niewydolność nerek z anurią

Niewydolność nerek z anurią to stan kliniczny, w którym dochodzi do krytycznego upośledzenia funkcji nerek, skutkującego całkowitym brakiem wytwarzania moczu (anuria definiowana jako objętość moczu poniżej 100 ml/dobę). Jest to poważne powikłanie, które może wystąpić zarówno w ostrej, jak i przewlekłej niewydolności nerek.

Etiologia anurii obejmuje różnorodne przyczyny, które można podzielić na przednerkowe (np. wstrząs, hipowolemia, niewydolność serca), nerkowe (ostre uszkodzenie miąższu nerek) oraz zanerkowe (obstrukcja dróg moczowych). W przypadku wystąpienia anurii konieczna jest natychmiastowa diagnostyka i leczenie, gdyż stan ten prowadzi do szybkiego narastania zaburzeń wodno-elektrolitowych, kwasicy metabolicznej oraz gromadzenia toksyn mocznicowych.

Diagnostyka pacjenta z anurią obejmuje ocenę kliniczną, badania laboratoryjne (parametry nerkowe, elektrolitowe), obrazowanie USG dróg moczowych oraz ewentualnie bardziej zaawansowane metody diagnostyczne. Leczenie ukierunkowane jest na przyczynę podstawową oraz obejmuje terapię nerkozastępczą (hemodializę, dializę otrzewnową lub ciągłe techniki oczyszczania pozaustrojowego), która jest niezbędna do usuwania nadmiaru płynów i toksyn.

Anuria w przebiegu niewydolności nerek stanowi stan zagrożenia życia i wymaga pilnej interwencji medycznej. Opóźnienie w rozpoznaniu i leczeniu znacząco zwiększa ryzyko poważnych powikłań wielonarządowych oraz śmiertelność. Monitoring parametrów życiowych, bilansu płynów oraz markerów funkcji nerek jest kluczowy dla prowadzenia skutecznej terapii.

Powiązane wpisy

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl