zmniejszona potrzeba snu

Zmniejszona potrzeba snu to objaw, który charakteryzuje się subiektywnym odczuciem wystarczającego wypoczynku pomimo skrócenia czasu snu poniżej fizjologicznej normy (zazwyczaj poniżej 6-7 godzin). W przeciwieństwie do bezsenności, pacjenci nie odczuwają negatywnych skutków skróconego snu, takich jak senność w ciągu dnia czy pogorszenie funkcji poznawczych.

Objaw ten najczęściej występuje w przebiegu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, szczególnie w fazie maniakalnej lub hipomaniakalnej. Jest jednym z kluczowych symptomów diagnostycznych tych stanów według klasyfikacji DSM-5 i ICD-11. Zmniejszona potrzeba snu może poprzedzać pełnoobjawowy epizod maniakalny nawet o kilka dni, stanowiąc wczesny sygnał ostrzegawczy.

Inne stany, w których może występować zmniejszona potrzeba snu to: stosowanie niektórych substancji psychoaktywnych (zwłaszcza stymulantów), nadczynność tarczycy, uszkodzenia podwzgórza, zespół krótkiego snu uwarunkowany genetycznie oraz przejściowo w okresach intensywnego stresu. Rozpoznanie różnicowe powinno uwzględniać bezsenność, w której pacjenci mimo chęci nie mogą spać i odczuwają negatywne skutki deprywacji snu.

Leczenie zmniejszonej potrzeby snu zależy od przyczyny. W przypadku choroby afektywnej dwubiegunowej kluczowe jest zastosowanie leków normotymicznych oraz przeciwpsychotycznych, które przywracają prawidłowy rytm snu i czuwania. Ważne jest także wdrożenie zasad higieny snu i regulacja rytmu okołodobowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl