terapia skojarzona z talidomidem

Terapia skojarzona z talidomidem to strategia lecznicza wykorzystująca talidomid w połączeniu z innymi lekami w celu zwiększenia skuteczności terapeutycznej. Talidomid, początkowo wycofany z rynku z powodu działania teratogennego, powrócił do lecznictwa ze względu na udowodnione działanie immunomodulujące, przeciwzapalne i antyangiogenne.

Najczęściej terapia skojarzona z talidomidem stosowana jest w leczeniu szpiczaka mnogiego, gdzie talidomid łączy się z deksametazonem oraz często z cyklofosfamidem lub bortezomibem. Takie połączenie wykazuje synergistyczne działanie przeciwnowotworowe, zwiększając odsetek odpowiedzi na leczenie oraz wydłużając czas przeżycia pacjentów.

W praktyce klinicznej talidomid w terapii skojarzonej wykorzystywany jest również w leczeniu innych chorób hematologicznych (zespoły mielodysplastyczne), chorób autoimmunologicznych (toczeń rumieniowaty układowy) oraz w niektórych chorobach dermatologicznych. Stosowanie talidomidu wymaga ścisłego monitorowania pod kątem działań niepożądanych, takich jak neuropatia obwodowa, zakrzepica żylna czy senność.

Ze względu na wysokie ryzyko teratogenności, terapia skojarzona z talidomidem podlega ścisłym procedurom bezpieczeństwa (STEPS – System for Thalidomide Education and Prescribing Safety). Pacjenci muszą być odpowiednio edukowani, a kobiety w wieku rozrodczym zobowiązane są do stosowania skutecznej antykoncepcji przed, w trakcie i po zakończeniu leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 21.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl