akineza
Akineza to zaburzenie neurologiczne charakteryzujące się znacznym ograniczeniem lub brakiem ruchów dowolnych, występujące najczęściej w chorobach pozapiramidowych, zwłaszcza w chorobie Parkinsona. Pacjenci doświadczający akinezy mają trudności z inicjowaniem ruchu, co objawia się opóźnionym rozpoczęciem czynności ruchowych oraz spowolnieniem ich wykonywania (bradykineza).
Patofizjologiczne podłoże akinezy wiąże się z dysfunkcją jąder podstawy, szczególnie z niedoborem dopaminy w szlaku nigrostriatalnym. W chorobie Parkinsona dochodzi do degeneracji neuronów dopaminergicznych w istocie czarnej, co prowadzi do zaburzenia równowagi między układami pobudzającymi i hamującymi w obrębie jąder podstawy.
Diagnostyka akinezy opiera się głównie na badaniu neurologicznym, w którym ocenia się zdolność pacjenta do inicjowania ruchów, ich płynność i szybkość. W leczeniu kluczowe znaczenie ma terapia dopaminergiczna (lewodopa, agoniści dopaminy), która u większości pacjentów przynosi znaczącą poprawę. W zaawansowanych przypadkach rozważa się leczenie neurochirurgiczne, takie jak głęboka stymulacja mózgu (DBS).
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zespół złamanego serca – Diagnostyka i diagnoza
Zespół złamanego serca (Takotsubo cardiomyopathy) to przejściowa dysfunkcja lewej komory serca, klinicznie imitująca ostry zespół wieńcowy (ACS). Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, zwłaszcza w kierunku niedawnego silnego stresu emocjonalnego lub fizycznego, oraz badaniach takich jak EKG (uniesienie odcinka ST, odwrócenie załamka T, wydłużenie QT), umiarkowane podwyższenie biomarkerów sercowych (troponina, CK-MB) i peptydów natriuretycznych BNP. Echokardiografia wykazuje charakterystyczne balonowate rozszerzenie koniuszka lewej komory, hipokinezę lub akinezę segmentów środkowych i koniuszkowych oraz przejściowe obniżenie frakcji wyrzutowej. Koronarografia wyklucza istotne zwężenia tętnic wieńcowych, a rezonans magnetyczny serca (CMR) pozwala na ocenę obrzęku mięśnia sercowego i wykluczenie zawału czy zapalenia mięśnia sercowego (brak późnego wzmocnienia kontrastowego). Diagnostyka różnicowa obejmuje zawał mięśnia sercowego, zapalenie mięśnia sercowego, kardiomiopatię przerostową oraz guza chromochłonnego.
akineza, angiografia wieńcowa, biomarkery sercowe, ból w klatce piersiowej, czynniki ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, duszność, echokardiografia, elektrokardiografia, frakcja wyrzutowa lewej komory, guz chromochłonny, hipokineza, hipotonia, kardiomiopatia przerostowa, kinaza kreatynowa, kołatanie serca, koronarografia, niedomykalność zastawki mitralnej, niewydolność serca, obrzęk mięśnia sercowego, odwrócenie załamka T, ostry zespół wieńcowy, rezonans magnetyczny serca, troponina, uniesienie odcinka ST, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia rytmu serca, zapalenie mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego, zespół złamanego serca - Leksykon substancji czynnych
Paliperydon – Działania niepożądane
Paliperydon, aktywny metabolit rysperydonu, stosowany głównie w formie palmitynianu do iniekcji o przedłużonym uwalnianiu, charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane to bezsenność, ból głowy, lęk, infekcje górnych dróg oddechowych, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, parkinsonizm, akatyzja, sedacja/senność, nudności, zaparcia, zawroty głowy ośrodkowe, bóle mięśniowo-szkieletowe, częstoskurcz, drżenie, wymioty, biegunka, zmęczenie i dystonia. Występowanie akatyzji i sedacji/senności jest zależne od dawki. Szczególną grupę stanowią objawy pozapiramidowe (EPS), w tym parkinsonizm, akatyzja, dyskineza, dystonia i drżenie. Reakcje w miejscu wstrzyknięcia, głównie ból, mają zazwyczaj łagodne do umiarkowanego nasilenie, z tendencją do zmniejszania się w czasie, przy większym bólu po iniekcjach do mięśnia naramiennego niż pośladkowego. Hiperprolaktynemia, manifestująca się m.in. brakiem miesiączki, mlekotokiem, zaburzeniami menstruacji i ginekomastią, występuje u mniej niż 1% pacjentów. W 13-tygodniowym badaniu klinicznym częstość zwiększenia masy ciała ≥ 7% wynosiła 5% w grupie placebo, 6% przy 25 mg, 8% przy 100 mg i 13% przy 150 mg paliperydonu.
agranulocytoza, akatyzja, akineza, bradykineza, brak miesiączki, choreoatetoza, cukrzycowa kwasica ketonowa, dysfagia, dyskineza, dystonia, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipertermia, hipokineza, jaskra, kręcz szyi, lek przeciwpsychotyczny drugiej generacji, mlekotok, neutropenia, objawy pozapiramidowe, opistotonus, paliperydon, palmitynian paliperydonu, parkinsonizm, pleurototonus, prolaktyna, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rysperydon, sedacja, śpiączka cukrzycowa, tachykardia komorowa, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Chlorprothixen Hasco 15 mg
Chlorprothixen Hasco, zawierający chloroprotyksenu chlorowodorek w dawkach 15 mg i 50 mg, jest lekiem przeciwpsychotycznym o działaniu antagonistycznym na receptory dopaminergiczne w OUN. Działania niepożądane, szczególnie objawy pozapiramidowe takie jak dystonia, akatyzja czy dyskineza późna, występują najczęściej we wczesnej fazie terapii i są zależne od dawki oraz czasu stosowania. Dyskineza późna, częstsza u pacjentów w podeszłym wieku i przy długotrwałym leczeniu, manifestuje się nieskoordynowanymi ruchami choreoatetotycznymi. Złośliwy zespół neuroleptyczny, choć rzadki, stanowi poważne zagrożenie życia i wymaga natychmiastowego odstawienia leku oraz intensywnej terapii. Ryzyko napadów padaczkopodobnych również jest istotne i wymaga monitorowania.
akatyzja, akineza, benzodiazepina, chloroprotyksenu chlorowodorek, drżenie, dyskineza, dyskineza późna, dystonia, hiperpireksja, lek neuroleptyczny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwparkinsonowski, lek przeciwpsychotyczny, napad padaczkopodobny, objawy pozapiramidowe, oddział intensywnej terapii, ośrodkowy układ nerwowy, propranolol, receptor dopaminergiczny, ruchy choreoatetotyczne, skurcz mięśni, śpiączka, układ dopaminergiczny, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Zaburzenia ruchowe – Objawy
Zaburzenia ruchowe to grupa schorzeń neurologicznych charakteryzujących się nieprawidłowymi ruchami ciała, które mogą być hiperkinetyczne (nadmierne ruchy, np. dyskinezje) lub hipokinetyczne (zmniejszone lub spowolnione ruchy, np. akineza, bradykinezja, sztywność). Objawy obejmują drżenie, sztywność mięśni, spowolnienie ruchów, zaburzenia koordynacji i równowagi oraz problemy z wykonywaniem czynności takich jak pisanie, mówienie czy chodzenie. W chorobie Parkinsona, gdzie dochodzi do utraty ponad 50% neuronów dopaminergicznych w istocie czarnej przed pojawieniem się objawów, obserwuje się m.in. drżenie spoczynkowe, festynację chodu, sztywność i epizody zamrożenia ruchu. Progresja choroby przebiega przez cztery stadia, od łagodnych objawów jednostronnych do zaawansowanej niepełnosprawności z ryzykiem upadków i powikłań takich jak aspiracja. Inne schorzenia, jak choroba Huntingtona, zanik wieloukładowy (MSA) czy postępujące porażenie nadjądrowe (PSP), cechują się różnym tempem progresji i specyficznymi objawami motorycznymi i niemotorycznymi, w tym zaburzeniami poznawczymi i psychiatrycznymi.
Zaburzenia ruchowe mają istotny wpływ na jakość życia pacjentów, powodując ograniczenia funkcjonalne (np. trudności w chodzeniu, mówieniu, przełykaniu), a także objawy niemotoryczne takie jak depresja (występująca u około 50% pacjentów, z ciężką depresją u 5-10%), lęk, zmęczenie, zaburzenia snu i problemy poznawcze, w tym demencję. Leczenie, zwłaszcza w chorobie Parkinsona, opiera się na farmakoterapii (np. lewodopa), której skuteczność może ulegać fluktuacjom, a wyższe dawki wiążą się z dyskinezami. Objawy mogą ulegać wahaniom pod wpływem stresu, zmęczenia czy lęku. Kompleksowe podejście terapeutyczne, uwzględniające wsparcie psychospołeczne i rehabilitację, jest kluczowe dla poprawy funkcjonowania i jakości życia pacjentów z zaburzeniami ruchowymi.
akineza, bradykinezja, choroba Huntingtona, choroba Parkinsona, demencja, drżenie mięśniowe, drżenie samoistne, dysfagia, dysfunkcja wykonawcza, dyskineza, dystonia, funkcja poznawcza, hiperkinetyczne zaburzenie ruchowe, hipokineza, lewodopa, pląsawica, porażenie nadjądrowe, ruch dystoniczny, ruch mimowolny, stwardnienie rozsiane, sztywność mięśniowa, udar mózgu, zaburzenie koordynacji, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie postawy, zaburzenie równowagi, zamrożenie chodu, zanik wieloukładowy, zapalenie płuc - Leksykon substancji czynnych
Disulfiram – Przedawkowanie
Disulfiram, stosowany w leczeniu uzależnienia od alkoholu (Anticol 500 mg, Disulfiram WZF 100 mg implanty), charakteryzuje się relatywnie niską toksycznością, choć przedawkowanie może prowadzić do poważnych objawów klinicznych. Opisywano przypadki przyjęcia dawek nawet do 25 g, skutkujące objawami ze strony ośrodkowego i obwodowego układu nerwowego, które jednak ustępowały całkowicie. Objawy przedawkowania pojawiają się zwykle w ciągu 12 godzin, ale możliwe jest opóźnione pogorszenie stanu klinicznego, nawet kilka dni po ekspozycji, co może skutkować długotrwałymi następstwami. Spektrum objawów obejmuje nudności, wymioty, bóle brzucha, biegunkę, senność, majaczenie, omamy, letarg, tachykardię, przyspieszony oddech, hipertermię, niedociśnienie (szczególnie u dzieci), hiperglikemię, leukocytozę, ketozę oraz methemoglobinemię. W ciężkich przypadkach obserwuje się zapaść krążeniową, śpiączkę i drgawki.
akineza, ataksja, biegunka, ból brzucha, disulfiram, drgawki, drgawki kloniczne, dystonia, encefalopatia, hiperglikemia, hipertermia, hipotonia, katatonia, ketoza, letarg, leukocytoza, majaczenie, methemoglobinemia, neuropatia czuciowo-ruchowa, niedociśnienie, nieprawidłowy zapis EEG, niska toksyczność, nudności, obwodowy układ nerwowy, odwodnienie, omamy, płukanie żołądka, psychoza, senność, śpiączka, tachykardia, tachypnoe, uzależnienie od alkoholu, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenia mowy, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Amantix 100 mg
Amantix (siarczan amantadyny) w dawce 100 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany w leczeniu objawowym choroby Parkinsona oraz zespołów parkinsonowskich, skutecznie łagodząc objawy motoryczne takie jak sztywność mięśniowa, drżenie spoczynkowe, hipokinezja oraz akinezja. Ponadto, lek znajduje zastosowanie w terapii pozapiramidowych działań niepożądanych indukowanych przez neuroleptyki, w tym wczesnych dyskinez, akatyzji oraz parkinsonizmu polekowego. Ocena kliniczna pacjenta powinna precyzyjnie określić wskazania do terapii, uwzględniając charakter i nasilenie objawów oraz ich związek z farmakoterapią.
akatyzja, akineza, choroba Parkinsona, drżenie mimowolne, drżenie spoczynkowe, dysfagia, hipokineza, napięcie mięśniowe, neuroleptyk, nietolerancja laktozy, objawy motoryczne, parkinsonizm polekowy, reakcja alergiczna, siarczan amantadyny, spowolnienie ruchowe, sztywność mięśniowa, tabletka powlekana, wczesna dyskineza, zespół parkinsonowski - Leksykon substancji czynnych
Chloropromazyna – Działania niepożądane
Chloropromazyna, substancja czynna leku Fenactil, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z dominującymi zaburzeniami neurologicznymi, takimi jak ostre dystonie i dyskinezy (często u dzieci i młodzieży, pojawiające się w ciągu pierwszych 4 dni leczenia lub po zwiększeniu dawki), akatyzja (przy dużych dawkach początkowych), parkinsonizm (częściej u dorosłych i osób starszych, objawy pojawiają się po kilku tygodniach/miesiącach) oraz dyskinezy późne (po długotrwałym stosowaniu dużych dawek, mogą wystąpić nawet po przerwaniu terapii). Inne istotne działania niepożądane obejmują złośliwy zespół neuroleptyczny (rzadki, ale zagrażający życiu, objawiający się hipertermią, sztywnością mięśni, zaburzeniami autonomicznymi i świadomości), leukopenię u około 30% pacjentów leczonych długotrwale dużymi dawkami oraz agranulocytozę (rzadko, niezależnie od dawki). Chloropromazyna może również indukować hiperprolaktynemię, prowadzącą do mlekotoku, ginekomastii, braku miesiączki i impotencji, a także zmiany w narządzie wzroku i metaliczne przebarwienia skóry po 4-8 latach leczenia.
agranulocytoza, akatyzja, akineza, alergia kontaktowa, arytmia przedsionkowa, blok przedsionkowo-komorowy, brak miesiączki, chloropromazyna, depresja oddechowa, drżenie, dyskineza, dyskineza późna, dystonia ostra, eozynofilia, Fenactil, ginekomastia, hiperprolaktynemia, impotencja, leukopenia, migotanie komór, mlekotok, niedociśnienie tętnicze, obrzęk naczynioruchowy, parkinsonizm polekowy, pokrzywka, priapizm, reakcja fotoalergiczna, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, sztywność mięśniowa, tachykardia komorowa, toczeń rumieniowaty układowy, uszkodzenie wątroby, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia neurologiczne, zakrzepica żył głębokich, zator tętnicy płucnej, zespół odstawienia leku, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka, żółtaczka cholestatyczna, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Risperidone Grindeks 1 mg
Risperidone Grindeks, lek przeciwpsychotyczny, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, z których najczęstsze (≥10%) to parkinsonizm, sedacja/senność, ból głowy oraz bezsenność. Działania niepożądane są klasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Szczególnie istotne są objawy zespołu pozapiramidowego (EPS), takie jak parkinsonizm (m.in. bradykinezja, sztywność mięśni, drżenie spoczynkowe), akatyzja, dystonia i dyskineza, które mogą być zależne od dawki. Hiperprolaktynemia, również bardzo częsta, może prowadzić do ginekomastii, zaburzeń miesiączkowania, galaktorei, zaburzeń płodności i libido. Ponadto, ryzyko wydłużenia odstępu QT, arytmii komorowych oraz incydentów zakrzepowo-zatorowych wymaga monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z czynnikami ryzyka.
akatyzja, akineza, amenorrhea, bezsenność śródnocna, blok przedsionkowo-komorowy, bradykinezja, choreoatetoza, dyskineza późna, dystonia, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipokinezja, jaskra, kręcz szyi, kurcz powiek, lek przeciwpsychotyczny, migotanie przedsionków, mlekotok, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie ortostatyczne, opistotonus, paliperydon, parkinsonizm, przemijający napad niedokrwienny, rysperydon, sedacja, szczękościsk, tachykardia, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia menstruacji, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zespół niespokojnych nóg, zespół pozapiramidowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ryspolit 1 mg/ml
Ryspolit (rysperydon 1 mg/ml) jest związany z licznymi działaniami niepożądanymi, z których najczęstsze (≥10%) to parkinsonizm, sedacja/senność, ból głowy oraz bezsenność. Parkinsonizm i akatyzja wykazują zależność od dawki. Zespół pozapiramidowy manifestuje się różnorodnie, obejmując parkinsonizm (m.in. bradykinezja, drżenie spoczynkowe), akatyzję, dystonię i dyskinezy. Poważne działania neurologiczne to złośliwy zespół neuroleptyczny, późne dyskinezy, napady drgawkowe oraz zaburzenia naczyniowo-mózgowe. Hiperprolaktynemia może prowadzić do ginekomastii, zaburzeń miesiączkowania, mlekotoku i zaburzeń płodności. Metabolicznie obserwuje się cukrzycę (0,43% w badaniach klinicznych), hiperglikemię, istotne zwiększenie masy ciała (≥7% masy początkowej u 18% pacjentów) oraz zaburzenia lipidowe. Ryzyko kardiologiczne obejmuje wydłużenie QT, arytmie komorowe, nagły zgon, nadciśnienie i niedociśnienie, w tym ortostatyczne. Zgłaszano również żylne choroby zakrzepowo-zatorowe o nieznanej częstości.
agranulocytoza, akatyzja, akineza, amenorrhea, arytmia komorowa, bezsenność, ból głowy, bradykinezja, cukrzyca, cukrzycowa kwasica ketonowa, dyskineza, dystonia, ginekomastia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hipokineza, małopłytkowość, mlekotok, nagły zgon, napad drgawkowy, neutropenia, niedokrwienie mózgu, niedokrwistość, noworodkowy zespół odstawienny, parkinsonizm, późne dyskinezy, priapizm, przemijający napad niedokrwienny, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, rysperydon, sedacja, toksyczna nekroliza naskórka, torsade de pointes, udar naczyniowy mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia lipidowe, zaburzenia miesiączkowania, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna, zatrzymanie akcji serca, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, złośliwy zespół neuroleptyczny, zwiększenie masy ciała, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Chlorprothixen Zentiva 50 mg
Chlorprothixen Zentiva, dostępny w dawkach 15 mg i 50 mg w postaci tabletek powlekanych, jest neuroleptykiem o działaniu przeciwpsychotycznym, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, głównie neurologicznych. Mechanizm ich powstawania opiera się na blokadzie receptorów dopaminergicznych w OUN, co prowadzi do objawów pozapiramidowych takich jak dystonia, akatyzja oraz inne zaburzenia motoryki, szczególnie w początkowej fazie terapii. W przypadku wystąpienia tych objawów zaleca się zmniejszenie dawki i/lub włączenie leków przeciw parkinsonizmowi, jednak profilaktyczne stosowanie tych leków nie jest rekomendowane. Długotrwałe stosowanie chlorprotyksenu niesie ryzyko rozwoju dyskinezy późnej, szczególnie u osób starszych, objawiającej się nieskoordynowanymi ruchami choreoatetotycznymi, której nasilenie może być zwiększone przez leki przeciw parkinsonizmowi, dlatego konieczne jest uważne monitorowanie pacjentów i ewentualne zmniejszenie dawki lub odstawienie leku.
akatyzja, akineza, benzodiazepina, blokada receptorów dopaminergicznych, chloroprotyksenu chlorowodorek, dysfagia, dyskineza późna, dystonia, farmakoterapia, haloperydol, hiperpireksja, lek neuroleptyczny, lek przeciw parkinsonizmowi, lek przeciwpsychotyczny, napad padaczkopodobny, nieprawidłowe napięcie mięśniowe, objawy pozapiramidowe, ośrodkowy układ nerwowy, powikłanie neurologiczne, propranolol, ruchy choreoatetotyczne, skurcz mięśni, złośliwy zespół neuroleptyczny