pierwotna dysmenorrhea

Pierwotna dysmenorrhea (pierwotne bolesne miesiączkowanie) to schorzenie charakteryzujące się nawracającymi, bolesnym skurczami macicy podczas miesiączki, występujące bez towarzyszących patologii w obrębie narządów miednicy mniejszej. Dotyczy najczęściej młodych kobiet i nastolatek, u których objawy pojawiają się zazwyczaj w ciągu pierwszych 1-2 lat od pierwszej miesiączki.

Patofizjologia pierwotnej dysmenorrhei związana jest głównie z nadmierną produkcją prostaglandyn, które powodują nasilone skurcze mięśniówki macicy, zmniejszenie przepływu krwi i niedotlenienie tkanek. Czynnikami ryzyka są m.in. wczesny wiek menarche, obfite krwawienia miesiączkowe, palenie tytoniu oraz pozytywny wywiad rodzinny.

Objawy obejmują nawracający ból w podbrzuszu i okolicy krzyżowej, rozpoczynający się tuż przed lub w trakcie miesiączki i trwający zazwyczaj 48-72 godziny. Dolegliwościom bólowym mogą towarzyszyć nudności, wymioty, biegunka, bóle głowy, zmęczenie i zawroty głowy. Rozpoznanie opiera się głównie na wywiadzie i badaniu klinicznym, przy jednoczesnym wykluczeniu wtórnych przyczyn bólu.

W leczeniu pierwszej linii stosuje się niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), które hamują syntezę prostaglandyn. Alternatywnie lub uzupełniająco zaleca się doustne środki antykoncepcyjne, które zmniejszają obfitość krwawień i nasilenie bólu. W przypadkach opornych na farmakoterapię pomocne mogą być metody niefarmakologiczne: termoterapia, akupunktura, przezskórna elektryczna stymulacja nerwów (TENS) oraz suplementacja witaminami i minerałami.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl