cefotaksym sodowy
Cefotaksym sodowy to antybiotyk cefalosporynowy trzeciej generacji o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Działa bakteriobójczo poprzez hamowanie syntezy ściany komórkowej bakterii, wiążąc się z białkami wiążącymi penicylinę (PBP) i zaburzając końcowy etap syntezy peptydoglikanu.
Substancja ta wykazuje wysoką aktywność wobec bakterii Gram-ujemnych, w tym Enterobacteriaceae, Haemophilus influenzae, Neisseria spp., a także wobec niektórych bakterii Gram-dodatnich. Cefotaksym słabo penetruje przez barierę krew-mózg, jednak jego stężenie w płynie mózgowo-rdzeniowym wzrasta w stanach zapalnych opon mózgowo-rdzeniowych.
Wskazania do stosowania cefotaksymu sodowego obejmują ciężkie zakażenia, takie jak posocznica, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zakażenia dolnych dróg oddechowych, zakażenia układu moczowego, zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia kości i stawów oraz zakażenia w obrębie miednicy mniejszej. Lek podawany jest drogą dożylną lub domięśniową.
Farmakokinetyka cefotaksymu charakteryzuje się dobrą dystrybucją w większości tkanek i płynów ustrojowych. Metabolizowany jest częściowo w wątrobie do aktywnego metabolitu – desacetylocefotaksymu, który również wykazuje działanie przeciwbakteryjne. Eliminacja następuje głównie przez nerki, a okres półtrwania wynosi około 1-1,5 godziny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Cefotaxim-MIP 2 g 2 g
Cefotaxim-MIP, zawierający cefotaksym sodowy, wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Do najpoważniejszych należą reakcje alergiczne, w tym anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy i skurcz oskrzeli, choć częściej obserwuje się łagodne zmiany skórne, pokrzywkę, świąd oraz gorączkę polekową. W zakresie hematologicznym najczęściej występują leukopenia, eozynofilia i trombocytopenia, a rzadziej neutropenia, granulocytopenia i niedokrwistość hemolityczna; agranulocytoza stanowi poważne zagrożenie ze względu na ryzyko infekcji zagrażających życiu. Neurologiczne działania niepożądane obejmują drgawki, mioklonie, pobudzenie OUN oraz encefalopatię, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek przy dużych dawkach. Typowe objawy ze strony przewodu pokarmowego to biegunka i brak łaknienia, a rzadziej nudności, wymioty i rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego. Monitorowane są również zaburzenia czynności wątroby, manifestujące się wzrostem enzymów (AlAT, AspAT, LDH, GGTP, fosfatazy alkalicznej) i bilirubiny, zwykle nieprzekraczającym dwukrotnej normy i przebiegającym bezobjawowo.
agranulocytoza, AlAT, antybiotyk beta-laktamowy, arytmia, AspAT, biegunka, bilirubina, borelioza, cefotaksym sodowy, cholestaza, drgawka, encefalopatia, eozynofilia, fosfataza alkaliczna, GGTP, gorączka polekowa, granulocytopenia, LDH, leukopenia, mioklonia, nadkażenie, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja Herxheimera, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, skurcz oskrzeli, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wyprysk - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Cefotaxime Dali Pharma 0,5 g
Cefotaxime Dali Pharma to antybiotyk cefalosporynowy III generacji, zawierający 0,5 g cefotaksymu sodowego (0,524 g cefotaksymu sodowego na fiolkę), stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez patogeny wrażliwe na cefotaksym. Preparat zawiera 2,1 mmol (48 mg) sodu na gram, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Wskazania obejmują zakażenia dróg oddechowych, gardła, nosa i uszu, układu moczowego, skóry i tkanek miękkich, kości i stawów, narządów płciowych, jamy brzusznej, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, boreliozę w stadium II i III, posocznicę oraz zapalenie wsierdzia. Cefotaksym wykazuje dobrą penetrację do płynu mózgowo-rdzeniowego i jest stosowany także w profilaktyce okołooperacyjnej u pacjentów z wysokim ryzykiem zakażeń, zwłaszcza w zabiegach chirurgicznych przewodu pokarmowego, dróg żółciowych, układu moczowo-płciowego oraz ortopedycznych z implantami.
angina bakteryjna, antybiotyk cefalosporynowy, bezobjawowa bakteriuria, borelioza, cefotaksym sodowy, cellulitis, choroba z Lyme, dieta niskosodowa, etiologia bakteryjna, odmiedniczkowe zapalenie nerek, oporność bakteryjna, patogen, patogen wielooporny, płyn mózgowo-rdzeniowy, podanie parenteralne, posocznica, profilaktyka okołooperacyjna, przewlekła obturacyjna choroba płuc, rekonstytucja roztworu, rzeżączka, septyczne zapalenie stawów, terapia przeciwbakteryjna, zapalenie kości i szpiku, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie oskrzeli, zapalenie otrzewnej, zapalenie pęcherza moczowego, zapalenie płuc, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie ucha środkowego, zapalenie wsierdzia, zapalenie zatok przynosowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cefotaxime Dali Pharma 2 g
Przeciwwskazania do stosowania cefotaksymu w preparacie Cefotaxime Dali Pharma 2 g obejmują przede wszystkim reakcje nadwrażliwości typu natychmiastowego na cefotaksym sodowy, ciężkie reakcje na inne cefalosporyny oraz anafilaksję na penicyliny i inne antybiotyki beta-laktamowe, ze względu na ryzyko wstrząsu anafilaktycznego. Szczególną uwagę należy zwrócić na przeciwwskazania związane z dodatkiem lidokainy jako rozpuszczalnika – roztwór z lidokainą jest dopuszczony wyłącznie do podania domięśniowego, a jego stosowanie jest przeciwwskazane u dzieci poniżej 30 miesięcy, pacjentów z blokiem serca bez rozrusznika oraz u osób z ciężką niewydolnością serca, ze względu na ryzyko nasilenia zaburzeń przewodnictwa i działania inotropowego ujemnego lidokainy.
anafilaksja, antybiotyk beta-laktamowy, bilans elektrolitowy, blok serca, cefalosporyna, cefotaksym, cefotaksym sodowy, działanie niepożądane, lidokaina, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, penicylina, podanie dożylne, reakcja alergiczna, reakcja nadwrażliwości, rozrusznik serca, wstrząs anafilaktyczny, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cefotaxim-MIP 1 g 1 g
Dawkowanie cefotaksymu (Cefotaxim-MIP) jest ściśle uzależnione od ciężkości zakażenia, wrażliwości patogenów oraz stanu klinicznego pacjenta. U dorosłych i dzieci powyżej 12 lat standardowa dawka wynosi 1-2 g na dobę, podzielona na dwie dawki co 12 godzin, z możliwością zwiększenia do 12 g/dobę w ciężkich zakażeniach. Dawkowanie jest dostosowywane do rodzaju zakażenia: np. rzeżączka wymaga 500 mg jednorazowo i.m. (u kobiet) lub 1 g jednorazowo i.m. (u mężczyzn), natomiast zakażenia ciężkie, takie jak posocznica, wymagają dawek 6-8 g/dobę podawanych co 6-8 godzin i.v. U niemowląt i dzieci do 12 lat dawka wynosi 50-100 mg/kg mc./dobę, z możliwością zwiększenia do 200 mg/kg mc. w ciężkich przypadkach. Noworodki i wcześniaki otrzymują maksymalnie 50 mg/kg mc./dobę ze względu na ograniczoną funkcję nerek. W profilaktyce okołooperacyjnej zaleca się pojedynczą dawkę 1 g podaną 30-90 minut przed zabiegiem.
cefotaksym, cefotaksym sodowy, ciężkie zakażenie, dawka dobowa, dawka nasycająca, kiła, niewydolność nerek, noworodek i wcześniak, posocznica, profilaktyka zakażeń okołooperacyjnych, proszek do sporządzania roztworu, rzeżączka, rzeżączka odbytnicy, stężenie kreatyniny, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zakażenie niepowikłane, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Cefotaxim-MIP 1 g 1 g
Cefotaksym, należący do cefalosporyn trzeciej generacji (kod ATC: J01DA10), jest beta-laktamowym antybiotykiem o szerokim spektrum działania, stosowanym pozajelitowo. Jego mechanizm działania polega na hamowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich lizy. Cefotaksym charakteryzuje się wysoką opornością na hydrolizę przez większość beta-laktamaz, z wyjątkiem enzymów o poszerzonym spektrum działania produkowanych przez niektóre szczepy, np. Bacteroides fragilis i Proteus vulgaris. Wykazuje aktywność przeciwko szerokiemu spektrum bakterii Gram-dodatnich (Staphylococcus spp., Streptococcus spp., Streptococcus pneumoniae, Clostridium spp.) oraz Gram-ujemnych (m.in. Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella spp., Proteus spp., Enterobacter spp., Neisseria gonorrhoeae, Salmonella spp., Shigella spp., Providencia spp., Serratia spp., Citrobacter spp., Pseudomonas spp., Bacteroides spp.).
antybiotyk beta-laktamowy, Bacteroides, Bacteroides fragilis, bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, beta-laktamaza bakteryjna, cefotaksym sodowy, Citrobacter, Clostridium, czerwonka bakteryjna, dur brzuszny, Enterobacter, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Klebsiella, Neisseria, Neisseria gonorrhoea, oporność na hydrolizę, paciorkowiec beta-hemolizujący, penicylinaza, Proteus, proteus vulgaris, Providencia, Pseudomonas, rzeżączka, Salmonella, Salmonella typhi, sepsa, Serratia, shigella, Staphylococcus, Streptococcus, Streptococcus faecalis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus viridans, synteza ściany komórkowej bakterii, zakażenie dróg oddechowych, zakażenie szpitalne, zakażenie tkanek miękkich, zakażenie układu moczowego, zakażenie wewnątrzbrzuszne, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie płuc - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefotaxime Dali Pharma 2 g
Cefotaxime Dali Pharma 2 g to proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawierający 2,096 g cefotaksymu sodowego (odpowiadającego 2 g cefotaksymu) w jednej fiolce. Proszek ma barwę od białej do lekko żółtej, a pH zrekonstytuowanego roztworu wynosi 4,5-6,5. Produkt zawiera 48 mg sodu na gram (2,1 mmol), co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Cefotaksym nie jest kompatybilny z roztworem wodorowęglanu sodu, roztworami o pH >7 oraz aminoglikozydami, które nie powinny być podawane w tej samej strzykawce lub roztworze infuzyjnym. Po rekonstytucji roztwór jest stabilny chemicznie i fizycznie przez 4 godziny w temperaturze 25°C, a mikrobiologicznie powinien być użyty natychmiast, chyba że warunki przechowywania wykluczają ryzyko skażenia.
aminoglikozyd, antybiotyk aminoglikozydowy, cefotaksym sodowy, krótka infuzja, mleczan Ringera, niezgodność farmaceutyczna, podanie dożylne, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja leku, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Ringera, roztwór wodorowęglanu sodu, skażenie mikrobiologiczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefotaxim-MIP 1 g 1 g
Cefotaxim-MIP to preparat zawierający cefotaksym w postaci soli sodowej, dostępny w dawkach 1 g (1,048 g cefotaksymu sodowego) oraz 2 g (2,096 g cefotaksymu sodowego) w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji. Każda fiolka zawiera odpowiednio 48 mg sodu (2,1 mmol) na 1 g produktu, co jest istotne przy monitorowaniu bilansu elektrolitowego pacjenta. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych i jest pakowany w fiolki ze szkła typu II o pojemności 10 ml, dostępne w opakowaniach od 1 do 25 fiolek. Cefotaxim-MIP może być podawany dożylnie (wstrzyknięcie bolusowe lub infuzja krótkotrwała i długotrwała) oraz domięśniowo, z odpowiednim rozpuszczeniem w wodzie do wstrzykiwań lub roztworach kompatybilnych. Dla wstrzyknięć dożylnych dawka 1 g wymaga rozpuszczenia w co najmniej 4 ml wody, a dawka 2 g w minimum 10 ml; infuzje krótkotrwałe stosuje się w objętości 40-50 ml, a długotrwałe 100 ml roztworu izotonicznego.
aminoglikozyd, antybiotyk, cefotaksym, cefotaksym sodowy, infuzja długotrwała, infuzja dożylna, infuzja krótkotrwała, lidokaina, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, proszek do wstrzykiwań, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, substancja czynna, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Tarcefoksym 2 g
Cefotaksym, cefalosporyna III generacji, podawany jest wyłącznie pozajelitowo (i.m. lub i.v.) ze względu na brak wchłaniania po podaniu doustnym. Po podaniu domięśniowym dawka 500 mg osiąga maksymalne stężenie 11,7 µg/ml, a 1 g – 20,5 µg/ml (po około 30 minutach). Po podaniu dożylnym stężenia maksymalne wynoszą odpowiednio: 38,9 µg/ml (500 mg), 101,7 µg/ml (1 g) oraz 214,4 µg/ml (2 g), wykazując liniową zależność od dawki. Okres półtrwania cefotaksymu u pacjentów z prawidłową czynnością nerek wynosi 1,2 h, a jego aktywnego metabolitu deacetylocefotaksymu 1,6 h. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny 3-10 ml/min) okres półtrwania wydłuża się do 2,6 h dla cefotaksymu i 10 h dla metabolitu. Wcześniaki i noworodki z niską masą urodzeniową również wykazują wydłużony okres półtrwania. Cefotaksym wiąże się z białkami osocza w około 40%, co zapewnia odpowiednią frakcję wolnego, aktywnego leku.
bakterie beztlenowe, beta-laktamaza, białka osocza, cefalosporyna III generacji, cefotaksym sodowy, deacetylocefotaksym, dializa otrzewnowa, farmakokinetyka, hemodializa, klirens kreatyniny, MIC, niewydolność nerek, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn opłucnowy, podanie domięśniowe, podanie doustne, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, stężenie terapeutyczne, surowica krwi, synergizm, szpik kostny, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon leków
Skład i postać leku – Biotaksym 1 g
Biotaksym to preparat zawierający cefotaksym sodowy w dawkach 1 g lub 2 g, stosowany do podawania domięśniowego, dożylnego lub w formie infuzji. Każdy gram substancji czynnej zawiera 48 mg sodu (2,09 mmol), co jest istotne u pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Proszek do sporządzania roztworu jest higroskopijny i po rozpuszczeniu powinien dawać klarowny, bezbarwny lub jasnożółty roztwór. Podawanie domięśniowe wymaga rozpuszczenia w 4 ml wody do wstrzykiwań lub 1% roztworu lidokainy (nie do podawania dożylnego), dożylne w 10 ml wody, a infuzja trwa 20-60 minut po rozcieńczeniu w 50-100 ml odpowiedniego roztworu infuzyjnego (np. 0,9% NaCl, 5% glukozy, mleczan Ringera). U niemowląt poniżej 2 miesiąca życia dopuszczalne jest tylko podanie dożylne.
aminoglikozyd, antybiotyk, Biotaksym, cefotaksym, cefotaksym sodowy, higroskopijność, infuzja dożylna, lidokaina, mleczan sodu, niezgodność farmaceutyczna, podanie parenteralne, proszek do sporządzania roztworu, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór infuzyjny, roztwór Ringera, wodorowęglan sodu, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie i infuzja - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Biotaksym 1 g
BIOTAKSYM, zawierający cefotaksym sodowy, jest antybiotykiem beta-laktamowym stosowanym pozajelitowo (domięśniowo lub dożylnie) w dawkach 1 g lub 2 g. Dawkowanie zależy od ciężkości zakażenia, rodzaju patogenu, wieku, masy ciała oraz funkcji nerek pacjenta. W zakażeniach lekkich do umiarkowanych zaleca się 1 g co 12 godzin, natomiast w ciężkich infekcjach dawka dobowa może sięgać nawet 12 g, podawanych w 3-4 dawkach co 6-8 godzin. U dzieci do 12 lat standardowa dawka wynosi 50-150 mg/kg mc./dobę, a w ciężkich zakażeniach do 200 mg/kg mc./dobę. Noworodki otrzymują 50 mg/kg mc. co 12 lub 8 godzin, z możliwością zwiększenia do 150-200 mg/kg mc. w ciężkich przypadkach. W profilaktyce okołooperacyjnej zaleca się pojedynczą dawkę 1 g podaną 30-90 minut przed zabiegiem. W przypadku niewydolności nerek (klirens kreatyniny <5 ml/min lub stężenie kreatyniny >751 µmol/l) dawkę po dawce nasycającej 1 g należy zmniejszyć o połowę, zachowując częstotliwość podawania.
aminoglikozyd, cefotaksym sodowy, charakterystyka produktu leczniczego, ciężka infekcja, ciężkość zakażenia, dawka dobowa, dawka nasycająca, dawka podzielona, drobnoustrój, infuzja dożylna, kiła, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, pacjent pediatryczny, podanie pozajelitowe, profilaktyka okołooperacyjna, proszek do sporządzania roztworu, rzeżączka niepowikłana, stężenie kreatyniny, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie rytmu serca, zakażenie bakteryjne, żyła centralna - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cefotaxim-MIP 2 g 2 g
Cefotaxim-MIP, jako cefalosporynowy antybiotyk beta-laktamowy, jest przeciwwskazany u pacjentów z potwierdzoną nadwrażliwością na cefotaksym lub inne cefalosporyny, niezależnie od generacji. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z historią alergii na penicyliny, ze względu na ryzyko nadwrażliwości krzyżowej, które może prowadzić do poważnych reakcji alergicznych. W takich przypadkach zaleca się wybór alternatywnych antybiotyków spoza grupy beta-laktamów. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego oraz rozważenie testów alergicznych w sytuacjach wątpliwych.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, cefalosporyna, cefotaksym sodowy, dysfagia, farmakoterapia, lek beta-laktamowy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość krzyżowa, nadwrażliwość na cefotaksym, niewydolność serca, penicylina, reakcja alergiczna, reakcja niepożądana, test alergiczny, uczulenie na antybiotyk, wywiad alergiczny, wywiad alergologiczny - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Biotaksym 1 g
Biotaksym, zawierający cefotaksym sodowy w dawkach 1 g i 2 g, jest cefalosporyną III generacji stosowaną w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez wrażliwe patogeny. Lek podaje się dożylnie lub domięśniowo po rozpuszczeniu proszku. Cefotaksym wykazuje szerokie spektrum działania przeciwko bakteriom Gram-ujemnym i Gram-dodatnim, w tym Streptococcus pneumoniae (w tym szczepy o obniżonej wrażliwości na penicylinę), Haemophilus influenzae (także oporne na ampicylinę), Escherichia coli, Klebsiella spp., Proteus mirabilis, Serratia marcescens oraz Enterobacter spp. Wskazania obejmują zakażenia dolnych dróg oddechowych, układu moczowego, miednicy mniejszej, skóry i tkanek miękkich, wewnątrz jamy brzusznej, kości i stawów, a także ośrodkowego układu nerwowego (w tym zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych). Cefotaksym jest również stosowany w terapii sepsy oraz profilaktyce okołooperacyjnej. Warto zwrócić uwagę, że preparat zawiera 48 mg sodu (2,09 mmol) na 1 g produktu, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniami sodowymi.
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotykooporność, Bacteroides fragilis, bakteria Gram-ujemna, beztlenowy ziarenkowiec, cefalosporyna III generacji, cefotaksym sodowy, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Neisseria gonorrhoeae, oporność bakterii, posocznica, profilaktyka antybiotykowa, Pseudomonas aeruginosa, rzeżączka, sepsa, Streptococcus pneumoniae, synergizm działania, terapia skojarzona, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie kości i stawów, zakażenie miednicy mniejszej, zakażenie oportunistyczne, zakażenie ośrodkowego układu nerwowego, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie szpitalne, zakażenie układu moczowego, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefotaxime Dali Pharma 1 g
Cefotaxime Dali Pharma to antybiotyk w dawce 1 g (zawierający 1,048 g cefotaksymu sodowego) dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Preparat zawiera 2,1 mmol (48 mg) sodu na gram, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Brak substancji pomocniczych minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych. Po rekonstytucji pH roztworu wynosi 4,5-6,5, co zapewnia stabilność i kompatybilność. Preparat jest pakowany w fiolki szklane typu III o pojemności 15 mL, zamknięte korkiem z gumy chlorobutylowej i aluminiowym wieczkiem typu flip-off. Roztwór należy stosować tylko, gdy jest przejrzysty i wolny od cząstek.
aminoglikozyd, aseptyka, bolus dożylny, cefotaksym sodowy, dieta niskosodowa, guma chlorobutylowa, infuzja dożylna, lidokaina, mleczan Ringera, niezgodność farmaceutyczna, niezgodność fizyko-chemiczna, podanie dożylne, reakcja alergiczna, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór Ringera, skażenie mikrobiologiczne, stężenie terapeutyczne, wodorowęglan sodu, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefotaxime Dali Pharma 0,5 g
Cefotaxime Dali Pharma w dawce 0,5 g jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierającego 0,524 g cefotaksymu sodowego, co odpowiada 0,5 g substancji czynnej. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko reakcji niepożądanych związanych z dodatkami. Roztwór po rekonstytucji powinien mieć pH w zakresie 4,5-6,5. Do podania domięśniowego cefotaksym rozpuszcza się w 2 ml wody do wstrzykiwań lub 1% roztworu lidokainy, natomiast do podania dożylnego w co najmniej 2 ml wody do wstrzykiwań. Cefotaksym jest kompatybilny z 0,9% roztworem NaCl, 5% roztworem glukozy, mleczanem Ringera oraz roztworem Ringera, natomiast nie powinien być mieszany z roztworem wodorowęglanu sodu, roztworami o pH >7 oraz aminoglikozydami ze względu na niezgodności fizykochemiczne i ryzyko interakcji.
aminoglikozyd, cefotaksym, cefotaksym sodowy, infuzja dożylna, lidokaina, mleczan Ringera, niezgodność farmaceutyczna, niezgodność fizyko-chemiczna, podanie domięśniowe, podanie dożylne, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór do wstrzykiwań, roztwór Ringera, skażenie mikrobiologiczne, stabilność chemiczna, wodorowęglan sodu, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cefotaxime Dali Pharma 1 g
Produkt leczniczy Cefotaxime Dali Pharma, zawierający cefotaksym sodowy, jest antybiotykiem z grupy cefalosporyn, którego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na cefotaksym, inne cefalosporyny, penicyliny lub beta-laktamy ze względu na ryzyko wstrząsu anafilaktycznego. Szczególną ostrożność należy zachować przy podawaniu preparatu z lidokainą – jest to przeciwwskazane dożylnie, u dzieci poniżej 30 miesięcy, u pacjentów z nadwrażliwością na lidokainę, blokiem serca bez rozrusznika oraz ciężką niewydolnością serca. Każdorazowo konieczna jest dokładna kwalifikacja pacjenta, uwzględniająca wywiad alergiczny, stan układu krążenia oraz wiek.
antybiotyk beta-laktamowy, antybiotyk cefalosporynowy, blok serca, cefalosporyna, cefotaksym sodowy, ciężka niewydolność serca, lidokaina, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na lidokainę, niewydolność serca, reakcja alergiczna na leki, reakcja anafilaktyczna, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie przewodzenia serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Biotaksym 2 g
Biotaksym, zawierający cefotaksym sodowy, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości występowania. Do najczęstszych należą nadkażenia (≥1/10), leukopenia, eozynofilia, trombocytopenia (≥1/100 do <1/10), a także drgawki (≥1/10). Rzadziej obserwuje się neutropenię, agranulocytozę, niedokrwistość hemolityczną, reakcję Herxheimera, reakcje anafilaktyczne, encefalopatię, arytmię, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (biegunka, nudności, wymioty, rzekomo-błoniaste zapalenie jelita grubego), zmiany w funkcji wątroby (wzrost aktywności enzymów wątrobowych i bilirubiny), reakcje skórne (wysypka, świąd, pokrzywka) oraz pogorszenie czynności nerek, zwłaszcza przy jednoczesnym stosowaniu aminoglikozydów. Warto podkreślić, że aktywność enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT, LDH, GGTP, fosfatazy alkalicznej) i bilirubiny może wzrastać do wartości nieprzekraczających dwukrotnie górnej granicy normy, co wskazuje na możliwe, najczęściej bezobjawowe, zatrzymanie żółci.
agranulocytoza, arytmia, borelioza, cefotaksym, cefotaksym sodowy, cholestaza, drgawki, duszność, encefalopatia, eozynofilia, infekcja oportunistyczna, leukopenia, nadkażenie, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, podanie domięśniowe, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomo-błoniaste zapalenie jelita grubego, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie wątroby, zapalenie żył, zespół DRESS, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Cefotaxime Dali Pharma 0,5 g
Cefotaksym sodowy, stosowany w terapii infekcji bakteryjnych, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na cefalosporyny, penicyliny lub inne beta-laktamy, ze względu na ryzyko reakcji anafilaktycznych, w tym wstrząsu anafilaktycznego. Formulacja Cefotaxime Dali Pharma może być podawana z lidokainą w celu zmniejszenia bólu przy iniekcji domięśniowej, jednakże jest to przeciwwskazane u dzieci poniżej 30 miesięcy, pacjentów z nadwrażliwością na lidokainę, zaburzeniami przewodzenia serca (zwłaszcza blokiem serca bez rozrusznika) oraz u osób z ciężką niewydolnością serca, ze względu na potencjalne działania kardiodepresyjne lidokainy. Podawanie roztworu z lidokainą drogą dożylną jest bezwzględnie zabronione z powodu ryzyka poważnych powikłań kardiologicznych.
antybiotyk beta-laktamowy, bilans sodowy, blok serca, cefalosporyna, cefotaksym sodowy, Cefotaxime Dali Pharma, choroba nerek, działanie inotropowe ujemne, iniekcja domięśniowa, lidokaina, nadciśnienie tętnicze, niewydolność mięśnia sercowego, niewydolność serca, penicylina, podanie dożylne, powikłanie kardiologiczne, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, środek miejscowo znieczulający, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie gospodarki elektrolitowej, zaburzenie przewodzenia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefotaxim-MIP 2 g 2 g
Cefotaxim-MIP to preparat zawierający cefotaksym w postaci soli sodowej, dostępny w dawkach 1 g (1,048 g cefotaksymu sodowego) oraz 2 g (2,096 g cefotaksymu sodowego) w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji. Każdy gram substancji czynnej zawiera 48 mg sodu (około 2,1 mmol), co jest istotne przy leczeniu pacjentów z ograniczeniem podaży sodu. Lek nie zawiera substancji pomocniczych i wymaga rozpuszczenia w odpowiedniej objętości wody do wstrzykiwań: 4 ml dla dawki 1 g i 10 ml dla dawki 2 g. Podanie dożylne może odbywać się jako szybkie wstrzyknięcie (3-5 minut) lub infuzja krótkotrwała (20 minut, 40-50 ml rozcieńczalnika) bądź długotrwała (50-60 minut, 100 ml roztworu izotonicznego). Dopuszczalne rozcieńczalniki to woda do wstrzykiwań, 0,9% roztwór chlorku sodu oraz 5% roztwór glukozy. Należy unikać łączenia cefotaksymu z roztworami wodorowęglanu sodu, roztworami o pH >7 oraz aminoglikozydami ze względu na niezgodności farmaceutyczne.
aminoglikozyd, cefotaksym, cefotaksym sodowy, infuzja długotrwała, infuzja dożylna, infuzja krótkotrwała, iniekcja domięśniowa, niezgodność farmaceutyczna, podanie donaczyniowe, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór lidokainy, roztwór wodorowęglanu sodu, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcia i infuzje, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie przewodzenia bodźców