miodowo-żółte strupy
Miodowo-żółte strupy (łac. crustae flavae) to charakterystyczne zmiany skórne, będące objawem liszajca zakaźnego (impetigo), choroby bakteryjnej wywoływanej najczęściej przez gronkowca złocistego (Staphylococcus aureus) lub paciorkowca (Streptococcus pyogenes). Strupy te powstają w wyniku zasychania płynu surowiczego, który wydostaje się z pęcherzyków lub krostek na skórze.
Klinicznie miodowo-żółte strupy są płaskie, miękkie, o charakterystycznej barwie przypominającej miód lub bursztyn. Najczęściej lokalizują się na twarzy (okolice ust, nosa), kończynach oraz w miejscach drobnych urazów skóry. Pod strupami znajduje się nadżerkowa powierzchnia, która po ich usunięciu może ulegać sączeniu i krwawieniu.
Obecność miodowo-żółtych strupów jest wskazaniem do wdrożenia antybiotykoterapii miejscowej (mupirocyna, kwas fusydowy) lub ogólnej (w rozległych zmianach). Leczenie ma na celu eradykację patogenu bakteryjnego, zapobieganie szerzeniu się zakażenia oraz powikłaniom, takim jak ropne zapalenie skóry, zapalenie tkanki łącznej czy kłębuszkowe zapalenie nerek (powikłanie po infekcji paciorkowcowej).
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Impetigo – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Impetigo to wysoce zakaźna infekcja bakteryjna skóry, najczęściej wywoływana przez Staphylococcus aureus lub Streptococcus pyogenes, dotykająca głównie dzieci w wieku 2-5 lat. Klinicznie manifestuje się czerwonymi zmianami, pęcherzykami i miodowo-żółtymi strupami, lokalizującymi się głównie na twarzy, dłoniach i nogach. Diagnostyka pielęgniarska powinna uwzględniać ocenę charakterystyki zmian, objawów ogólnoustrojowych (np. gorączka, leukocytoza) oraz historii chorób skóry i urazów. Leczenie opiera się na miejscowej antybiotykoterapii (mupirocyna lub retapamulina stosowane 2-3 razy dziennie przez 5-10 dni) oraz doustnych antybiotykach (cefalosporyny, klindamycyna, trimetoprim/sulfametoksazol) w przypadku rozległych lub powikłanych infekcji. Czas trwania terapii doustnej wynosi zwykle 7 dni. Kluczowe jest usunięcie strupów przed aplikacją maści, stosowanie izolacji kontaktowej oraz edukacja pacjenta i opiekunów w zakresie higieny i zapobiegania rozprzestrzenianiu zakażenia.
antybiotyk doustny, antybiotykoterapia miejscowa, antybiotykoterapia systemowa, atopowe zapalenie skóry, cefalosporyna, cellulitis, chlorheksydyna, egzema, gorączka reumatyczna, gronkowiec złocisty, hipertermia, impetigo, izolacja kontaktowa, kłębuszkowe zapalenie nerek, klindamycyna, liszajec zakaźny, maść antybiotykowa, miodowo-żółte strupy, MRSA, mupirocyna, oporność bakterii, paciorkowiec grupy A, postreptokokowe kłębuszkowe zapalenie nerek, retapamulina, Staphylococcus aureus, Streptococcus pyogenes, sulfametoksazol, świąd, zakażenie ogólnoustrojowe, zapalenie tkanki łącznej