choroba pocałunków

Choroba pocałunków, znana również jako mononukleoza zakaźna, jest ostrą chorobą zakaźną wywoływaną przez wirusa Epsteina-Barr (EBV) z rodziny herpeswirusów. Nazwa „choroba pocałunków” wywodzi się ze sposobu transmisji wirusa poprzez ślinę, często podczas pocałunków, choć zakażenie może nastąpić również przez inne drogi, jak wspólne naczynia czy przedmioty.

Okres inkubacji choroby wynosi od 30 do 50 dni. Klinicznie manifestuje się triada objawów: gorączką, zapaleniem gardła oraz powiększeniem węzłów chłonnych, głównie szyjnych. Często towarzyszy jej powiększenie śledziony (splenomegalia) oraz wątroby (hepatomegalia). W badaniach laboratoryjnych charakterystyczne jest pojawienie się atypowych limfocytów w rozmazie krwi obwodowej oraz wzrost miana przeciwciał heterofilnych.

Leczenie mononukleozy zakaźnej jest objawowe i obejmuje odpoczynek, leki przeciwgorączkowe oraz przeciwbólowe. W ciężkich przypadkach, szczególnie przy znacznym obrzęku gardła, mogą być stosowane kortykosteroidy. Powikłania są rzadkie, ale mogą obejmować pęknięcie śledziony, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby czy niedokrwistość hemolityczną. U większości pacjentów objawy ustępują samoistnie w ciągu 2-4 tygodni, choć zmęczenie może utrzymywać się dłużej.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Mononukleoza zakaźna – Epidemiologia

Wirus Epsteina-Barr (EBV) jest szeroko rozpowszechniony, z seropozytywnością sięgającą 90-95% dorosłych przed 30. rokiem życia. EBV jest głównym czynnikiem etiologicznym mononukleozy zakaźnej, której okres inkubacji wynosi około 4-6 tygodni (32-49 dni). Zapadalność na mononukleozę wynosi około 5/1000 osób rocznie, a w środowiskach takich jak uczelnie czy wojsko wzrasta do 11-48/1000. W około 5-10% przypadków mononukleoza jest wywołana przez inne patogeny, głównie cytomegalowirus (CMV). W krajach rozwijających się pierwotne zakażenie EBV następuje we wczesnym dzieciństwie i przebiega najczęściej bezobjawowo, natomiast w krajach rozwiniętych zakażenie pojawia się później, w wieku 15-24 lat, co zwiększa ryzyko objawowej mononukleozy. W USA seroprewalencja wśród dzieci i młodzieży wynosi około 66,5%, z wyższymi wskaźnikami u dziewcząt oraz populacji afroamerykańskiej i latynoskiej. Czynniki socjoekonomiczne i etniczne wpływają na wiek zakażenia i ryzyko klinicznej manifestacji choroby.
antygen kapsydu wirusa, chłoniak Burkitta, chłoniak Hodgkina, choroba pocałunków, cytomegalowirus, DNA EBV, forma latentna, gruczoł ślinowy, grupa etniczna, limfocyt, mononukleoza zakaźna, nieswoista choroba zapalna jelit, okres inkubacji, pierwotne zakażenie EBV, pochodzenie etniczne, przewlekła aktywna choroba EBV, rak nosogardła, seropozytywność EBV, seroprewalencja EBV, seroprewalencja przeciwciał, siewstwo wirusa, stwardnienie rozsiane, wirus Epsteina-Barr
Leksykon chorób i schorzeń
Mononukleoza zakaźna – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Mononukleoza zakaźna, wywołana głównie przez wirusa Epsteina-Barr (EBV), charakteryzuje się gorączką, powiększeniem węzłów chłonnych, zapaleniem gardła i migdałków oraz powiększeniem śledziony. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym i badaniach fizykalnych, w tym ocenie powiększenia węzłów chłonnych, migdałków, wątroby i śledziony. Kluczowe objawy to utrzymująca się gorączka, silne zmęczenie, ból gardła, wysypka po antybiotykach z grupy penicylin oraz powiększenie śledziony. Opieka pielęgniarska koncentruje się na monitorowaniu parametrów życiowych, ocenie stopnia powiększenia narządów, nawodnieniu, kontroli bólu gardła oraz edukacji pacjenta w zakresie ograniczenia aktywności fizycznej i zapobiegania powikłaniom, zwłaszcza ryzyku pęknięcia śledziony, które wymaga unikania sportów kontaktowych przez 4-6 tygodni.
acetaminofen, anemia, antybiotyki penicylinowe, badanie fizykalne, choroba pocałunków, diagnozy pielęgniarskie, dysfagia, ibuprofen, kortykosteroidy, leki przeciwbólowe, leki przeciwgorączkowe, mononukleoza zakaźna, naproksen, obrzęk migdałków, paciorkowcowe zapalenie gardła, pęknięcie śledziony, powiększenie śledziony, powiększenie węzłów chłonnych, splenomegalia, trombocytopenia, wirus Epsteina-Barr, zapalenie gardła, zapalenie migdałków, zapalenie opon mózgowych, zapalenie serca, zapalenie wątroby, zapalenie zatok, zespół Guillaina-Barrégo, żółtaczka
Leksykon chorób i schorzeń
Mononukleoza zakaźna – Objawy

Mononukleoza zakaźna, wywoływana najczęściej przez wirusa Epsteina-Barr (EBV), przebiega przez trzy fazy: prodromalną (3-5 dni) z niespecyficznymi objawami, ostrą (2-6 tygodni) z charakterystycznymi symptomami takimi jak gorączka >38°C, silne zmęczenie, ból gardła, powiększone węzły chłonne i migdałki z nalotem, oraz fazę zdrowienia trwającą od 3 do 6 miesięcy, podczas której objawy stopniowo ustępują, choć zmęczenie i powiększona śledziona mogą się utrzymywać. Okres inkubacji wynosi 4-6 tygodni, a przebieg kliniczny różni się w zależności od wieku pacjenta – u dzieci często jest łagodniejszy, natomiast u młodzieży i młodych dorosłych objawy są najbardziej nasilone. Typowy czas trwania gorączki to około 10 dni, ból gardła i zapalenie migdałków ustępują w ciągu 1-2 tygodni, a powiększone węzły chłonne mogą utrzymywać się do 4 tygodni. Zmęczenie może trwać od 2 do nawet 6 miesięcy, a u około 10% pacjentów rozwija się zespół powirusowego zmęczenia.
amoksycylina, ampicylina, antybiotyk, choroba pocałunków, faza ostra, faza prodromalna, faza zdrowienia, herpeswirus, limfocyt B, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna, niedrożność dróg oddechowych, okres inkubacji, pęknięcie śledziony, powiększenie śledziony, powiększenie wątroby, powiększone migdałki, powiększone węzły chłonne, splenomegalia, wirus Epsteina-Barr, wysypka, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie migdałków, zapalenie mózgu, zapalenie wątroby, zespół Guillaina-Barrégo, żółtaczka

choroba pocałunków

Powiązane wpisy

Mononukleoza zakaźna – Epidemiologia

Mononukleoza zakaźna – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka

Mononukleoza zakaźna – Objawy