inhibitory agregacji płytek krwi

Inhibitory agregacji płytek krwi to grupa leków przeciwpłytkowych, które hamują zdolność trombocytów do zlepiania się i tworzenia skrzepów. Działają one poprzez różne mechanizmy, w tym blokowanie receptorów powierzchniowych płytek lub hamowanie enzymów uczestniczących w procesie agregacji.

Główne klasy inhibitorów agregacji płytek to: pochodne tienopirydyny (klopidogrel, prasugrel, tiklopidyna), antagoniści receptora glikoproteinowego IIb/IIIa (abciksimab, eptifibatyd, tirofiban), inhibitory cyklooksygenazy (kwas acetylosalicylowy) oraz inhibitory fosfodiesterazy (cilostazol, dipirydamol). Każda z tych grup charakteryzuje się odmiennym mechanizmem działania i profilem farmakologicznym.

Wskazania do stosowania inhibitorów agregacji płytek obejmują profilaktykę i leczenie chorób zakrzepowo-zatorowych, w tym ostrych zespołów wieńcowych, udaru niedokrwiennego mózgu, choroby niedokrwiennej serca oraz profilaktykę zakrzepicy po zabiegach angioplastyki i implantacji stentów. Leki te stanowią podstawę terapii przeciwzakrzepowej w kardiologii interwencyjnej.

Głównym działaniem niepożądanym inhibitorów agregacji płytek jest zwiększone ryzyko krwawień, w tym krwawień z przewodu pokarmowego i krwawień śródczaszkowych. Istotne jest właściwe monitorowanie pacjentów oraz indywidualne dostosowanie terapii w zależności od ryzyka zakrzepowo-zatorowego i krwotocznego.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl