ślepota rogówkowa

Ślepota rogówkowa, znana również jako ślepota keratopatiowa, jest stanem utraty wzroku spowodowanym zmętnieniem rogówki – przezroczystej przedniej części oka. Schorzenie to występuje na skutek różnorodnych patologii rogówki, takich jak infekcje, urazy, choroby zapalne, dystrofie czy zwyrodnienia.

Główną przyczyną ślepoty rogówkowej są blizny rogówkowe powstałe w wyniku urazów mechanicznych, chemicznych, oparzeń termicznych, a także infekcji bakteryjnych, wirusowych lub grzybiczych. Szczególnie niebezpieczne są zakażenia Acanthamoeba, opryszczka oczna i owrzodzenia bakteryjne rogówki. Inne czynniki ryzyka obejmują niedobór witaminy A, choroby autoimmunologiczne i niewłaściwe użytkowanie soczewek kontaktowych.

Leczenie ślepoty rogówkowej zależy od przyczyny i może obejmować farmakoterapię (antybiotyki, leki przeciwwirusowe, przeciwzapalne), a w zaawansowanych przypadkach – procedury chirurgiczne, w tym przeszczep rogówki (keratoplastyka). W krajach rozwijających się ślepota rogówkowa stanowi poważny problem zdrowia publicznego z powodu ograniczonego dostępu do opieki okulistycznej, dlatego programy profilaktyczne i edukacyjne odgrywają kluczową rolę w jej zapobieganiu.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl