farmakokinetyka flutykazonu propionianu

Farmakokinetyka flutykazonu propionianu charakteryzuje się niską biodostępnością ogólnoustrojową po podaniu donosowym (poniżej 2%) i inhalacyjnym (około 16% przy stosowaniu inhalatora proszkowego i 30% przy stosowaniu inhalatora ciśnieniowego). Znaczna część leku osiada w górnych drogach oddechowych, a część połknięta ulega intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie.

Flutykazon jest szybko usuwany z krążenia ogólnoustrojowego, głównie na drodze metabolizmu w wątrobie przez izoenzym CYP3A4 cytochromu P450, do nieaktywnego metabolitu – 17-β-karboksylowego. Okres półtrwania flutykazonu propionianu w osoczu wynosi około 3 godziny, natomiast w płucach jest dłuższy, co pozwala na stosowanie leku raz lub dwa razy na dobę.

Wiązanie flutykazonu propionianu z białkami osocza jest wysokie (około 91%), co w połączeniu z niską biodostępnością ogólnoustrojową prowadzi do minimalnego ryzyka działań niepożądanych ogólnoustrojowych. Należy jednak pamiętać o możliwości wystąpienia interakcji z silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazolem, rytonawirem), które mogą znacząco zwiększać stężenie flutykazonu w osoczu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl