zmniejszenie przeżywalności

Zmniejszenie przeżywalności to termin medyczny odnoszący się do obniżenia wskaźnika przeżycia pacjentów w określonej jednostce chorobowej lub po zastosowaniu konkretnej procedury medycznej. Jest to istotny parametr oceny skuteczności leczenia oraz rokowania w różnych stanach klinicznych.

W praktyce klinicznej zmniejszenie przeżywalności może być skutkiem progresji choroby podstawowej, powikłań terapeutycznych, niewystarczającej odpowiedzi na leczenie lub współistnienia dodatkowych obciążeń zdrowotnych. Parametr ten jest często analizowany w badaniach klinicznych jako pierwszorzędowy lub drugorzędowy punkt końcowy, pozwalający na obiektywną ocenę efektywności nowych metod terapeutycznych.

Szczególne znaczenie ma analiza zmniejszenia przeżywalności w onkologii, kardiologii, intensywnej terapii oraz transplantologii. Ocena tego parametru umożliwia identyfikację grup pacjentów wymagających modyfikacji schematu leczenia lub wdrożenia dodatkowych interwencji. W medycynie opartej na dowodach naukowych (EBM) zmniejszenie przeżywalności stanowi kluczowy czynnik wpływający na decyzje terapeutyczne oraz kierunki badań klinicznych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Infilea 0,5 mg/g

Przedkliniczne badania toksyczności klobetazolu propionianu, substancji czynnej kremu Infilea 0,5 mg/g, wykazały dawkozależne objawy typowe dla przedawkowania glikokortykosteroidów, takie jak zanikowe zmiany w śledzionie, grasicy i nadnerczach, podwyższone stężenia cholesterolu w surowicy, limfopenia oraz depresja szpiku kostnego, a także zahamowanie przyrostu masy ciała. Brak jest danych dotyczących długoterminowego potencjału rakotwórczego, natomiast badania genotoksyczności in vitro nie wykazały mutagenności. W badaniach reprodukcyjnych podskórne dawki od 6,25 do 50 µg/kg/dobę nie wpływały na krycie, jednak dawka 50 µg/kg/dobę obniżała płodność, a wyższe dawki (≥ 100 µg/kg/dobę u myszy i 400 µg/kg/dobę u szczurów) indukowały wady wrodzone, w tym rozszczep podniebienia oraz zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego.
depresja szpiku, działania niepożądane glikokortykosteroidów, działanie mutagenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, genotoksyczność, glikokortykoidy, hipercholesterolemia, karcynogeneza, klobetazol propionian, kortykosteroid miejscowy, narządy limfatyczne, parametry biochemiczne, rozszczep podniebienia, rozwój poporodowy, rozwój zarodkowo-płodowy, ryzyko teratogenne, toksyczność reprodukcyjna, wewnątrzmaciczne zahamowanie wzrostu, wpływ na płodność, zaburzenia metaboliczne, zmniejszenie przeżywalności
Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Remidia 20 mg

Przeprowadzone badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania syldenafilu, substancji czynnej leku Remidia, obejmowały szeroki zakres testów farmakologicznych, toksykologicznych, genotoksycznych oraz oceny wpływu na reprodukcję i rozwój potomstwa. Wyniki nie wykazały istotnych zagrożeń przy dawkach terapeutycznych, tj. do 20 mg trzy razy na dobę. Toksyczność oraz działania niepożądane obserwowano jedynie przy ekspozycji wielokrotnie przekraczającej maksymalne stężenia kliniczne, np. dawka 60 mg/kg u noworodków szczurów, co stanowi około 50-krotność dawki terapeutycznej u ludzi. W badaniach genotoksyczności i karcynogenności nie stwierdzono potencjału mutagennego ani zwiększonego ryzyka rozwoju nowotworów.
badanie przedkliniczne, dane przedkliniczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, działanie toksyczne, genotoksyczność, nowotwór, potencjał karcynogenny, potencjał klastogenny, potencjał mutagenny, program badań przedklinicznych, rozwój potomstwa, syldenafil, test farmakologiczny, toksyczność, urodzeniowa masa ciała, wpływ na reprodukcję, wpływ na rozród, wpływ toksyczny, zmniejszenie przeżywalności

zmniejszenie przeżywalności

Powiązane wpisy

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Infilea 0,5 mg/g

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Remidia 20 mg