, Haemophilus influenzae, hepatotoksyczność, inaktywowany szczep bakterii, Klebsiella pneumoniae, liofilizat bakteryjny OM-85, liofilizowany lizat bakteryjny, lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, nefrotoksyczność, patogen układu oddechowego, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon substancji czynnych
Moraxella catarrhalis – Dawkowanie i sposób podawania

Moraxella catarrhalis, będąca jednym z kluczowych patogenów dróg oddechowych, jest składnikiem liofilizatu OM-85, stanowiącego substancję czynną preparatu Broncho-Vaxom dla dzieci. Preparat zawiera 3,5 mg liofilizatu bakteryjnego, w którym Moraxella catarrhalis współwystępuje z innymi bakteriami takimi jak Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae, Staphylococcus aureus oraz Streptococcus pyogenes i sanguinis. Broncho-Vaxom jest wskazany dla pacjentów pediatrycznych w wieku od 6 miesięcy do 12 lat, z dawkowaniem jednej saszetki (3,5 mg) na dobę, podawanej na czczo. Standardowy cykl profilaktyczny obejmuje podawanie preparatu przez 10 kolejnych dni w miesiącu, przez 3 miesiące, z możliwością powtórzenia w przypadku nawracających infekcji dróg oddechowych. W fazie ostrej zakażenia preparat może być stosowany równocześnie z innymi terapiami przeciwbakteryjnymi, co umożliwia synergistyczne działanie immunomodulujące i antybakteryjne.
Branhamella catarrhalis, Broncho-Vaxom, działanie przeciwbakteryjne, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, liofilizat bakteryjny, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, nawracające zakażenie dróg oddechowych, Neisseria catarrhalis, ostra faza zakażenia, patogen dróg oddechowych, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, terapia immunomodulująca, zakażenie dróg oddechowych
Leksykon substancji czynnych
Streptococcus sanguinis – Właściwości farmakokinetyczne

Streptococcus sanguinis, dawniej klasyfikowany jako Streptococcus viridans, jest jednym z siedmiu gatunków bakterii wchodzących w skład liofilizatu OM-85, aktywnego składnika leku Broncho-Vaxom dla dzieci. Preparat zawiera 20 mg liofilizatu OM-85 na saszetkę, z czego 3,5 mg stanowią liofilizowane lizaty bakterii, w tym Streptococcus sanguinis oraz inne patogeny dróg oddechowych, takie jak Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes i Moraxella catarrhalis. Ze względu na wieloskładnikowy charakter preparatu, standardowe badania farmakokinetyczne nie są możliwe, a brak metod analitycznych uniemożliwia ocenę biodostępności i dystrybucji poszczególnych komponentów lizatu bakteryjnego w organizmie. Dane kliniczne dotyczące stosowania Broncho-Vaxom u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby są ograniczone, jednak przedkliniczne badania toksyczności nie wykazały nefro- ani hepatotoksyczności u zwierząt doświadczalnych (szczury, psy). W populacji osób starszych nie zaobserwowano specyficznych zagrożeń bezpieczeństwa, co sugeruje brak istotnych zmian farmakokinetycznych lizatu bakteryjnego zawierającego Streptococcus sanguinis w tej grupie wiekowej. W związku z powyższym stosowanie Broncho-Vaxom u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby oraz u osób w podeszłym wieku nie budzi zastrzeżeń pod kątem bezpieczeństwa.
badanie farmakokinetyczne, badanie kliniczne, badanie toksyczności, biodostępność i dystrybucja, Branhamella catarrhalis, Broncho-Vaxom, Haemophilus influenzae, hepatotoksyczność, Klebsiella pneumoniae, liofilizat OM-85, lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, nefrotoksyczność, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, Streptococcus viridans, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie dróg oddechowych
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cefazolin Sandoz 1 g

Cefazolina, będąca cefalosporyną pierwszej generacji (kod ATC: J01DB04), jest antybiotykiem beta-laktamowym stosowanym pozajelitowo, działającym bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii. Zgodnie z wytycznymi NCCLS, wartości MIC dla cefazoliny wynoszą: wrażliwe (S) ≤ 8 mg/l oraz oporne (R) > 32 mg/l, co stanowi podstawę do oceny skuteczności terapeutycznej. Wrażliwość i oporność drobnoustrojów na cefazolinę wykazują znaczne zróżnicowanie regionalne i czasowe, co podkreśla konieczność uwzględniania lokalnych danych epidemiologicznych przy planowaniu leczenia, zwłaszcza w ciężkich zakażeniach. Cefazolina jest skuteczna wobec wielu bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych tlenowych oraz niektórych beztlenowych, jednak nie działa na patogeny takie jak Chlamydia, Mycobacterium, Mycoplasma i Rickettsia.
Wśród bakterii Gram-dodatnich tlenowych cefazolina wykazuje aktywność wobec metycylino-wrażliwych Staphylococcus (oporność 7-70%) oraz Streptococcus, z uwzględnieniem, że około 30-50% gronkowców szpitalnych to szczepy MRSA, które są oporne na cefazolinę. W grupie bakterii Gram-ujemnych tlenowych oporność na cefazolinę waha się od 0% do 30% w zależności od gatunku, np. Escherichia coli (11-30%), Klebsiella (0-30%) czy Proteus mirabilis (10-20%). Wśród beztlenowców oporność jest zmienna, np. Prevotella wykazuje oporność w zakresie 30-70%, a Clostridium perfringens 0-20%. Istotne jest także zjawisko oporności krzyżowej – szczepy Streptococcus pneumoniae oporne na penicylinę wykazują również oporność na cefazolinę, co wymaga uwzględnienia w interpretacji wyników badań mikrobiologicznych i doborze terapii.
antybiotyk beta-laktamowy, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia tlenowa, bakteria Gram-ujemna tlenowa, Branhamella catarrhalis, cefalosporyna pierwszej generacji, cefazolina, chlamydia, Citrobacter koseri, Clostridium perfringens, działanie bakteriobójcze, Escherichia coli, Fusobacterium, gronkowiec, Haemophilus influenzae, Klebsiella, minimalne stężenie hamujące, Mycobacterium, Mycoplasma, Neisseria gonorrhoeae, oporność krzyżowa, Peptostreptococcus, Prevotella, Propionibacterium acnes, Proteus mirabilis, Rickettsia, Staphylococcus wrażliwy na metycylinę, Streptococcus pneumoniae, synteza ściany komórki bakteryjnej, szczep oporny na metycylinę, veilonella
Leksykon substancji czynnych
Dwoinka nieżytowa – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dwojanka nieżytowa (Moraxella catarrhalis) jest składnikiem nieswoistych szczepionek bakteryjnych Polyvaccinum dostępnych w trzech postaciach o różnych stężeniach inaktywowanych komórek: submite (1 mln komórek/ml), mite (10 mln komórek/ml) oraz forte (100 mln komórek/ml). Każda seria tych preparatów podlega rygorystycznym badaniom toksykologicznym zgodnym z wymogami Farmakopei Europejskiej, obejmującym ocenę toksyczności ogólnej, narządowej, alergizującej oraz immunotoksyczności. Proces inaktywacji bakterii zapewnia zachowanie właściwości antygenowych przy jednoczesnej utracie zdolności do namnażania i wywoływania infekcji, co jest kluczowe dla bezpieczeństwa stosowania szczepionek.
Badania przedkliniczne nadmiernej toksyczności szczepionek Polyvaccinum zawierających Moraxella catarrhalis nie wykazały istotnych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, nawet przy najwyższym stężeniu 100 mln komórek/ml w preparacie forte. Wyniki te potwierdzają bezpieczeństwo stosowania inaktywowanych komórek tej bakterii w różnych dawkach, co jest istotne z punktu widzenia zarówno bezpieczeństwa, jak i potencjalnej immunogenności preparatów. Wprowadzenie do obrotu każdej serii szczepionek wymaga spełnienia określonych kryteriów jakościowych i toksykologicznych, co gwarantuje kompleksową ocenę ryzyka i minimalizuje możliwość wystąpienia działań niepożądanych u pacjentów.
badanie niekliniczne, badanie toksykologiczne, Branhamella catarrhalis, Farmakopea Europejska, inaktywacja bakterii, inaktywowana komórka bakteryjna, krople do nosa, Moraxella catarrhalis, nadmierna toksyczność, nieswoista szczepionka bakteryjna, Polyvaccinum, postać inaktywowana, potencjał alergizujący, preparat szczepionkowy, toksyczność narządowa, toksyczność ogólna, właściwość antygenowa, zawiesina do wstrzykiwań
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ceclor 375 mg/5 ml

Cefaklor, substancja czynna leku Ceclor, jest półsyntetycznym antybiotykiem β-laktamowym z grupy cefalosporyn drugiej generacji, stosowanym doustnie w postaci zawiesiny o stężeniach 125 mg/5 ml, 250 mg/5 ml oraz 375 mg/5 ml. Mechanizm działania cefakloru polega na bakteriobójczym hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez blokowanie enzymów odpowiedzialnych za tworzenie wiązań peptydoglikanu, co prowadzi do lizy komórki bakteryjnej. Cefaklor wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko bakteriom Gram-dodatnim (m.in. paciorkowce α- i β-hemolizujące, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, gronkowce, w tym szczepy wytwarzające penicylinazę) oraz Gram-ujemnym (Branhamella catarrhalis, Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella spp., Haemophilus influenzae, w tym szczepy oporne na ampicylinę).
Acinetobacter, antybiotyk beta-laktamowy, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, Branhamella catarrhalis, cefaklor, cefalosporyna, cefalosporyna drugiej generacji, działanie bakteriobójcze, Enterobacter, enterokok, Escherichia coli, gronkowiec, gronkowiec metycylinooporny, Haemophilus influenzae, Klebsiella, Moraxella catarrhalis, Morganella morganii, MRSA, oporność na ampicylinę, paciorkowiec alfa-hemolizujący, paciorkowiec beta-hemolizujący, paciorkowiec beta-hemolizujący grupy A, penicylinaza, peptydoglikan, pneumokok, pozaszpitalne zapalenie płuc, Proteus mirabilis, proteus vulgaris, Providencia rettgeri, przewlekła obturacyjna choroba płuc, Pseudomonas, ściana komórkowa bakterii, Serratia, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zawiesina doustna
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ceclor 250 mg/5 ml

Cefaklor jest półsyntetycznym antybiotykiem z grupy cefalosporyn II generacji, dostępnym w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej o stężeniach 125 mg/5 ml, 250 mg/5 ml oraz 375 mg/5 ml. Mechanizm działania polega na bakteriobójczym hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii. Cefaklor wykazuje szerokie spektrum aktywności przeciwbakteryjnej wobec patogenów Gram-dodatnich, takich jak paciorkowce α- i β-hemolizujące (w tym Streptococcus pneumoniae i Streptococcus pyogenes), oraz Gram-ujemnych, w tym Haemophilus influenzae (także szczepy oporne na ampicylinę), Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella spp. i Branhamella catarrhalis. Ponadto lek jest skuteczny wobec gronkowców, w tym szczepów koagulazo-dodatnich, koagulazo-ujemnych oraz produkujących penicylinazę.
Acinetobacter, angina paciorkowcowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, Branhamella catarrhalis, cefaklor, cefalosporyna, działanie bakteriobójcze, Enterobacteriaceae, enterokok, Escherichia coli, gronkowiec, gronkowiec metycylinooporny, Haemophilus influenzae, Klebsiella, MRSA, oporność antybiotykowa, oporność bakteryjna, paciorkowiec hemolizujący, penicylinaza, pneumokok, Proteus mirabilis, Pseudomonas, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus aureus, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, synteza ściany komórkowej bakterii, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie szpitalne, zakażenie układu moczowego, zakażenie układu oddechowego, zapalenie płuc
Leksykon substancji czynnych
Moraxella catarrhalis – Przeciwwskazania stosowania

Moraxella catarrhalis, będąca składnikiem liofilizowanego lizatu bakteryjnego w preparacie immunostymulującym Broncho-Vaxom dla dzieci, występuje w dawce 3,5 mg na saszetkę w ramach łącznej masy 20 mg liofilizatu OM-85. Preparat zawiera również lizaty innych bakterii, takich jak Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae, Klebsiella pneumoniae, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes oraz Streptococcus sanguinis. Stosowanie Broncho-Vaxom jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na Moraxella catarrhalis, liofilizat OM-85 lub substancje pomocnicze, w tym galusan propylu (E 310), sodu glutaminian (E 621) i mannitol. Reakcje alergiczne mogą obejmować spektrum od łagodnych objawów skórnych do ciężkich reakcji anafilaktycznych, co wymaga szczególnej ostrożności przy pierwszym podaniu preparatu.
Branhamella catarrhalis, Broncho-Vaxom dla dzieci, galusan propylu, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, liofilizat OM-85, liofilizowany lizat bakteryjny, mannitol, Moraxella catarrhalis, nadwrażliwość na substancję czynną, Neisseria catarrhalis, preparat immunostymulujący, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, sodu glutaminian, Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Streptococcus sanguinis, Streptococcus viridans, szczepionka bakteryjna, test alergiczny, wywiad alergiczny
Leksykon substancji czynnych
Moraxella catarrhalis – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Moraxella catarrhalis, obecna w liofilizowanych lizatach bakteryjnych preparatu Broncho-Vaxom dla dzieci w dawce 3,5 mg, jest składnikiem immunostymulującym w formie nieaktywnej, co eliminuje ryzyko wywołania infekcji lub zaburzeń funkcji poznawczych i motorycznych. Zgodnie z charakterystyką produktu leczniczego, preparat nie wpływa istotnie na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn, co potwierdza brak sedacji, zaburzeń psychomotorycznych, zmian czasu reakcji czy koordynacji wzrokowo-ruchowej u pacjentów stosujących Broncho-Vaxom.
Branhamella catarrhalis, Broncho-Vaxom, charakterystyka produktu leczniczego, efekt uboczny, funkcje poznawcze, koordynacja wzrokowo-ruchowa, lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, Neisseria catarrhalis, ośrodkowy układ nerwowy, populacja pediatryczna, preparat immunostymulujący, sedacja, zaburzenie psychomotoryczne
Leksykon substancji czynnych
Moraxella catarrhalis – Działania niepożądane

Moraxella catarrhalis, obecna w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci w dawce 3,5 mg liofilizowanego lizatu bakterii na saszetkę, jest istotnym patogenem wykorzystywanym w immunoterapii wspomagającej. Profil bezpieczeństwa tego preparatu obejmuje działania niepożądane o różnej częstości występowania, z dominującymi reakcjami ze strony układu immunologicznego, oddechowego oraz przewodu pokarmowego. Reakcje nadwrażliwości, występujące niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), manifestują się wysypką rumieniową, obrzękami (powiek, twarzy, obwodowymi), świądem oraz dusznością. Szczególnie niebezpieczny jest obrzęk naczynioruchowy o częstości nieznanej, który może zagrażać życiu przez obrzęk dróg oddechowych i wymaga natychmiastowej interwencji. Ze strony układu oddechowego często (≥1/100 do <1/10) obserwuje się kaszel, co może komplikować ocenę kliniczną u pacjentów z chorobami płuc. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, takie jak biegunka i ból brzucha (często ≥1/100 do <1/10), oraz nudności i wymioty (niezbyt często ≥1/1 000 do <1/100), wymagają monitorowania i ewentualnego odstawienia preparatu w przypadku utrzymywania się objawów, aby zapobiec powikłaniom elektrolitowym i odwodnieniu, zwłaszcza u dzieci.
biegunka, ból brzucha, ból głowy, Branhamella catarrhalis, Broncho-Vaxom, duszność, gorączka, kaszel, lizat bakteryjny, Moraxella catarrhalis, Neisseria catarrhalis, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk obwodowy, obrzęk powiek, obrzęk twarzy, odwodnienie, pokrzywka, przewód pokarmowy, reakcja nadwrażliwości, rumień, świąd, układ immunologiczny, układ oddechowy, wymioty, wysypka, wysypka rumieniowa, wysypka uogólniona, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, zmęczenie
Leksykon substancji czynnych
Moraxella catarrhalis – Przedawkowanie

Moraxella catarrhalis, gram-ujemna bakteria będąca składnikiem liofilizatu OM-85 w preparacie Broncho-Vaxom dla dzieci, jest stosowana w celu immunostymulacji. Badania toksykologiczne wykazały, że dawka śmiertelna (LD50) produktu wynosi ponad 2000 mg/kg masy ciała u myszy oraz ponad 1400 mg/kg u szczurów, a długotrwałe podawanie wysokich dawek (2000 mg/kg/dobę przez 6 miesięcy u szczurów oraz 100 mg/kg/dobę przez 3 miesiące u psów) nie wywołało istotnych objawów toksyczności. W praktyce klinicznej nie odnotowano przypadków poważnego przedawkowania, co potwierdza wysoki profil bezpieczeństwa preparatu.
badanie toksykologiczne, bakteria Gram-ujemna, bezpieczeństwo farmakoterapii, Branhamella catarrhalis, Broncho-Vaxom, dawka śmiertelna, dawka terapeutyczna, ekspozycja przewlekła, liofilizat OM-85, liofilizowany lizat bakteryjny, lizat bakteryjny, model zwierzęcy, Moraxella catarrhalis, Neisseria catarrhalis, objaw toksyczności, profil bezpieczeństwa, stymulacja układu odpornościowego