Dihydroergotaminum Filofarm
Dihydroergotaminum Filofarm to preparat zawierający dihydroergotaminę, alkaloid sporyszu, który jest półsyntetyczną pochodną ergotaminy. Jest to lek z grupy antagonistów receptorów serotoninowych i adrenergicznych, stosowany głównie w leczeniu migreny oraz bólów głowy pochodzenia naczyniowego.
Mechanizm działania dihydroergotaminy polega na obkurczaniu rozszerzonych naczyń wewnątrz- i zewnątrzczaszkowych, zmniejszaniu przepływu krwi przez tętnice szyjne oraz hamowaniu uwalniania neuropeptydów prozapalnych. Lek wykazuje powinowactwo do receptorów serotoninowych 5-HT1B/1D, co odpowiada za jego działanie przeciwmigrenowe.
Dihydroergotaminum Filofarm jest wskazany w leczeniu napadów migreny z aurą lub bez aury, a także w profilaktyce nawracających bólów głowy pochodzenia naczyniowego. Ze względu na potencjalne działania niepożądane i interakcje z innymi lekami, powinien być stosowany pod ścisłą kontrolą lekarza, szczególnie u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego lub zaburzeniami czynności wątroby i nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dihydroergotaminum Filofarm 2 mg/g
Dihydroergotaminum Filofarm w postaci roztworu doustnego stosuje się u dorosłych i młodzieży powyżej 16 roku życia w dawce od 0,5 ml do 1,5 ml trzy razy na dobę, co odpowiada 3-9 mg dihydroergotaminy mezylanu na dobę. Leku nie należy podawać dzieciom i młodzieży poniżej 16 lat. Podczas terapii istotne jest unikanie podawania leku na czczo oraz przepłukiwanie pipety dozującej wodą po każdym użyciu, aby zapewnić precyzyjne dawkowanie i zapobiec zatykaniu się urządzenia. W trakcie wywiadu medycznego należy uwzględnić zawartość substancji pomocniczych: 80-240 mg glicerolu (E 422) oraz 42,5% v/v alkoholu etylowego, co odpowiada 212,5-637,5 mg alkoholu na jednostkę dawkowania (0,5-1,5 ml). Ta informacja jest kluczowa przy kwalifikacji pacjentów do leczenia, zwłaszcza u osób z przeciwwskazaniami do spożycia alkoholu.
- Leksykon substancji czynnych
Dihydroergotamina – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Dihydroergotamina, zawarta w preparacie Dihydroergotaminum Filofarm w postaci roztworu doustnego o stężeniu 2 mg/g, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania ze względu na ryzyko licznych działań niepożądanych charakterystycznych dla alkaloidów sporyszu. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów z zaburzeniami rytmu serca (bradykardia, tachykardia) oraz objawami żołądkowo-jelitowymi, takimi jak nudności i wymioty. Preparat nie jest przeznaczony do terapii długotrwałej, gdyż przedłużone stosowanie może prowadzić do poważnych powikłań, w tym włóknienia zastawek serca, zapalenia osierdzia oraz zwłóknienia opłucnej i pozaotrzewnowego. Zaleca się wykonanie badania echokardiograficznego przed rozpoczęciem terapii oraz w trakcie leczenia w celu wczesnego wykrycia zmian włóknieniowych. W przypadku wystąpienia objawów włóknienia terapię należy natychmiast przerwać.
alkaloid sporyszu, alkohol etylowy, badanie echokardiograficzne, ból głowy, ból głowy polekowy, bradykardia, dihydroergotamina, Dihydroergotaminum Filofarm, działanie niepożądane, ergotyzm, glicerol, niedokrwienie, nudność i wymioty, proces włóknienia, skurcz naczyń, tachykardia, USG serca, włóknienie opłucnej, włóknienie zastawek serca, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie osierdzia, zwłóknienie pozaotrzewnowe, zwłóknienie zastawek serca - Leksykon substancji czynnych
Dihydroergotamina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Badania przedkliniczne dihydroergotaminy mezylanu wykazały stosunkowo niską toksyczność ostrą przy podaniu doustnym, z wartościami LD50 wynoszącymi 8000 mg/kg u myszy, >2000 mg/kg u szczurów oraz >1000 mg/kg u królików. Preparat Dihydroergotaminum Filofarm zawiera 2 mg substancji w 1 g roztworu, co wskazuje na znaczny margines bezpieczeństwa w kontekście toksyczności ostrej. Dane dotyczące teratogenności są ograniczone, jednak nie wykazują wzrostu częstości wad wrodzonych ponad poziom populacji ogólnej. Mimo to, ze względu na słabe działanie oksytocynowe oraz wpływ na układ sercowo-naczyniowy, stosowanie dihydroergotaminy w ciąży wymaga ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko dla czynności skurczowej macicy i perfuzji łożyskowej.
- Leksykon substancji czynnych
Dihydroergotamina – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Dihydroergotamina, jako alkaloid sporyszu, nie wykazuje udokumentowanego bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych ani obsługi maszyn. Jednakże preparat Dihydroergotaminum Filofarm w postaci roztworu doustnego (2 mg/g) zawiera znaczną ilość etanolu (42,5% v/v), co przekłada się na 212,5 mg do 637,5 mg etanolu w dawce od 0,5 ml do 1,5 ml. Obecność alkoholu etylowego może istotnie obniżać sprawność psychofizyczną pacjenta, zwiększając ryzyko zaburzeń koncentracji, koordynacji i ogólnej zdolności do bezpiecznego prowadzenia pojazdów oraz obsługi maszyn. W związku z tym konieczne jest indywidualne podejście do oceny ryzyka, uwzględniające dawkę, częstotliwość stosowania, tolerancję na alkohol, współistniejące schorzenia oraz stosowanie innych leków o działaniu sedatywnym.
alkaloid sporyszu, alkohol etylowy, dihydroergotamina, dihydroergotamina mezylan, Dihydroergotaminum Filofarm, etanol, lek o działaniu sedatywnym, ośrodkowy układ nerwowy, problemy z koncentracją, roztwór doustny, sprawność psychomotoryczna, substancja pomocnicza, zaburzenie sprawności psychofizycznej, zaburzenie widzenia, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Dihydroergotamina – Dawkowanie i sposób podawania
Dihydroergotamina mezylan w postaci roztworu doustnego (Dihydroergotaminum Filofarm, 2 mg/g) jest wskazana wyłącznie dla dorosłych i młodzieży powyżej 16. roku życia, z przeciwwskazaniem u dzieci i młodzieży poniżej 16 lat. Standardowe dawkowanie wynosi od 0,5 ml do 1,5 ml roztworu trzy razy na dobę, co odpowiada dobowej dawce substancji czynnej od 3 mg do 9 mg. Preparat należy podawać doustnie, nie na czczo, aby zapewnić optymalne wchłanianie i tolerancję. Po każdym użyciu pipetę do odmierzania dawki należy dokładnie przepłukać wodą, co jest istotne dla zachowania higieny i precyzji dawkowania.
alkohol etylowy, decyzja terapeutyczna, dihydroergotamina, dihydroergotamina mezylan, Dihydroergotaminum Filofarm, działanie niepożądane, efekt terapeutyczny, glicerol, jednostka dawkowania, kwalifikacja pacjenta, przeciwwskazanie, roztwór doustny, substancja czynna, substancja pomocnicza, wywiad medyczny - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dihydroergotaminum Filofarm
Dihydroergotamina, stosowana w formie roztworu doustnego 2 mg/g (Dihydroergotaminum Filofarm), wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca (arytmiami) oraz schorzeniami żołądkowo-jelitowymi, ze względu na ryzyko nasilenia bradykardii, tachykardii, nudności i wymiotów. Terapia nie powinna być długotrwała, gdyż istnieje wysokie ryzyko indukcji procesów włóknienia tkanek, w tym zwłóknienia pozaotrzewnowego, opłucnej, osierdzia, zapalenia osierdzia oraz zwłóknienia zastawek serca. Zaleca się wykonanie badania echokardiograficznego przed rozpoczęciem leczenia oraz regularne monitorowanie pacjenta pod kątem objawów włóknienia, z natychmiastowym przerwaniem terapii w przypadku potwierdzenia lub podejrzenia tych powikłań. Dodatkowo, długotrwałe stosowanie może prowadzić do ergotyzmu oraz polekowego bólu głowy, co wymaga rozważenia odstawienia leku i konsultacji specjalistycznej.
alkaloid sporyszu, arytmia, badanie echokardiograficzne, bradykardia, dihydroergotamina, Dihydroergotaminum Filofarm, dolegliwość żołądkowo-jelitowa, ergotyzm, glicerol, niedokrwienie kończyn, polekowy ból głowy, proces włóknienia, skurcz naczyń obwodowych, tachykardia, USG serca, włóknienie opłucnej, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie osierdzia, zastawka serca, zwłóknienie pozaotrzewnowe, zwłóknienie zastawki serca