choroba zapalna dróg moczowych

Choroba zapalna dróg moczowych (UTI – Urinary Tract Infection) to powszechne schorzenie infekcyjne, dotykające każdego odcinka układu moczowego, w tym cewki moczowej, pęcherza, moczowodów i nerek. Najczęstszymi patogenami wywołującymi UTI są bakterie Gram-ujemne, przede wszystkim Escherichia coli (odpowiedzialna za 80-85% przypadków), a także Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis oraz paciorkowce z grupy B.

Klinicznie choroba zapalna dróg moczowych może przebiegać jako zapalenie pęcherza moczowego (cystitis), odmiedniczkowe zapalenie nerek (pyelonephritis) lub bezobjawowa bakteriuria. Typowe objawy obejmują częstomocz, dyzurię, krwiomocz, ból w okolicy nadłonowej, a w przypadku zajęcia górnych dróg moczowych – gorączkę, dreszcze i ból w okolicy lędźwiowej.

Diagnostyka opiera się na badaniu ogólnym moczu (obecność leukocyturii, bakteriurii), posiewie moczu z antybiogramem oraz ocenie parametrów zapalnych. U pacjentów z nawracającymi infekcjami lub powikłanym przebiegiem wskazane jest wykonanie badań obrazowych (USG, urografia, cystoskopia) w celu wykluczenia anomalii anatomicznych i czynnościowych układu moczowego.

Leczenie obejmuje antybiotykoterapię empiryczną, najczęściej fluorochinolonami, cefalosporynami lub kotrimoksazolem, modyfikowaną następnie zgodnie z wynikiem antybiogramu. Czas terapii wynosi 3-5 dni w niepowikłanych zapaleniach pęcherza i 7-14 dni w przypadku odmiedniczkowego zapalenia nerek. W nawracających zakażeniach stosuje się profilaktykę długoterminową małymi dawkami antybiotyków lub immunoprofilaktykę.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl