zawartość IgA
Immunoglobulina A (IgA) to klasa przeciwciał odgrywająca kluczową rolę w odporności błon śluzowych. Stanowi około 15% wszystkich immunoglobulin w surowicy, jednak jej główne znaczenie wynika z dominującej obecności w wydzielinach śluzowych dróg oddechowych, pokarmowych i moczowo-płciowych, a także w ślinie, łzach i mleku matki.
IgA występuje w dwóch postaciach: monomeru (w surowicy) oraz dimeru (w wydzielinach), przy czym forma wydzielnicza (sIgA) zawiera dodatkowy składnik wydzielniczy, chroniący ją przed degradacją enzymatyczną. Główną funkcją IgA jest neutralizacja patogenów na powierzchniach błon śluzowych, zanim zdołają one przeniknąć do tkanek organizmu, co stanowi pierwszą linię obrony immunologicznej.
Niedobór IgA jest najczęstszym niedoborem odporności, występującym u około 1:400-600 osób w populacji europejskiej. Może przebiegać bezobjawowo lub manifestować się nawracającymi infekcjami górnych dróg oddechowych, przewodu pokarmowego oraz zwiększoną częstością chorób autoimmunologicznych. Oznaczanie stężenia IgA w surowicy jest istotnym elementem diagnostyki immunologicznej, a wartości referencyjne zależą od wieku pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Cuvitru 200 mg/ml
Przedkliniczne badania immunoglobulin, w tym produktu leczniczego Cuvitru zawierającego 200 mg/ml ludzkiej immunoglobuliny normalnej (SCIg) o czystości ≥98% IgG, potwierdzają korzystny profil bezpieczeństwa tego preparatu. Standardowe testy farmakologiczne i toksykologiczne nie wykazały istotnego ryzyka dla człowieka, a badania tolerancji miejscowej po podskórnym podaniu u zwierząt laboratoryjnych potwierdziły dobrą tolerancję preparatu. Skład immunoglobulin obejmuje podklasy IgG w średnich wartościach: IgG1 ≥56,9%, IgG2 ≥26,6%, IgG3 ≥3,4%, IgG4 ≥1,7%, a maksymalna zawartość IgA wynosi 280 µg/ml. Preparat ma pH w zakresie 4,6–5,1 (1% rozcieńczenie w roztworze soli fizjologicznej) i jest dostępny jako przezroczysty, bezbarwny do jasnożółtego lub jasnobrązowego roztwór do wstrzykiwań.
badania farmakologiczne bezpieczeństwa, działanie rakotwórcze, immunoglobulina ludzka normalna, immunoglobuliny dożylne, indukcja przeciwciał, mutagenność in vitro, podanie podskórne, podklasy IgG, potencjalna toksyczność, roztwór do wstrzykiwań, toksyczność po podaniu wielokrotnym, toksyczny wpływ na rozród, tolerancja miejscowa, zawartość IgA