zapalenie śródbłonka
Zapalenie śródbłonka to stan patologiczny charakteryzujący się uszkodzeniem i dysfunkcją śródbłonka naczyniowego, który wyściela wnętrze naczyń krwionośnych. Śródbłonek pełni kluczową rolę w regulacji napięcia naczyniowego, krzepnięcia krwi, odpowiedzi zapalnej i przepuszczalności naczyń.
W patogenezie zapalenia śródbłonka uczestniczą różne czynniki, w tym infekcje (bakteryjne, wirusowe, grzybicze), procesy autoimmunologiczne, czynniki mechaniczne, toksyny oraz czynniki metaboliczne. Przewlekły stan zapalny śródbłonka stanowi podłoże dla rozwoju miażdżycy naczyń i chorób sercowo-naczyniowych.
Klinicznie zapalenie śródbłonka może manifestować się gorączką, bólami mięśniowymi, objawami niewydolności narządowej, wysiękami do jam ciała czy powikłaniami zakrzepowo-zatorowymi. Szczególną postacią jest infekcyjne zapalenie wsierdzia, gdzie dochodzi do kolonizacji zastawek serca przez patogeny.
Diagnostyka obejmuje badania laboratoryjne wykrywające markery stanu zapalnego, badania obrazowe oraz metody oceniające funkcję śródbłonka. Leczenie zależy od przyczyny i obejmuje antybiotykoterapię w przypadkach infekcyjnych, leki przeciwzapalne, immunosupresyjne oraz terapię wspomagającą funkcję śródbłonka.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Opryszczkowe zapalenie oka – Leczenie
Opryszczkowe zapalenie oka, wywołane najczęściej przez HSV-1, stanowi istotną przyczynę zakaźnej ślepoty rogówkowej, z częstością 5,9-20,7/100 000 rocznie. Choroba manifestuje się w formach nabłonkowych (keratitis dendriticum), stromalnych (keratitis stromalne) oraz zapaleniu śródbłonka rogówki i keratouveitis. Leczenie opiera się na lekach przeciwwirusowych: miejscowo stosuje się trifluridynę 1% (co 2 godziny do reepitelizacji), gancyklowir 0,15% (5x dziennie) lub acyklowir 3% maść (5x dziennie), natomiast doustnie acyklowir 400 mg 5x dziennie, walacyklowir 500 mg 3x dziennie lub famcyklowir 250-500 mg 2-3x dziennie przez 7-14 dni. W ciężkich przypadkach stosuje się dożylny acyklowir 5-10 mg/kg co 8 godzin przez 5-10 dni. Kluczowe jest unikanie kortykosteroidów w aktywnym nabłonkowym zapaleniu rogówki ze względu na ryzyko nasilenia replikacji wirusa, natomiast w zapaleniu zrębu i śródbłonka stosuje się je pod ścisłym nadzorem okulistycznym wraz z terapią przeciwwirusową.
acyklowir, bliznowacenie rogówki, błona owodniowa, famcyklowir, foskarnet, gancyklowir, Herpes Simplex Virus, Herpetic Eye Disease Study, HSK, HSV-1, keratitis nabłonkowe, keratitis stromalne, keratopatia neurotroficzna, keratoplastyka, keratouveitis, klej cyjanoakrylowy, kontaktowe zapalenie skóry, lek przeciwwirusowy, perforacja rogówki, przeszczep rogówki, ślepota rogówkowa, trifluridyna, walacyklowir, widarabina, wirus opryszczki pospolitej, zapalenie śródbłonka, zwężenie punktów łzowych - Leksykon chorób i schorzeń
Opryszczkowe zapalenie oka – Zapobieganie i profilaktyka
Opryszczkowe zapalenie oka, wywołane głównie przez HSV-1 i rzadziej HSV-2, jest istotną przyczyną zakaźnych uszkodzeń rogówki, które mogą prowadzić do trwałej utraty widzenia lub ślepoty. Profilaktyka opiera się na rygorystycznej higienie, unikaniu kontaktu z osobami z aktywną opryszczką oraz stosowaniu indywidualnych środków ostrożności, zwłaszcza u nosicieli soczewek kontaktowych. Długoterminowa doustna terapia przeciwwirusowa, np. acyklowirem 400 mg dwa razy dziennie, walacyklowirem 500 mg raz dziennie lub famcyklowirem 250 mg 1-2 razy dziennie, znacząco redukuje ryzyko nawrotów (o 40-50%), szczególnie u pacjentów z nawracającym zapaleniem zrębu rogówki, bliznowaceniem, neowaskularyzacją lub po przeszczepie rogówki. Zabiegi okulistyczne wymagają profilaktyki przeciwwirusowej, a aktywne zapalenie rogówki stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do laserowej chirurgii refrakcyjnej.
acyklowir, bliznowacenie, chirurgia refrakcyjna rogówki, cidofowir, famcyklowir, foskarnet, Herpetic Eye Disease Study, kortykosteroid, lek przeciwwirusowy, martwicze zapalenie rogówki, nabłonkowe zapalenie rogówki, neowaskularyzacja, operacja zaćmy, oporność wirusa, opryszczka wargowa, opryszczkowe zapalenie oka, promieniowanie słoneczne, przeszczep rogówki, reaktywacja wirusa, upośledzenie widzenia, walacyklowir, wirus opryszczki pospolitej typu 1, wirus opryszczki pospolitej typu 2, zakażenie HSV, zapalenie błędnika, zapalenie powiek, zapalenie spojówek, zapalenie śródbłonka, zapalenie tęczówki, zapalenie zrębu rogówki, zrąb rogówki - Leksykon chorób i schorzeń
Infekcja parwowirusowa – Patofizjologia i mechanizm
Parwowirusy, w tym parwowirus B19 (B19V) u ludzi oraz canine parvovirus (CPV) u psów, to małe wirusy DNA o wysokim tropizmie do komórek szybko dzielących się, takich jak prekursory erytroidalne w szpiku kostnym. B19V wykorzystuje receptor antygenu P (globozyd) oraz koreceptory, takie jak integryna α5β1 i autoantygen Ku80, co umożliwia zakażenie różnych tkanek i wywoływanie objawów wielonarządowych. Replikacja wirusa odbywa się w fazie S cyklu komórkowego, inicjowana przez białko NS1, które indukuje apoptozę i uszkodzenia DNA. U ludzi infekcja prowadzi do przejściowej retikulocytopenii, a u pacjentów z niedokrwistością hemolityczną może wywołać przełom aplastyczny. Mechanizmy immunologiczne, w tym formowanie kompleksów immunologicznych i autoimmunizacja, odgrywają kluczową rolę w patogenezie, manifestując się wysypką rumieniową i artropatią. Przewlekłe zakażenia obserwuje się u pacjentów z niedoborami odporności, co może skutkować ciężką niedokrwistością wymagającą transfuzji.
apoptoza komórkowa, artropatia, białko NS1, Canine Parvovirus, droga fekalno-oralna, droga kropelkowa, fosfolipaza A2, globozyd, kardiomiopatia rozstrzeniowa, kłębuszkowe zapalenie nerek, kompleksy immunologiczne, mikroangiopatia zakrzepowa, mimikra molekularna, nadwrażliwość pokarmowa, niedokrwistość aplastyczna, niedokrwistość hemolityczna, parwowirus, parwowirus B19, przeciwciała antyfosfolipidowe, przeciwciała IgG, przeciwciała IgM, przełom aplastyczny, receptor transferryny, retikulocytopenia, śródbłonek naczyniowy, stwardnienie kłębuszków nerkowych, szpik kostny, tolerancja doustna, tropizm komórkowy, wiremia, wysypka rumieniowa, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie mózgu, zapalenie śródbłonka, zespół nabytego niedoboru odporności