schizofrenia katatoniczna

Schizofrenia katatoniczna jest podtypem schizofrenii, charakteryzującym się znacznymi zaburzeniami psychomotorycznymi, które mogą objawiać się zarówno skrajnym pobudzeniem, jak i stuporem (osłupieniem). Pacjenci mogą prezentować katalepsję (utrzymywanie nienaturalnej pozycji ciała przez długi czas), negatywizm, echolalię (powtarzanie słów) lub echopraksję (naśladowanie ruchów).

Diagnoza schizofrenii katatonicznej wymaga obecności co najmniej dwóch z następujących objawów: stupor, pobudzenie, przybieranie dziwacznych póz, mutyzm, negatywizm, sztywność mięśniowa, woskowata giętkość lub automatyczne posłuszeństwo. Według klasyfikacji DSM-5, katatonia jest obecnie traktowana jako specyfikator, który może występować w przebiegu różnych zaburzeń psychicznych, nie tylko schizofrenii.

Leczenie schizofrenii katatonicznej opiera się na farmakoterapii, gdzie benzodiazepiny (szczególnie lorazepam) są lekami pierwszego wyboru ze względu na szybką skuteczność w łagodzeniu objawów katatonicznych. W przypadkach opornych na leczenie farmakologiczne, terapia elektrowstrząsowa (ECT) jest często skuteczną metodą. Istotne jest różnicowanie z innymi stanami mogącymi naśladować katatonię, takimi jak złośliwy zespół neuroleptyczny czy zaburzenia neurologiczne.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl