nadżerki kostne
Nadżerki kostne to zmiany patologiczne obserwowane w strukturze kostnej, charakteryzujące się lokalnym ubytkiem tkanki kostnej, zwykle widocznym w badaniach obrazowych jako nieregularne przerwanie ciągłości kości korowej. Nadżerki powstają w wyniku działania procesów zapalnych, nowotworowych lub metabolicznych, które prowadzą do resorpcji kości przez aktywowane osteoklasty.
W reumatologii nadżerki kostne stanowią ważny marker diagnostyczny i prognostyczny w chorobach takich jak reumatoidalne zapalenie stawów (RZS), gdzie pojawiają się głównie w okolicach stawów rąk i stóp. Ich obecność świadczy o zaawansowaniu procesu chorobowego i jest związana z gorszym rokowaniem. W diagnostyce obrazowej nadżerki najlepiej uwidaczniają się w badaniach MRI, tomografii komputerowej oraz ultrasonografii wysokiej rozdzielczości.
Leczenie nadżerek kostnych skupia się przede wszystkim na terapii choroby podstawowej, mającej na celu zahamowanie procesu zapalnego i destrukcji kostnej. W przypadku RZS stosuje się leki modyfikujące przebieg choroby (DMARDs), leki biologiczne oraz ukierunkowane syntetyczne DMARDs, które mogą spowolnić progresję nadżerek, a w niektórych przypadkach doprowadzić do ich częściowego zagojenia.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Artretyzm – Diagnostyka i diagnoza
Artretyzm to heterogenna grupa chorób stawów, obejmująca ponad 100 typów, z których najczęstsze to choroba zwyrodnieniowa stawów, reumatoidalne zapalenie stawów (RA) oraz dna moczanowa. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie, badaniu fizykalnym oraz kompleksowej ocenie laboratoryjnej i obrazowej. Kluczowe badania serologiczne to czynnik reumatoidalny (RF) obecny u 70-80% pacjentów z RA, przeciwciała anty-CCP o wysokiej specyficzności dla RA, a także markery stanu zapalnego, takie jak CRP i OB/ESR. Badanie płynu stawowego pozwala na ocenę zapalenia, wykluczenie infekcji oraz identyfikację kryształów w dnie moczanowej. Obrazowanie, w tym RTG, USG, MRI i CT, umożliwia ocenę zmian strukturalnych i zapalnych, przy czym MRI i USG są bardziej czułe we wczesnych stadiach choroby. Kryteria klasyfikacyjne ACR/EULAR pomagają w standaryzacji diagnozy RA, przyznając punkty za zajęcie stawów, wyniki serologiczne, markery ostrej fazy i czas trwania objawów.
artretyzm, artrocenteza, artroskopia, badanie fizykalne, badanie płynu stawowego, białko C-reaktywne, błona maziowa, choroba zwyrodnieniowa stawów, chrząstka, czynnik reumatoidalny, dna moczanowa, infekcyjne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów, morfologia krwi, nadżerki kostne, odczyn Biernackiego, osteofity, osteopenia okołostawowa, płyn maziowy, przeciwciała anty-CCP, przeciwciała przeciwjądrowe, remisja choroby, reumatoidalne zapalenie stawów, rezonans magnetyczny, spondyloartropatia, staw śródręczno-paliczkowy, szpara stawowa, sztywność poranna, toczeń rumieniowaty układowy, tomografia komputerowa, ultrasonografia, wirusowe zapalenie wątroby, wywiad medyczny, zapalenie błony maziowej, zapalenie ścięgien, zapalenie skórno-mięśniowe, zapalenie wielomięśniowe, zapalne zapalenie stawów, zespół cieśni nadgarstka, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, zwyrodnieniowe zapalenie stawów