Dawkowanie i sposób podawania leku BIOTAKSYM

BIOTAKSYM jest lekiem zawierającym cefotaksym w postaci cefotaksymu sodowego. Lek występuje w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, w dawkach 1 g oraz 2 g. Produkt leczniczy zawiera 48 mg sodu (2,09 mmol) na każdy gram substancji czynnej. BIOTAKSYM przeznaczony jest do stosowania wyłącznie pozajelitowego – domięśniowego lub dożylnego.¹

Dawkowanie u dorosłych i dzieci powyżej 12 lat

Ustalając dawkowanie należy uwzględnić ciężkość zakażenia, rodzaj patogenu, wiek pacjenta, jego masę ciała oraz wydolność nerek. W przypadku zakażeń lekkich do umiarkowanych zaleca się podawanie 1 g co 12 godzin. Przy ciężkich infekcjach dawka dobowa może zostać zwiększona nawet do 12 g, podawanych w 3 lub 4 dawkach podzielonych.²

Przy dawkach dobowych nieprzekraczających 6 g, zaleca się podział na co najmniej dwie dawki podawane co 12 godzin. W przypadku większych dawek dobowych konieczny jest podział na minimum 3-4 dawki podawane co 6-8 godzin.³

Szczegółowy schemat dawkowania u dorosłych

Powyższa tabela przedstawia zalecany schemat dawkowania w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia.⁴

Dawkowanie u niemowląt i dzieci do 12 lat

U pacjentów pediatrycznych w wieku do 12 lat, dawkowanie uzależnione jest od ciężkości zakażenia. Standardowe dawkowanie wynosi 50-150 mg/kg masy ciała na dobę, podawane w 2-4 dawkach podzielonych. W przypadku bardzo ciężkich zakażeń, szczególnie zagrażających życiu, dawka dobowa może zostać zwiększona do 200 mg/kg mc.⁵

Dawkowanie u wcześniaków i noworodków urodzonych w terminie

U noworodków standardowo nie należy przekraczać dawki 50 mg/kg mc. na dobę cefotaksymu, podzielonej na 2-4 dawki. W przypadku ciężkich zakażeń zagrażających życiu, może być konieczne zwiększenie dawki dobowej do 150-200 mg/kg mc. w dawkach podzielonych.⁶

Powyższa tabela przedstawia zalecany schemat dawkowania u noworodków w zależności od wieku.⁷

Dawkowanie w rzeżączce

W przypadku niepowikłanej rzeżączki zaleca się jednorazowe wstrzyknięcie domięśniowe 1 g cefotaksymu. Istotne jest, aby przed rozpoczęciem leczenia cefotaksymem wykonać odpowiednie badania diagnostyczne w celu wykluczenia współistniejącego zakażenia kiłą.⁸

Profilaktyka zakażeń okołooperacyjnych

W profilaktyce okołooperacyjnej zaleca się podanie pojedynczej dawki 1 g cefotaksymu na 30-90 minut przed planowanym zabiegiem chirurgicznym. W przypadkach zwiększonego ryzyka zakażenia możliwe jest kontynuowanie podawania leku po zabiegu.⁹

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek

Modyfikacja dawkowania cefotaksymu konieczna jest wyłącznie u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, definiowaną jako klirens kreatyniny poniżej 5 ml/min lub stężenie kreatyniny w surowicy powyżej 751 mikromoli/l. Po podaniu początkowej, nasycającej dawki 1 g, należy zmniejszyć dawkę dobową o połowę, zachowując częstość podawania leku.¹⁰

Przykładowo:

• dawkę 1 g co 12 godzin należy zmniejszyć do 500 mg co 12 godzin
• dawkę 1 g co 8 godzin należy zmniejszyć do 500 mg co 8 godzin
• dawkę 2 g co 8 godzin należy zmniejszyć do 1 g co 8 godzin

W niektórych przypadkach może być konieczna dalsza indywidualna modyfikacja dawkowania, zależnie od przebiegu zakażenia i ogólnego stanu klinicznego pacjenta.¹¹

Sposób podawania

BIOTAKSYM może być podawany na kilka sposobów:

1. Dożylnie – po odpowiednim rozcieńczeniu, w powolnym wstrzyknięciu trwającym 3-5 minut
2. Domięśniowo – poprzez głębokie wstrzyknięcie w górny, zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego większego lub boczną część uda
3. Infuzja dożylna – trwająca od 20 do 60 minut

Szczegóły dotyczące sposobu przygotowania roztworu znajdują się w punkcie 6.6 Charakterystyki Produktu Leczniczego.¹²

Szczególne ostrzeżenia dotyczące podawania

Istotne jest przestrzeganie następujących zasad podczas podawania leku BIOTAKSYM:

• Roztwory cefotaksymu z lidokainą nie mogą być podawane dożylnie
• Należy zachować ostrożność przy szybkim wstrzykiwaniu leku przez cewnik do żyły centralnej – odnotowano potencjalnie zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca u bardzo niewielkiej liczby pacjentów
• Cefotaksymu nie należy podawać z aminoglikozydami w jednej strzykawce ani w płynie do infuzji

Powyższe środki ostrożności mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii.¹³