schizofrenia hebefreniczna

Schizofrenia hebefreniczna (zwana również schizofrenią zdezorganizowaną) stanowi podtyp schizofrenii charakteryzujący się dominacją zaburzeń afektywnych, dezorganizacją myślenia i zachowania oraz płytkim, nieadekwatnym afektem. Pojawia się zazwyczaj w młodym wieku (15-25 lat) i cechuje się szczególnie niekorzystnym rokowaniem spośród wszystkich podtypów schizofrenii.

W obrazie klinicznym dominują nieadekwatne reakcje emocjonalne, manieryzmy, rozluźnienie skojarzeń, dziwaczne zachowania społeczne oraz głęboka dezorganizacja procesów myślowych. Urojenia i halucynacje, jeśli występują, mają charakter fragmentaryczny i niesystematyzowany. Pacjenci często prezentują infantylne zachowania, beztroskie nastawienie oraz nieprzewidywalny śmiech bez wyraźnej przyczyny.

Leczenie schizofrenii hebefrenicznej opiera się na farmakoterapii lekami przeciwpsychotycznymi (szczególnie atypowymi) w połączeniu z kompleksowym podejściem terapeutycznym obejmującym interwencje psychospołeczne, terapię zajęciową i rehabilitację psychiatryczną. Ze względu na często wczesny początek i znaczne zaburzenia funkcjonowania społecznego, pacjenci wymagają długoterminowej, wielokierunkowej opieki psychiatrycznej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl