Streptococcus faecalis

Streptococcus faecalis, obecnie sklasyfikowany jako Enterococcus faecalis, jest Gram-dodatnią bakterią należącą do rodziny Enterococcaceae. Jest to fakultatywny anaerob, który naturalnie występuje w przewodzie pokarmowym człowieka i zwierząt, stanowiąc część fizjologicznej flory jelitowej.

Enterococcus faecalis posiada znaczną oporność na niekorzystne warunki środowiskowe, w tym na wysokie temperatury, detergenty oraz niektóre antybiotyki. Ta naturalna odporność, wraz z zdolnością do nabywania genów oporności, czyni z niego istotny patogen oportunistyczny, szczególnie w środowisku szpitalnym.

Klinicznie E. faecalis jest odpowiedzialny za szereg zakażeń, w tym infekcje dróg moczowych, zapalenie wsierdzia, bakteriemię, zakażenia ran oraz zakażenia wewnątrzbrzuszne. Szczególnie niebezpieczne są szczepy oporne na wankomycynę (VRE), które stanowią poważne wyzwanie terapeutyczne.

Diagnostyka E. faecalis opiera się na hodowli mikrobiologicznej, testach biochemicznych oraz metodach molekularnych. Leczenie zakażeń wywołanych przez tę bakterię może być trudne ze względu na jej oporność na wiele antybiotyków. W terapii stosuje się najczęściej kombinacje antybiotyków, w tym ampicylinę z gentamycyną lub wankomycynę w przypadku szczepów opornych na ampicylinę.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Tetracyclinum TZF 250 mg

Tetracyklina w dawce 250 mg (Tetracyclinum TZF) to antybiotyk bakteriostatyczny o szerokim spektrum działania, skuteczny wobec licznych bakterii Gram-ujemnych (m.in. Neisseria gonorrhoeae, Haemophilus influenzae, Yersinia pestis) oraz Gram-dodatnich (Streptococcus pyogenes, Streptococcus pneumoniae), a także niektórych pierwotniaków (Entamoeba spp., Plasmodium falciparum). Mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy białka na poziomie rybosomu bakteryjnego, co zatrzymuje namnażanie patogenów i umożliwia układowi odpornościowemu zwalczenie infekcji. Wrażliwość bakterii na tetracyklinę może być zmienna, szczególnie w przypadku szczepów Gram-ujemnych takich jak Escherichia coli czy Klebsiella spp., a także wśród Gram-dodatnich, gdzie obserwuje się narastającą oporność, zwłaszcza u Streptococcus pneumoniae.
Oporność na tetracyklinę jest zjawiskiem nabytym, związanym z obecnością plazmidów R, które ograniczają penetrację leku do komórki bakteryjnej i mogą być przenoszone między szczepami, co sprzyja rozprzestrzenianiu się oporności. Szczepy oporne na tetracyklinę często wykazują oporność krzyżową na inne antybiotyki z tej grupy oraz na penicyliny i makrolidy, co komplikuje leczenie zakażeń wieloopornych. W praktyce klinicznej istotny jest synergizm farmakodynamiczny między tetracykliną a makrolidami, który może być wykorzystany w terapii skojarzonej, zwiększając skuteczność działania przeciwbakteryjnego.
Actinomyces, ameboza, angina paciorkowcowa, antybiotyk makrolidowy, antybiotykoterapia, atypowe zapalenie płuc, Bacillus anthracis, Bacteroides, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, balantidioza, Balantidium coli, Bartonella bacilliformis, Borrelia recurrentis, Brucella, bruceloza, Calymmatobacterium granulomatis, Chlamydia psittaci, Chlamydia trachomatis, cholera, Clostridium, dżuma, Entamoeba, Enterobacter aerogenes, Escherichia coli, framboezja, Francisella tularensis, Fusobacterium fusiforme, gorączka Oroya, gorączka powrotna, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, infekcja dróg oddechowych, infekcja układu moczowego, jaglica, kiła, Klebsiella, lek przeciwbakteryjny, malaria, mycoplasma pneumoniae, Neisseria gonorrhoeae, oporność krzyżowa, ornitoza, paciorkowiec alfa-hemolizujący, pierwotniaki, Plasmodium falciparum, plazmid R, promienica, Propionibacterium acnes, psitakoza, Rickettsia, riketsjozy, rybosom bakteryjny, rzeżączka, shigella, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, synergizm działania, synteza białka, trądzik, Treponema pallidum, Treponema pertenue, tularemia, układ odpornościowy, Ureaplasma urealyticum, Vibrio cholerae, wąglik, wrzód miękki, Yersinia pestis, zakażenie szpitalne, zapalenie płuc, ziarniniak pachwinowy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Doxycycline Genoptim 100 mg

Doksycyklina, antybiotyk z grupy tetracyklin (kod ATC: J01AA02), wykazuje szerokie spektrum działania bakteriostatycznego poprzez hamowanie syntezy białka na poziomie rybosomu. Skuteczna jest wobec licznych patogenów Gram-ujemnych (np. Neisseria gonorrhoeae, Haemophilus influenzae, Vibrio cholerae), Gram-dodatnich (m.in. Streptococcus pyogenes, Staphylococcus aureus) oraz wybranych pierwotniaków (Entamoeba spp., Plasmodium falciparum). Wrażliwość na doksycyklinę potwierdzają badania in vitro, jednakże zmienną wrażliwość wykazują bakterie takie jak Escherichia coli, Klebsiella spp. czy Enterobacter aerogenes, co ma istotne znaczenie kliniczne w kontekście zakażeń układu moczowego, oddechowego oraz zakażeń szpitalnych.
antybiotyk tetracyklinowy, atypowe zapalenie płuc, Bacillus anthracis, Bacteroides, bakteria beztlenowa, bakteriemia, Bartonella bacilliformis, Borrelia recurrentis, Brucella, bruceloza, Campylobacter granulomatis, Chlamydia psittaci, Chlamydia trachomatis, cholera, Clostridium, czerwonka bakteryjna, działanie bakteriostatyczne, dżuma, endokardyt, Enterobacter aerogenes, enterokok, Escherichia coli, framboezja, gorączka Oroya, gorączka plamista, gorączka powrotna, gronkowiec złocisty, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, infekcja dróg oddechowych, jaglica, kiła, Klebsiella, laseczka wąglika, malaria, mycoplasma pneumoniae, Neisseria gonorrhoeae, nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej, oporność krzyżowa, paciorkowiec ropotwórczy, paciorkowiec zieleniący, Pasteurella pestis, Pasteurella tularensis, Plasmodium falciparum, plazmid R, pneumokok, pozaszpitalne zapalenie płuc, Propionibacterium acnes, psitakoza, Rickettsia, riketsjozy, rzeżączka, shigella, Staphylococcus aureus, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, tężec, trądzik, Treponema pallidum, Treponema pertenue, tularemia, Ureaplasma urealyticum, Vibrio cholerae, wrzód miękki, Yersinia pestis, zakażenie szpitalne, zakażenie układu moczowego, zgorzel gazowa, ziarniniak pachwinowy
Leksykon substancji czynnych
Cefaleksyna – Właściwości farmakodynamiczne

Cefaleksyna, półsyntetyczna cefalosporyna I generacji, wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, szczególnie wobec bakterii Gram-dodatnich, takich jak Staphylococcus aureus (w tym szczepy produkujące penicylinazę), Streptococcus pneumoniae oraz Streptococcus pyogenes. Mechanizm jej działania polega na hamowaniu enzymu transpeptydazy, co prowadzi do zaburzenia syntezy ściany komórkowej bakterii i ich śmierci. Cefaleksyna jest odporna na β-laktamazy produkowane przez bakterie Gram-ujemne oraz gronkowce, co zwiększa jej skuteczność kliniczną. Preparat Cefaleksyna TZF zawiera 500 mg cefaleksyny jednowodnej w kapsułce twardej, przeznaczonej do podawania doustnego.
angina paciorkowcowa, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyki beta-laktamowe, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, beta-laktamaza, cefaleksyna jednowodna, cefalosporyna pierwszej generacji, działanie bakteriobójcze, enterokoki, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, infekcja górnych dróg oddechowych, Klebsiella pneumoniae, lek przeciwbakteryjny, Moraxella catarrhalis, MRSA, penicylinaza, Proteus mirabilis, Staphylococcus aureus, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, synteza ściany komórkowej bakterii, transpeptydaza, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie paciorkowcowe, zakażenie układu moczowego
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Doxycyclinum TZF 100 mg

Doxycyclinum TZF, zawierający 100 mg doksycykliny w formie kapsułek twardych, jest antybiotykiem z grupy tetracyklin o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Wskazany jest w leczeniu zakażeń układu oddechowego (np. zapalenie migdałków, oskrzeli, płuc) wywołanych przez patogeny takie jak Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae czy Mycoplasma pneumoniae. Ponadto, lek skutecznie zwalcza zakażenia układu moczowego (np. odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza) oraz infekcje przenoszone drogą płciową, w tym kiłę (Treponema pallidum), rzeżączkę (Neisseria gonorrhoeae) i zakażenia wywołane przez Chlamydia trachomatis. Doxycyclinum TZF jest także stosowany w terapii zakażeń tkanek miękkich, infekcji przewodu pokarmowego (np. biegunka podróżnych, czerwonka bakteryjna, cholera) oraz zakażeń okulistycznych, w tym przewlekłego zapalenia spojówek wywołanego przez Chlamydia trachomatis. Lek jest podstawowym środkiem w leczeniu boreliozy z Lyme oraz innych rzadkich zakażeń, takich jak papuzica, bruceloza, dżuma i tularemia. Ponadto, preparat znajduje zastosowanie w profilaktyce malarii, szczególnie w regionach o oporności zarodźca na inne środki.
ameboza, antybiotyk tetracyklinowy, antybiotykooporność, biegunka podróżnych, borelioza z Lyme, Borrelia, Brucella, bruceloza, Calymmatobacterium granulomatis, Chlamydia pneumoniae, Chlamydia psittaci, Chlamydia trachomatis, cholera, Clostridium, czerwonka bakteryjna, doksycyklina, dżuma, Entamoeba histolytica, Enterobacter, Escherichia coli, Francisella tularensis, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, jaglica, kiła, Klebsiella, malaria, mycoplasma pneumoniae, Neisseria gonorrhoeae, odmiedniczkowe zapalenie nerek, papuzica, Propionibacterium acnes, przewlekłe zapalenie spojówek, rzeżączka, shigella, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, trądzik, Treponema pallidum, tularemia, Ureaplasma urealyticum, Vibrio cholerae, wrzód miękki, Yersinia pestis, zapalenie cewki moczowej, zapalenie gardła, zapalenie migdałków podniebiennych, zapalenie oskrzeli, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, ziarniniak pachwinowy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Doxycyclinum Polfarmex 100 mg

Doksycyklina, antybiotyk z grupy tetracyklin (kod ATC J01AA02), wykazuje szerokie spektrum działania bakteriostatycznego poprzez hamowanie syntezy białka na poziomie rybosomu. Jest skuteczna przeciwko licznym patogenom Gram-ujemnym (np. Neisseria gonorrhoeae, Haemophilus influenzae, Vibrio cholerae), Gram-dodatnim (Streptococcus pneumoniae, Staphylococcus aureus), bakteriom atypowym (Mycoplasma pneumoniae, Chlamydia trachomatis), krętkom (Treponema pallidum) oraz pierwotniakom (Plasmodium falciparum, Entamoeba spp.). Wskazania kliniczne obejmują m.in. rzeżączkę, atypowe zapalenia płuc, kiłę, malarię oraz zakażenia układu moczowo-płciowego i oddechowego. Doksycyklina jest zatem lekiem o szerokim zastosowaniu w terapii zakażeń bakteryjnych i pierwotniakowych.
Actinomyces, atypowe zapalenie płuc, Bacillus anthracis, Bacteroides, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, Balantidium coli, Bartonella bacilliformis, Borrelia recurrentis, Brucella, bruceloza, Campylobacter granulomatis, Chlamydia psittaci, Chlamydia trachomatis, cholera, Clostridioides difficile, Clostridium, Clostridium tetani, czerwonka bakteryjna, doksycyklina, dżuma, Entamoeba, enterokok, Escherichia coli, frambezja, Fusobacterium fusiforme, gorączka Oroya, gorączka powrotna, gronkowiec złocisty, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, jaglica, kiła, Klebsiella, krętek blady, malaria, mycoplasma pneumoniae, Neisseria gonorrhoeae, oporność krzyżowa, oporność na antybiotyki, paciorkowce alfa-hemolizujące, paciorkowiec ropotwórczy, Pasteurella pestis, Pasteurella tularensis, pierwotniaki, Plasmodium falciparum, pneumokok, promienica, Propionibacterium acnes, Rickettsia, rzeżączka, shigella, Staphylococcus aureus, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, synteza białka bakteryjnego, tetracykliny, trądzik, Treponema pallidum, Treponema pertenue, tularemia, Ureaplasma urealyticum, Vibrio cholerae, wąglik, wrzód miękki, Yersinia pestis, zakażenie szpitalne, zakażenie układu moczowego, zapalenie płuc, ziarniniak pachwinowy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ceclor 125 mg/5 ml

Cefaklor, półsyntetyczny antybiotyk cefalosporynowy z grupy J01DA08, stosowany doustnie, wykazuje bakteriobójcze działanie poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii. Charakteryzuje się szerokim spektrum aktywności przeciwbakteryjnej wobec bakterii Gram-dodatnich, takich jak paciorkowce α- i β-hemolizujące, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes oraz gronkowce, w tym szczepy produkujące penicylinazę. Ponadto, cefaklor jest skuteczny przeciwko bakteriom Gram-ujemnym, m.in. Moraxella catarrhalis, Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella spp. oraz Haemophilus influenzae, w tym szczepom opornym na ampicylinę. Nie wykazuje jednak aktywności wobec Pseudomonas spp., Acinetobacter spp., MRSA oraz większości enterokoków, a także ma ograniczoną skuteczność wobec Enterobacter spp., Serratia spp., Morganella morganii, Proteus vulgaris i Providencia rettgeri.
Acinetobacter, angina paciorkowcowa, antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, bakterie Gram-dodatnie, bakterie Gram-ujemne, Enterobacter, enterokok, Escherichia coli, gronkowiec metycylinooporny, Haemophilus influenzae, infekcja tkanek miękkich, Klebsiella, Moraxella catarrhalis, Morganella morganii, MRSA, oporność na ampicylinę, paciorkowce alfa-hemolizujące, paciorkowce beta-hemolizujące, patogen oportunistyczny, patogen układu oddechowego, penicylinaza, pneumokok, Proteus mirabilis, proteus vulgaris, Providencia rettgeri, Pseudomonas, sacharoza, Serratia, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, synteza ściany komórkowej bakterii, właściwości bakteriobójcze, zakażenie szpitalne, zakażenie układu moczowego, zapalenie płuc, zawiesina doustna
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cefotaxim-MIP 1 g 1 g

Cefotaksym, należący do cefalosporyn trzeciej generacji (kod ATC: J01DA10), jest beta-laktamowym antybiotykiem o szerokim spektrum działania, stosowanym pozajelitowo. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich lizy. Cefotaksym charakteryzuje się wysoką opornością na hydrolizę przez większość beta-laktamaz, z wyjątkiem enzymów o poszerzonym spektrum działania produkowanych przez niektóre szczepy, np. Bacteroides fragilis i Proteus vulgaris. Wykazuje aktywność przeciwko szerokiemu spektrum bakterii Gram-dodatnich (Staphylococcus spp., Streptococcus spp., Streptococcus pneumoniae, Clostridium spp.) oraz Gram-ujemnych (m.in. Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella spp., Proteus spp., Enterobacter spp., Neisseria gonorrhoeae, Salmonella spp., Shigella spp., Providencia spp., Serratia spp., Citrobacter spp., Pseudomonas spp., Bacteroides spp.).
antybiotyk beta-laktamowy, Bacteroides, Bacteroides fragilis, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza bakteryjna, cefotaksym sodowy, Citrobacter, Clostridium, czerwonka bakteryjna, dur brzuszny, Enterobacter, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella, Neisseria, Neisseria gonorrhoea, oporność na hydrolizę, paciorkowiec beta-hemolizujący, penicylinaza, Proteus, proteus vulgaris, Providencia, Pseudomonas, rzeżączka, Salmonella, Salmonella typhi, sepsa, Serratia, shigella, Staphylococcus, Streptococcus, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus viridans, synteza ściany komórkowej bakterii, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie szpitalne, zakażenie tkanek miękkich, zakażenie układu moczowego, zakażenie wewnątrzbrzuszne, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ceclor 375 mg/5 ml

Cefaklor, substancja czynna leku Ceclor, jest półsyntetycznym antybiotykiem β-laktamowym z grupy cefalosporyn drugiej generacji, stosowanym doustnie w postaci zawiesiny o stężeniach 125 mg/5 ml, 250 mg/5 ml oraz 375 mg/5 ml. Mechanizm działania cefakloru polega na bakteriobójczym hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez blokowanie enzymów odpowiedzialnych za tworzenie wiązań peptydoglikanu, co prowadzi do lizy komórki bakteryjnej. Cefaklor wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko bakteriom Gram-dodatnim (m.in. paciorkowce α- i β-hemolizujące, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, gronkowce, w tym szczepy wytwarzające penicylinazę) oraz Gram-ujemnym (Branhamella catarrhalis, Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella spp., Haemophilus influenzae, w tym szczepy oporne na ampicylinę).
Acinetobacter, antybiotyk beta-laktamowy, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, Branhamella catarrhalis, cefaklor, cefalosporyna, cefalosporyna drugiej generacji, działanie bakteriobójcze, Enterobacter, enterokok, Escherichia coli, gronkowiec, gronkowiec metycylinooporny, Haemophilus influenzae, Klebsiella, Moraxella catarrhalis, Morganella morganii, MRSA, oporność na ampicylinę, paciorkowiec alfa-hemolizujący, paciorkowiec beta-hemolizujący, paciorkowiec beta-hemolizujący grupy A, penicylinaza, peptydoglikan, pneumokok, pozaszpitalne zapalenie płuc, Proteus mirabilis, proteus vulgaris, Providencia rettgeri, przewlekła obturacyjna choroba płuc, Pseudomonas, ściana komórkowa bakterii, Serratia, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, zapalenie ucha środkowego, zapalenie zatok, zawiesina doustna
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Ceclor 250 mg/5 ml

Cefaklor jest półsyntetycznym antybiotykiem z grupy cefalosporyn II generacji, dostępnym w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej o stężeniach 125 mg/5 ml, 250 mg/5 ml oraz 375 mg/5 ml. Mechanizm działania polega na bakteriobójczym hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii. Cefaklor wykazuje szerokie spektrum aktywności przeciwbakteryjnej wobec patogenów Gram-dodatnich, takich jak paciorkowce α- i β-hemolizujące (w tym Streptococcus pneumoniae i Streptococcus pyogenes), oraz Gram-ujemnych, w tym Haemophilus influenzae (także szczepy oporne na ampicylinę), Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella spp. i Branhamella catarrhalis. Ponadto lek jest skuteczny wobec gronkowców, w tym szczepów koagulazo-dodatnich, koagulazo-ujemnych oraz produkujących penicylinazę.
Acinetobacter, angina paciorkowcowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, Branhamella catarrhalis, cefaklor, cefalosporyna, działanie bakteriobójcze, Enterobacteriaceae, enterokok, Escherichia coli, gronkowiec, gronkowiec metycylinooporny, Haemophilus influenzae, Klebsiella, MRSA, oporność antybiotykowa, oporność bakteryjna, paciorkowiec hemolizujący, penicylinaza, pneumokok, Proteus mirabilis, Pseudomonas, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus aureus, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, synteza ściany komórkowej bakterii, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie szpitalne, zakażenie układu moczowego, zakażenie układu oddechowego, zapalenie płuc
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Neomycinum TZF 250 mg

Neomycyna, aminoglikozydowy antybiotyk o kodzie ATC A01AB08, produkowany przez Streptomyces fradiae, wykazuje bakteriobójcze działanie poprzez wiązanie się z podjednostką 30S rybosomu bakteryjnego, co prowadzi do błędnej translacji mRNA i syntezy nieprawidłowych białek, skutkując śmiercią komórki bakteryjnej. Antybiotyk ten charakteryzuje się szerokim spektrum aktywności przeciwbakteryjnej, obejmującym zarówno bakterie Gram-ujemne, jak i Gram-dodatnie, co potwierdzają liczne badania in vitro. Neomycyna jest skuteczna wobec patogenów takich jak Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Salmonella spp., Haemophilus influenzae, Neisseria meningitidis, Bacillus anthracis, Staphylococcus aureus, Listeria monocytogenes oraz Mycobacterium tuberculosis.
antybiotyk aminoglikozydowy, Bacillus anthracis, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, błonica, Bordetella pertussis, cholera, czerwonka bakteryjna, dur brzuszny, Enterobacter aerogenes, Escherichia coli, gruźlica, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, krztusiec, Listeria monocytogenes, listerioza, Mycobacterium tuberculosis, Neisseria meningitidis, podjednostka 30S rybosomu, proteus vulgaris, Pseudomonas aeruginosa, Salmonella, shigella, Staphylococcus aureus, Streptococcus faecalis, translacja, Vibrio cholerae, wąglik, zakażenie skóry, zakażenie szpitalne, zakażenie układu moczowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc, zapalenie wsierdzia, zatrucie pokarmowe
Leksykon substancji czynnych
Sultamycylina – Właściwości farmakodynamiczne

Sultamycylina jest prolekiem łączącym ampicylinę (220 mg) i sulbaktam (147 mg) w dawce 375 mg, należącym do beta-laktamowych antybiotyków z inhibitorem beta-laktamaz (ATC: J01CR04). Sulbaktam działa jako nieodwracalny inhibitor beta-laktamaz, chroniąc ampicylinę przed enzymatycznym rozkładem przez bakterie oporne, co potwierdzają badania na bezkomórkowych systemach bakteryjnych. Jego własne działanie przeciwbakteryjne jest ograniczone, głównie do Neisseriaceae, ale synergistyczne wiązanie z białkami PBP zwiększa skuteczność terapii skojarzonej. Ampicylina hamuje biosyntezę ściany komórkowej bakterii, wykazując bakteriobójcze działanie na szerokie spektrum patogenów Gram-dodatnich i Gram-ujemnych.
ampicylina, Bacteroides fragilis, bakteria beztlenowa, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza, białko wiążące penicylinę, cefalosporyna, Citrobacter, działanie bakteriobójcze, działanie przeciwbakteryjne, Enterobacter, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, inhibitor beta-laktamazy, Klebsiella, lek beta-laktamowy, Moraxella catarrhalis, Morganella morganii, mukopeptyd ściany komórkowej, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Neisseriaceae, Proteus, Staphylococcus aureus, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, sulbaktam, sultamycylina, szczep metycylinooporny, szczep penicylinooporny, wytwarzanie beta-laktamazy
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cefaleksyna TZF 500 mg

Cefaleksyna, będąca cefalosporyną pierwszej generacji (kod ATC: J01DB01), jest półsyntetycznym antybiotykiem β-laktamowym o szerokim spektrum działania bakteriobójczego, stosowanym doustnie. Mechanizm jej działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii poprzez blokadę enzymu transpeptydazy, co prowadzi do osłabienia struktury ściany i śmierci komórki bakteryjnej. Cefaleksyna wykazuje oporność na β-laktamazy produkowane przez bakterie Gram-ujemne oraz gronkowce, co czyni ją skuteczną w leczeniu zakażeń wywołanych przez penicylinazooporne szczepy Staphylococcus aureus, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, Moraxella catarrhalis oraz Proteus mirabilis.
antybiotyk β-laktamowy, cefalosporyna I generacji, cefalosporyna pierwszej generacji, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella pneumoniae, lek przeciwbakteryjny, metycylinooporny gronkowiec, Moraxella catarrhalis, MRSA, penicylinaza, Proteus mirabilis, ściana komórkowa bakterii, spektrum działania przeciwbakteryjnego, Staphylococcus aureus, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, transpeptydaza, właściwość bakteriobójcza, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie górnych dróg oddechowych, zakażenie układu moczowego, zapalenie płuc, β-laktamaza
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Garamycin 2 mg/cm2

Gąbka Garamycin zawiera gentamycynę w postaci siarczanu, aminoglikozydowego antybiotyku o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, skutecznego wobec bakterii Gram-ujemnych i Gram-dodatnich, takich jak Pseudomonas aeruginosa, Proteus spp., Escherichia coli, Klebsiella-Enterobacter-Serratia, Streptococcus spp., Salmonella spp. i Shigella spp. Gentamycyna działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy białek, a jej skuteczność jest 1-4-krotnie wyższa niż minimalne stężenie hamujące (MIC <1 μg/ml). W środowisku o pH 7,5 jej aktywność jest ośmiokrotnie silniejsza niż przy pH 5,5. Produkt wykorzystuje nośnik kolagenowy o gęstości 0,56 mg/cm³, który wspomaga hemostazę i tworzy szkielet dla włóknika, co jest korzystne w chirurgii. Po implantacji gąbki utrzymuje się wysokie miejscowe stężenie gentamycyny przez kilka dni, co zapewnia długotrwałą ochronę przeciwbakteryjną.
antybiotyk aminoglikozydowy, bakterie beztlenowe, chirurgia proktologiczna, choroba metaboliczna, choroba onkologiczna, cukrzyca, działanie bakteriobójcze, działanie hemostatyczne, efekt synergistyczny, Escherichia coli, gentamycyna, kardiochirurgia, Klebsiella-Enterobacter-Serratia, lek immunosupresyjny, minimalne stężenie hamujące, neurochirurgia, nowotwór odbytnicy, oporność krzyżowa, otyłość, Proteus, Pseudomonas aeruginosa, siarczan gentamycyny, Streptococcus faecalis, zakażenie ogólnoustrojowe, zakażenie pooperacyjne, zapalenie krążka międzykręgowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Fusicutan plus (20 mg + 1 mg)/g

Fusicutan plus to krem zawierający 20 mg kwasu fusydynowego i 1 mg betametazonu walerianianu na gram preparatu, łączący silne działanie kortykosteroidowe z antybiotykowym. Kwas fusydynowy hamuje syntezę białek bakteryjnych, prowadząc do uszkodzenia ściany komórkowej bakterii, wykazując aktywność głównie przeciwko bakteriom Gram-dodatnim oraz niektórym ziarniakom Gram-ujemnym, w tym beztlenowcom. Minimalne stężenia hamujące (MIC) dla kluczowych patogenów wynoszą m.in. 0,059 µg/ml dla opornych na penicylinę Staphylococcus aureus oraz 0,011 µg/ml dla Corynebacterium diphtheriae. Warto zauważyć, że oporność Staphylococcus aureus na kwas fusydynowy w Niemczech wynosi 3-13%, a w przypadku szczepów izolowanych od pacjentów z atopowym zapaleniem skóry może przekraczać 25%.
atopowe zapalenie skóry, bakterie beztlenowe, bakterie Gram-dodatnie, betametazon walerianian, Clostridium botulinum, Clostridium perfringens, Clostridium tetani, Corynebacterium diphtheriae, Corynebacterium xerosis, dermatoza zapalna, Diplococcus pneumoniae, działanie przeciwświądowe, działanie przeciwzapalne, glikokortykosteroid, keratynizacja naskórka, kwas fusydynowy, minimalne stężenie hamujące, Neisseria meningitidis, Propionibacterium acnes, Staphylococcus aureus, Streptococcus faecalis, Streptococcus pyogenes, Streptococcus viridans, synteza białek bakteryjnych, zapalenie skóry, ziarniaki Gram-ujemne, zwężenie naczyń krwionośnych
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cefotaxim-MIP 2 g 2 g

Cefotaksym, substancja czynna leku Cefotaxim-MIP, jest cefalosporyną trzeciej generacji o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, stosowaną pozajelitowo. Mechanizm działania opiera się na bakteriobójczym hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii. Cefotaksym wykazuje wysoką odporność na hydrolizę przez większość beta-laktamaz, co czyni go skutecznym wobec wielu szczepów opornych, choć może ulegać degradacji przez beta-laktamazy o rozszerzonym spektrum, obecne m.in. u Bacteroides fragilis i Proteus vulgaris. Spektrum działania obejmuje liczne patogeny Gram-dodatnie i Gram-ujemne, w tym Staphylococcus spp., Streptococcus spp., Streptococcus pneumoniae, Clostridium spp., Escherichia coli, Haemophilus influenzae (w tym szczepy oporne na ampicylinę), Klebsiella spp., Proteus spp., Enterobacter spp., Neisseria spp., Salmonella spp., Shigella spp., Providencia spp., Serratia spp., Citrobacter spp., a także niektóre szczepy Pseudomonas spp. i Bacteroides spp.
aktywność przeciwbakteryjna, Bacteroides, Bacteroides fragilis, beta-laktamazy bakteryjne, cefalosporyny trzeciej generacji, cefotaksym, Citrobacter, Clostridium, czerwonka bakteryjna, dur brzuszny, dysfagia, działanie bakteriobójcze, Enterobacter, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, hydroliza, Klebsiella, Neisseria, Neisseria gonorrhoea, oporność na ampicylinę, paciorkowce beta-hemolizujące, patogen oportunistyczny, patogen szpitalny, Proteus, proteus vulgaris, Providencia, Pseudomonas, Salmonella, Salmonella typhi, Serratia, shigella, spektrum przeciwbakteryjne, Staphylococcus, Streptococcus, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus viridans, synteza ściany komórkowej, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie przenoszone drogą płciową, zakażenie szpitalne, zakażenie tkanek miękkich, zakażenie układu moczowego
Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Doxycyclinum TZF 100 mg

Doksycyklina, będąca antybiotykiem z grupy tetracyklin (kod ATC: J01AA02), wykazuje bakteriostatyczny mechanizm działania poprzez hamowanie syntezy białka na poziomie rybosomu bakteryjnego. Preparat DOXYCYCLINUM TZF zawiera 100 mg doksycykliny w formie kapsułek twardych. Lek charakteryzuje się szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego obejmującym bakterie Gram-ujemne (m.in. Neisseria gonorrhoeae, Haemophilus influenzae, Yersinia pestis), Gram-dodatnie (m.in. Streptococcus pyogenes, Staphylococcus aureus) oraz liczne patogeny atypowe i pierwotniaki (m.in. Chlamydia trachomatis, Mycoplasma pneumoniae, Plasmodium falciparum). Wrażliwość na doksycyklinę jest zmienna w przypadku niektórych bakterii Gram-ujemnych, takich jak Escherichia coli czy Klebsiella spp.
Actinomyces, angina paciorkowcowa, atypowe zapalenie płuc, Bacillus anthracis, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, balantidioza, Balantidium coli, Bartonella bacilliformis, Borrelia recurrentis, Brucella, bruceloza, Campylobacter granulomatis, Chlamydia psittaci, Chlamydia trachomatis, cholera, Clostridium, czerwonka bakteryjna, dżuma, endocarditis, Escherichia coli, gorączka Oroya, gorączka powrotna, gronkowiec złocisty, Haemophilus ducreyi, Haemophilus influenzae, hamowanie syntezy białka, hyklan doksycykliny, kiła, Klebsiella, krętek blady, laseczka tężca, laseczka wąglika, malaria, malinica, mycoplasma pneumoniae, Neisseria gonorrhoeae, oporność krzyżowa, oporność na doksycyklinę, paciorkowiec zieleniący, Pasteurella tularensis, pełzakowica, Plasmodium falciparum, plazmid R, płonica, pneumokok, pozaszpitalne zapalenie płuc, promienica, Propionibacterium acnes, Rickettsia, riketsjoza, rybosom bakteryjny, rzeżączka, Staphylococcus aureus, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes, tetracyklina, trądzik, Treponema pallidum, Treponema pertenue, tularemia, Ureaplasma urealyticum, Vibrio cholerae, wrzód miękki, Yersinia pestis, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie oportunistyczne, zakażenie skóry, zakażenie układu moczowego, zapalenie płuc, zarodziec sierpowaty, zgorzel gazowa, ziarniniak pachwinowy