myoklonus
Myoklonus to nagłe, krótkotrwałe, mimowolne skurcze mięśni, które mogą obejmować pojedyncze grupy mięśniowe lub występować w sposób uogólniony. W przeciwieństwie do drżenia, które charakteryzuje się rytmicznymi ruchami oscylacyjnymi, myoklonus objawia się jako pojedyncze, gwałtowne szarpnięcia.
Etiologia mioklonii jest zróżnicowana i może obejmować przyczyny fizjologiczne (np. mioklonie hipnagogiczne podczas zasypiania), metaboliczne (hipoksja, hipoglikemia, niewydolność nerek), infekcyjne (choroba Creutzfeldta-Jakoba), polekowe (opiaty, antybiotyki, leki przeciwpsychotyczne), pourazowe oraz neurodegeneracyjne (choroba Alzheimera, choroba Parkinsona).
Diagnostyka mioklonii obejmuje badania elektrofizjologiczne (EEG, EMG), obrazowanie mózgu (MRI, CT), badania metaboliczne oraz genetyczne. Klasyfikacja mioklonii uwzględnia lokalizację anatomiczną (korowa, podkorowa, rdzeniowa, obwodowa), etiologię oraz charakterystykę elektrofizjologiczną.
Leczenie mioklonii zależy od przyczyny leżącej u jej podłoża. W terapii objawowej stosuje się najczęściej leki przeciwpadaczkowe (walproinian, lewetiracetam, klonazepam), leki wpływające na układ serotoninergiczny oraz leki zmniejszające nadpobudliwość korową. W wybranych przypadkach można rozważyć leczenie operacyjne lub głęboką stymulację mózgu.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Oroes 10 mg
Przedawkowanie escytalopramu, substancji czynnej Oroes 10 mg (w postaci szczawianu), choć rzadko prowadzi do ciężkich objawów toksycznych, stanowi istotne zagrożenie zdrowotne. Dawki w zakresie 400-800 mg escytalopramu nie wywołują zazwyczaj poważnych powikłań, jednak w przypadku jednoczesnego przedawkowania innych leków ryzyko ciężkich konsekwencji, w tym zgonu, znacząco wzrasta. Klinicznie obserwuje się objawy ze strony ośrodkowego układu nerwowego (zawroty głowy, drżenie, pobudzenie, zespół serotoninowy, drgawki, śpiączka), układu pokarmowego (nudności, wymioty) oraz sercowo-naczyniowego (niedociśnienie tętnicze, częstoskurcz, wydłużenie odstępu QT, niemiarowość). Dodatkowo mogą wystąpić zaburzenia wodno-elektrolitowe, takie jak hipokaliemia i hiponatremia, które wymagają monitorowania i korekty.
bradyarytmia, częstoskurcz, drgawki, drżenie, dysfunkcja wątroby, elektrokardiografia, escytalopram, hipertermia, hipokaliemia, hiponatremia, hyperrefleksja, myoklonus, niedociśnienie tętnicze, niemiarowość, niestabilność autonomiczna, nudności, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, śpiączka, szczawian, sztywność mięśniowa, utrata przytomności, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QT, wymioty, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia rytmu serca, zastoinowa niewydolność serca, zawroty głowy, zespół serotoninowy