śródmiąższowe zapalenie rogówki

Śródmiąższowe zapalenie rogówki to przewlekłe, niezakaźne schorzenie okulistyczne charakteryzujące się obustronnym, nieregularnym naciekiem komórkowym oraz neowaskularyzacją w obrębie zrębu rogówki. W większości przypadków związane jest z uogólnionymi chorobami o podłożu autoimmunologicznym, a jego objawy kliniczne mogą rozwijać się powoli i podstępnie.

Etiologia schorzenia jest wieloczynnikowa, jednak najczęstszymi przyczynami są: kiła, gruźlica, sarkoidoza, ziarniniak Wegenera oraz choroby tkanki łącznej. U około 30-50% pacjentów śródmiąższowe zapalenie rogówki występuje w przebiegu zespołu Cogana, charakteryzującego się współistnieniem zapalenia rogówki z objawami ze strony narządu słuchu i równowagi.

Obraz kliniczny obejmuje światłowstręt, łzawienie, ból oka, pogorszenie ostrości wzroku oraz charakterystyczne zmiany w postaci obwodowego zmętnienia rogówki z towarzyszącą neowaskularyzacją głębokich warstw zrębu. Diagnostyka wymaga dokładnego badania okulistycznego z użyciem lampy szczelinowej oraz przeprowadzenia badań laboratoryjnych w celu identyfikacji choroby podstawowej.

Leczenie jest wielokierunkowe i obejmuje miejscowe oraz ogólnoustrojowe stosowanie glikokortykosteroidów, leków immunosupresyjnych, a w przypadkach opornych na leczenie – biologicznych modyfikatorów odpowiedzi immunologicznej. W zaawansowanych przypadkach z istotnym upośledzeniem widzenia może być konieczne przeprowadzenie przeszczepu rogówki.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl