klirens budezonidu
Klirens budezonidu to parametr farmakokinetyczny określający szybkość, z jaką budezonid jest usuwany z organizmu. Budezonid to syntetyczny glikokortykosteroid stosowany głównie w leczeniu astmy, przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP) oraz chorób zapalnych jelit.
Charakterystyczną cechą budezonidu jest jego wysoki klirens wątrobowy, wynoszący około 0,9-1,8 l/min, co przekłada się na szybki metabolizm pierwszego przejścia. W wyniku tego procesu biodostępność ogólnoustrojowa leku po podaniu doustnym wynosi jedynie około 10%. Metabolizm budezonidu zachodzi głównie przy udziale enzymu CYP3A4 cytochromu P450, co prowadzi do powstania metabolitów o znacznie mniejszej aktywności glikokortykosteroidowej.
Klirens budezonidu może być zmieniony u pacjentów z niewydolnością wątroby oraz podczas jednoczesnego stosowania inhibitorów CYP3A4 (np. ketokonazolu, erytromycyny), co prowadzi do zwiększenia stężenia leku w surowicy i potencjalnego nasilenia działań niepożądanych. Z tego powodu u takich pacjentów może być konieczne dostosowanie dawki leku.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Ondemet 0,5 mg/ml
Farmakokinetyka budezonidu w postaci zawiesiny do nebulizacji (Ondemet) charakteryzuje się biodostępnością ogólnoustrojową u dorosłych na poziomie około 15% dawki nominalnej oraz 40-70% dawki dostarczonej pacjentowi. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) po dawce 2 mg osiąga około 4 nmol/l w ciągu 10-30 minut od rozpoczęcia nebulizacji. Objętość dystrybucji wynosi około 3 L/kg masy ciała, a wiązanie z białkami osocza to 85-90%. Budezonid podlega intensywnemu metabolizmowi wątrobowemu (około 90% ulega przekształceniu przez CYP3A4), co skutkuje powstaniem metabolitów o aktywności glikokortykosteroidowej poniżej 1%. Klirens układowy u zdrowych dorosłych wynosi około 1,2 L/min, a okres półtrwania po podaniu dożylnym to 2-3 godziny. Parametry farmakokinetyczne wykazują proporcjonalność do dawki.
AUC, biodostępność ogólnoustrojowa, Cmax, cytochrom P450, efekt pierwszego przejścia, ekspozycja ogólnoustrojowa, hydroksybudezonid, hydroksyprednizolon, izoenzym CYP 3A4, klirens budezonidu, klirens układowy, nebulizator pneumatyczny, objętość dystrybucji, okres półtrwania, okres półtrwania budezonidu, proporcjonalność do dawki, stężenie budezonidu, stężenie budezonidu w osoczu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zawiesina do nebulizacji